اخبار مرتبط

حزب مجمع ایثارگران به مناسبت هفته دفاع مقدس بیانیه ای صادر کرد.

به گزارش جماران، متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

 

مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن یَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا (احزاب / 23)

در آستانه هفته دفاع مقدس قرار داریم. پاسداشت هر ساله این هفته، فرصتی است تا درباره یکی از مهمترین حوادث سرنوشت ­ساز تاریخ معاصر کشورمان سخن بگوییم و ضمن تجلیل از قهرمانان شهید و همه رزمندگان و ایثارگران و خانواده­ های شهدا، برخی نقدها و آسیب ­شناسی­ ها و پیشنهادها را با مردم و مسئولان در میان بگذاریم به این امید که با توجه به آن، کشور در مسیری بهتر به پیش برود و آینده آن از گذشته ­ای که ما مشاهده کردیم، پرفروغ­تر باشد.  

در همین ابتدا مقارنه و همزمانی هفته دفاع مقدس با ایام سوگواری سیدالشهدا را گرامی داشته و انگیزه حسینی رزمندگان و ایثارگران و حماسه ­آفرینی عاشورایی مدافعان وطن را پاس می­ داریم. در طول هشت سال جنگ تحمیلی، عاشورای تاریخی امام حسین(ع) برای مردم ایران به عاشورای هر روزه و میدان ­های جنگ به کربلای مجسم و عینی تبدیل شده و خون مظلوم دشت نینوا، انگیزه دفاع از انقلاب و نظام و مردم و کشور را مضاعف می ­ساخت.

هویت ایثارگری

این واقعیت را نمی ­توان انکار کرد که دفاع مقدس با هویت ایثار رزمندگان و خانواده‌های شهدا و مجروحان و آزادگان اداره شد به گونه­ ای که هر جای تاریخ و حوادث جنگ را مرور کنیم، نقش برجسته ایثار و ایثارگران را خواهیم یافت. دوران دفاع مقدس عصر بروز و تجلی آرمان های بلند انسانی مانند صداقت، پاکی، از خودگذشتگی، وحدت و یکپارچگی، همراهی مردم با مسئولان و ... بود. دفاع مقدس را باید اوج انسجام و وحدت ملی دانست. در این دوران شکاف دولت – ملت به حداقل خودش رسید به گونه­ ای که یکی شدن مردم و حکومت موجب تولید قدرتی بزرگ شد و مقدس توانست بر تمامی قدرتهای منسجم حامی صدام فائق آید. دفاع مقدس همبستگی ملی ایجاد کرد و سرمایه اجتماعی را به حداکثر رساند به گونه ­ای که ما در جنگ شاهد حضور همه اقشار اجتماعی و طبقات جامعه در جبهه و دیگر فعالیت­ های مرتبط با جنگ بودیم. در جریان دفاع مقدس، گسست بین‌نسلی به حداقل رسید و ما شاهد همکاری بین‌نسلی بودیم. در همین بستر مناسب بود که جمهوری اسلامی توانست کادرهای مدیریتی مورد نیاز خود را بسازد چرا که عرصه دفاع مقدس، یک دانشگاه بزرگ تربیت نیروی انسانی بود.

در همین جا باید میان ایثارگران واقعی که همچنان به ارزش های دوران دفاع مقدس وفادارند با کسانی که از عنوان ایثارگری برای رسیدن به قدرت و ثروت بهره می‌برند و پشت پا به تمامی آرمانهای گذشته خود زده‌اند، تمایز ایجاد کرد. ایثارگران واقعی مانند همان دوران، درد انقلاب و مردم را دارند و از انحراف ­های ایجاد شده در روند اداره امور ناراضی­ اند و دردمندانه برای اصلاح آن تلاش می­ کنند. آنان هنوز هم با «نداشتن» و «نخواستن» آشناترند و مسابقه کسب قدرت و ثروت در میان طیفی از رزمندگان دیروز را برنمی تابند. آنان حریت و عزت خود را در پای صاحبان قدرت قربانی نمی ­کنند در حالی که می­ بینند برخی از مدعیان ایثارگری، تمامی فلسفه انقلاب و آرمان­ های نظام و فداکاری بی­ مزد و منت برای مردم را کنار گذاشته و برای کسب و حفظ قدرت و ثروت، بدون هیچ ملاحظه ­ای تلاش می­ کنند. ایثارگری واقعی متعلق به کسانی است که از غنائم جنگ بی­ نصیبند اما دلشان برای مسئولان در قدرت بیش از خودشان می ­سوزد تا شاید به اجرای بی­ تنازل قانون اساسی و آرمان­ های وعده شده به مردم بازگردند و هم خودشان در مصدر امور بمانند و هم مردم از نتیجه اقدامات درست آنان بهره ­مند شوند.

