زندگی نامه سید محمد موسوی خوئینی‌ها

خلاصه مطلب:

روحانی متولد سال 1320 در قزوین سیاست‌ورزی را از سنین جوانی آغاز کرد و از یاران امام خمینی(ره) بود چنانکه پس از تبعید بنیانگذار انقلاب اسلامی به نجف او هم راه این شهر را در پیش گرفت تا در کلاس‌های امام حضور داشته باشد که یکسال بعد به ایران بازگشت. گفته می‌شود در مسجدی در تهران کلاس‌های مذهبی برگزار می‌کرده است.

وی در دهه 50 برای پخش اعلامیه‌های امام بازداشت و به 15سال حبس محکوم که پس از 10ماه آزاد شد و به پاریس نزد امام رفت. خوئینی‌ها پس از انقلاب از افراد نزدیک به امام خمینی بود و از سوی ایشان در جریان دوره اول انتخابات ریاست‌جمهوری مسئول تایید صلاحیت کاندیداها شد و در همین سال -۱۳۵۸- به‌عنوان یکی از نمایندگان مجلس خبرگان قانون اساسی انتخاب شد. پیش از اقدام دانشجویان مسلمان پیرو خط امام در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ برای تسخیر سفارت آمریکا، او به دانشجویان اطمینان داد که مخالفتی با این اقدام نیست و در جریان گروگانگیری و اقامت دانشجویان در سفارت آمریکا واسطه آنان و شخص محوری در تصمیمات بود.

 او همچنین نماینده امام خمینی(ره) در شورای سرپرستی صداوسیما بود که پس از پیروزی بنی‌صدر در انتخابات ریاست‌جمهوری از این سمت استعفا داد تا در انتخابات مجلس اول از حوزه تهران شرکت کند. وی در این انتخابات در 3 فهرست قرار داشت و در رتبه یازدهم قرار گرفت. موسوی‌خوئینی‌ها در دوره اول مجلس، نایب‌رئیس شد. سپس در سال ۱۳۶۴ از سوی امام خمینی(ره) به دادستانی کل کشور و عضویت در شورای‌عالی قضایی منصوب شد. در سال پایانی عمر امام خمینی نیز از سوی ایشان به عضویت شورای بازنگری قانون اساسی منصوب شد.

 خوئینی ها در سال ۱۳۶۸ مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام را تأسیس کرد که تعدادی از فعالان دانشجویی دوران انقلاب و اصلاح‌طلبان دهه بعد در آن فعالیت می‌کردند. در سال ۱۳۶۹ درحالی‌که که نماینده دوره اول مجلس خبرگان بود به‌همراه تعداد زیادی از دیگر اعضای مجمع روحانیون مبارز برای نمایندگی در دوره دوم مجلس خبرگان کاندیدا شد که نتوانست به این مجلس راه پیدا کند. در سال ۱۳۷۰ برای شرکت در انتخابات مجلس چهارم تایید صلاحیت شد ولی از حضور در رقابت انصراف داد. در سال 84 هم موسوی‌خوئینی‌ها دبیر مجمع روحانیون شد.