اخبار مرتبط

محمد عبدالملکی روز پنجشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: سلسه برنامه ای با عنوان شب های کردستان به منظور تجلیل و گرامیداشت مفاخر و افراد برجسته حوزه فرهنگ استان به همت این نهاد اجرا می شود.
وی اضافه کرد: نخستین زنجیره از برنامه های مذکور به مراسم گرامیداشت و تجلیل از سال ها تلاش و خدمت مرحوم استاد محی الدین حق شناس از شاعران برجسته کُرد اختصاص دارد.
مدیر کل کتابخانه های عمومی کردستان افزود: در این مراسم که ساعت 16 در مجتمع امام خمینی سنندج برگزار می شود تعدادی از اساتید در ارتباط با آثار استاد حق شناس مطالبی را بیان خواهند کرد و علاوه بر این چندین برنامه فرهنگی و هنری هم اجرا می شود.
عبدالملکی یادآور شد: این سلسه برنامه به منظور پاسداشت خدمات مفاخر و اساتید کُرد در طول عمر با برکت شان به فرهنگ و ادبیات کُردی کرده اند، برگزار خواهد شد.
وی گفت: در مراحل بعدی از دیگر فعالان و اساتید حوزه فرهنگ و ادب کردستان چه آنهایی که در قید حیات هستند و چه افرادی که اکنون از وجود آنها محروم هستیم ولی آثار ارزشمندشان همچنان نام شان را در یادها زنده نگه داشته، تجلیل به عمل می آید.
استاد فرزانه، مُحی‌الدین حق‌شناس، روز 22 دی ماه سال 1303 شمسی، در محلّه «قطارچیان» (از محلات قدیمی سنندج) دیده به جهان گشود.
در اوان کودکی به رسم معمول به مکتب رفت؛ گلستان و بوستان آموخت و بدین ترتیب ذوق ادبی‌اش شکوفا شد چنانکه با وجود عدم آشنایی عمیق با اصول و قواعد شعری، شعر می گفت و الحق زیبا می‌سرود.
چند سال بعد راهی دبیرستان شد و دیپلم گرفت، از سال 1322 به تشویق یکی از اُستادان خود بطور جدی به سرودن شعر پرداخت.
بعدها در وزارت فرهنگ استخدام و به عنوان آموزگار راهی کرمانشاه شد در سال 1327 به سنندج بازگشت و در آبان ماه همان سال ازدواج کرد؛ ازدواجی که حاصل آن چهار فرزند (دو دختر و دو پسر) است.
استاد همکاری خود با رادیوی محلی سنندج را با حضور در برنامه رادیویی «شعر و سخن شیرین» آغاز کرد اشعارش بسرعت ورد زبان مردم کوچه و بازار شد آثاری که برخی از آن ها تاکنون به چاپ نرسیده اند.
استاد حق شناس علاوه بر کُردی، به زبان پارسی نیز شعر می‌سرود پاره ای از این اشعار که بیشتر حاوی نقدهای سیاسی ـ اجتماعی بود در روزنامه ها و مجلات ادبی آن زمان، از جمله روزنامه «پارس شیراز» به چاپ رسیده اند.
به واسطه این اشعار، ایامی را به عنوان تبعیدی، در همدان بسر برد، در تبعید هم از پا ننشست؛ به انجمن ادبی باباطاهر پیوست و تلاش‌های اجتماعی خود را، در قالب ادبی ادامه داد بعدها به سنندج بازگشت و با بازنگری منظومه زیبای خود (شاره‌که‌م سنه) در سال 1373 آن را منتشر کرد.
منظومه مذکور که جدی ترین اثر ادبی استاد به شمار می آید، به گفته خود وی هیچ مأخذی ندارد! علاقه وافر استاد به زادگاهش و ذهن وقّاد و لطافت احساسش، وی را برآن داشت که دیده ها و شنیده های خود و هرآنچه را در یاد داشت، به زیور شعر بیاراید و حاصل آن منظومه ای زیبا و اثری بی نظیر است که با بیانی شیوا تنظیم شده است.
این منظومه، جامع فرهنگ و آداب و رسوم و سُنن و بخش های بی‌بدیلی از فرهنگ و ادب عامه یک سده اخیر شهر سنندج را در برگرفته است.
منظومه «شاره‌که م سنه» به همت ماجد مردوخ روحانی و با هزینه‌ انتشارات سروش در قالب یک آلبوم، حاوی دو نوار کاست و یک جلد کتاب منتشر شده که به سبب استقبال گسترده‌ مردم، بارها به وسیله نشر پانیذ تجدید چاپ شده است.
9936/9102
انتهای پیام

اخبار مرتبط

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.