دفاع آری، جنگ هرگز

همیشه گفته شد که ما از جنگ بیزاریم اما از دفاع ناگزیر هرگز روی بر نمی ­گردانیم. در طول دوران دفاع مقدس رزمندگان با همین نگاه به میادین جنگ می ­رفتند چرا که معتقد بودند اسلام طرفدار صلح و دوستی و زندگی مسالمت‌آمیز و انسانی است و جنگ را فی حد ذاته نمی ­پسندد مگر آن که پای دفاع از ناموس و دین و سرزمین و مقابله با تجاوز و تعرض و زیاده‌خواهی در میان باشد که در آن صورت باید در حد دفع خطر و تثبیت امنیت و جلوگیری از تجاوز مجدد وارد آن شد. فقط جنگ ­طلبان در داخل و خارج و کاسبان جنگ و تاجران سلاح هستند که هنوز هم برای جنگ، گونه ­ای تقدس ذاتی قائلند و به همین دلیل از بروز جنگ استقبال می‌کنند.

تاکید می­ کنیم که ما مخالف افزایش قدرت نظامی کشور برای مقابله با تهدیدهای خارجی نیستیم بلکه آن را ضروری هم می‌دانیم اما معتقدیم کسب هرگونه آمادگی صرفا برای پیشگیری از جنگ و دفاع ناگزیر است و نه جنگ پیش دستانه. به همین دلیل با ماجراجویی عناصر تندرو و جنگ‌طلب و طراحی­ های کاسبان جنگ کاملا مخالفیم.

جنگ واقعا تحمیلی

جنگ هشت­ ساله بر ما تحمیل شد و در این باره تردیدی وجود ندارد. متاسفانه این روزها به دلیل ضعف عملکرد کلی نظام و ناکارآمدی مسئولان و ناتوانی ساختاری دستگاه حکومت، سرمایه اجتماعی مردمی بشدت از دست رفته و به همین دلیل، عملکرد حتی درست گذشتگان هم در ذهن مردم و بخصوص جوانان زیر سئوال رفته است. جنگ هشت­ ساله یکی از مقاطع مهم تاریخ معاصر است که درباره آن، دهها پرسش و ابهام مطرح شده و کسانی حتی در تحمیلی بودن آن هم تردید کرده ­اند. بر این باوریم که باید از سوی آگاهان و تحلیل­ گران منصف و دارای مقبولیت مردمی، از تاریخ جنگ ابهام‌ زدایی شود و برای پرسش­ هایی که در پیرامون جنگ تحمیلی مطرح است، پاسخ­ های اقناع­ کننده فراهم آید، به خصوص برای نسل جوانی که تجربه حضور مستقیم در صحنه جنگ را ندارد.

از همین فضای پر از ابهام موجود کسانی بهره گرفته و علل اساسی و انگیزه اولیه شروع جنگ تحمیلی را در حد چند موضع‌گیری سیاسی امام و رهبران ایرانی علیه صدام تنزل می ­دهند و با نشان دادن نشانی غلط، مدعی می ­شوند که ایران در شروع جنگ تحمیلی نقش داشته است. شاید اگر تجربه امروز را داشتیم و از اهرم دیپلماسی بهتر بهره می­گرفتیم، دست جنگ­ طلبان عراقی بسته ­تر می­شد اما تحلیل­ گران و مورخان تاریخ جنگ باید به خوبی نشان دهند که صدام از فرصت پیش آمده بعد از پیروزی انقلاب و تضعیف ارتش ایران و عدم حمایت آمریکا و غرب از جمهوری اسلامی، حتما برای تامین اهداف تاریخی خود استفاده و جنگ را بر ایران تحمیل می‌کرد. «جنگ سرد» میان ایران و عراق اصلا توجیه مناسبی برای شروع «جنگ گرم» نیست و عراق به همین دلیل در نهایت از سوی سازمان ملل به عنوان عامل شروع جنگ معرفی شد.

مقابله با تحریف

مقطع شروع جنگ تحمیلی، تنها یکی از مواردی است که از سوی کسانی تحریف می­ شود اما دامنه تحریف تاریخ دفاع مقدس خیلی وسیع ­تر و عمدتا از سوی کسانی است که خود را مدافع نظام و انقلاب می ­دانند. به همین دلیل معتقدیم که تدوین تاریخ و تجارب جنگ و جلوگیری از تحریف تاریخ دفاع مقدس و برجسته کردن دستاوردهای واقعی ۸سال ایستادگی مردم در مقابل تجاوز یک ضرورت است. الان زمان نقد و بررسی کارشناسانه و تخصصی همه موضوعات جنگ است. باید اجازه نقد و تبیین درست امور دفاع مقدس را داد تا واقعا گذشته چراغ راه آینده شود. بی‌تجربگی در جنگ و احتمال بروز اشتباه در آن کم نیست و چشم‌ پوشی بر آن خطاها، راه خطاهای بعدی در آینده را هموار می‌کند.

