دعای عرفه

  • هر مقدار که عصر عرفه نزدیک‌تر می‌شد، اهل معنا ابتهال بیشتری به درگاه الهی می‌کردند که مبادا نام آنان در طومار مغفورین در روز عرفه ثبت نشود.

  • در گذشته، دعای عرفه یا دعای کمیل را علمای بزرگ مانند مرحوم لاله‌زاری در تهران قرائت می‌کردند که نفس پاک و نافذ آنها دل‌ها و قلب‌ها را متحول می‌کرد و از اینگونه آلودگی‌ها به دور بود. مداحان نباید جای روحانیون را در خطابه و منبر و مجالس وعظ و تذکر بگیرند.

  • مراسم قرائت دعای عرفه؛

    منبر باید به مردم بصیرت دهد ولی وقتی منبر آلوده به دنیا شد، این حرف زدن مضرّ است. کسانی که مردم را نادان می دانند خودشان نادان هستند. بعضی وقت ها به خاطر منافع و مصالح چیزی نمی گویند ولی می فهمند.

  • دعای عرفه ‌ای که حضرت سیدالشهدا ـ سلام اللّه‌ علیه ـ در روز عرفه خوانده ‌اند، این دعا اکثراً چیزهایی است که اکثر بینندگان از آن استفاده می ‌کنند، لکن در بین آن یک چیزهای دیگری هست که استفاده از او مشکل است، حتی برای عرفای بزرگ اَیَکُونُ لِغَیْرِکَ الظُّهُورْ حتی اینکه مالَیسَ لَکَ این تعبیر غیر از این است که هُوَالْمُظْهِرُ،اَیَکُونُ لِغَیْرِکَ الظُّهور مالَیْسَ لَک یعنی ظهور همه از توست، ظهور توستم َتی غِبْتَ حَتّی تَحْتاجُ اِلی دَلیل چه وقت غائب بودی؟ هیچ وقت غائب نبودی، از تو باید استدلال به دیگران بشود، نه از دیگران استدلال به تو، و هکذا. این از نعمت ‌های بزرگی است که برای بندگان خدا آمده است، و هرکس به اندازۀ خودش از او استفاده می‌ کند. صحیفه امام، جلد ۱۸ - صفحه ۱۲۰

  • محمدرضا بهشتی مطرح کرد:

    محمدرضا بهشتی با اشاره به مناجات امام حسین در روز عرفه، تاکید کرد: در مراسم های عزاداری برای امام حسین علاوه بر بروز احساسات، سعی کنیم به نکته اشاره کنیم که جهت زندگی ما را تغییر دهد.