متاسفانه یکی از مراکز تحریف تاریخ جنگ، صدا و سیما است، هر چند غالب مراکز و محافل قدرت هم در این کار نقشی مستقیم دارند. صدا و سیما با توجه به خط سیاسی حاکم بر آن، در صدد تحریف تاریخ جنگ است تا مجبور نشود از بزرگانی مانند مرحوم آیت ­الله هاشمی رفسنجانی و مهندس میرحسین موسوی به نیکی یاد کند. اقدام صدا و سیما و مراکز رسانه‌ای خاص در تحریف رویدادهای جنگ تحمیلی، کاملا تدوین دلبخواه و یک طرفه تاریخ جنگ است و متاسفانه اجازه نقد این رویکرد به مخالفان داده نمی‌شود. اکنون توصیف واقعی و معقول حوادث جنگ و جلوگیری از طرح مبالغه‌آمیز برخی موضوعات ضروری است. در تدوین تاریخ دفاع مقدس، رویایی و غیرواقعی نشان دادن افراد و حوادث، قدسیت‌بخشی ظاهری و تصنعی به برخی رخدادها، برجسته کردن امدادهای غیبی ساختگی و باورناپذیر و ... نباید اتفاق بیفتد. جنگ را باید واقعی و ملموس و عقلانی تحلیل و تبیین کرد.

در کنار تدوین درست رخدادهای جنگ و جلوگیری از تحریف تاریخ دفاع مقدس، مدون کردن تجارب جنگ در همه عرصه‌ها (دیپلماسی، نظامی‌گری و تاکتیک، اقتصاد جنگی، اطلاعات و عملیات، لجستیک و ...) یک ضرورت جدی برای آیندگان است.

شجاعت فداکارانه امام خمینی

یکی از محورهای مهم تاریخ جنگ که از سوی طیفی به صورت آگاهانه تحریف می­ شود ماجرای پذیرش قطعنامه 598 از سوی امام خمینی است. این جریان بدون در نظر گرفتن شرایط کشور در چند سال پایانی جنگ، مدعی می­ شود که ایران امکان پیروزی نظامی در جنگ را داشت و مسئولان دولتی و فرماندهانی مانند آیت­ الله هاشمی رفسنجانی به امام خیانت کردند و کار به قبول قطعنامه کشید. متاسفانه در این مسیر کتاب­ها و مستندهای غیرمستند و دروغ­ نامه ­های متعددی منتشر کرده ­اند و در آنها بدیهی­ ترین واقعیت­ های جنگ و اقتصاد و کشور را نادیده گرفته و به تهمت ­زنی و حتی پرونده ­سازی علیه خادمان به کشور روی آوردند. برخی از بزرگان هم با علم به این که این اتهامات واقعیت ندارد اما سکوت کرده ­اند تا نکند به نفع کسانی حرف بزنند که اکنون با آنان مواضع سیاسی متفاوتی دارند.

امام خمینی در شرایطی قطعنامه را پذیرفت که غالب مسئولان ادامه جنگ را ناممکن می ­دانستند و پیروزی نظامی را در دسترس نمی ­دیدند و حتی موجودیت نظام و تمامیت ارضی کشور را مجددا در خطر احساس می­ کردند. اقدام امام بعد از این اتفاق افتاد که دیپلماسی در تعامل با دیگر کشورها و نهادهای بین­ المللی به قطعنامه 598 رسید و مطابق آن ظرفیت ­هایی را ایجاد کرد که با پذیرش آن، دستاوردهایی مانند تعیین متجاوز و بازگشت به مرزهای بین­ المللی و تامین خسارات پیش ­بینی شده بود.

نکته مهم در اقدام امام خمینی شجاعت فداکارانه ایشان در قبول مسئولیت پایان جنگ بود. ایشان پیشنهاد آیت­ الله هاشمی رفسنجانی را نپذیرفت که معتقد بود خودش مسئولیت قبول قطعنامه را بپذیرد و بعدا و در صورت نیاز حتی محاکمه شود اما جنگ پایان یابد. امام تاکید داشت که قبول قطعنامه 598 برای پایان دادن به جنگ، کار رهبری است و اگر آبرویی دارد آن را با خدا معامله می­ کند. امام خمینی با این اقدام اجازه نداد که نحوه پایان جنگ به بهانه ­ای برای تفرقه بین مردم و مسئولان و رزمندگان تبدیل شود و خداوند هم به نیت خالص و خیر ایشان برکت داد و کار به جایی کشید که الان قرار داریم بدون آن که صدام و حزب بعث در عراق مانده باشند.

امام خمینی اجازه نداد مسئولیت این تصمیم مهم سیاسی بر دوش دیگران قرار بگیرد و دستاوردهای احتمالی به حساب تدبیر و مدیریت ایشان گذاشته شود. متاسفانه اکنون آن رویه و رویکرد مهم امام خمینی فراموش شده و تکرار نمی­ شود و به همین دلیل است که کسانی با بازخوانی غلط و دلبخواه تاریخ مقطع پایان جنگ تحمیلی، بار دیگر موجبات اختلافات وسیع بین نیروهای انقلاب را موجب شده­اند و خادمین ملت را خائن قلمداد می‌کنند.

دفاع از مظلومین

این حق ناشناسی است که گذشته و خدمات فراوان یاران امام خمینی را به دلیل اختلافات سیاسی کنونی، نادیده بگیریم و نقش برجسته و مثبت بزرگان را انکار کنیم. بدون تردید مرحوم آیت­ الله هاشمی رفسنجانی یکی از یاران فداکار امام خمینی بود که در مسئولیت دفاع از کشور در دوران تجاوز صدام، سنگ تمام گذاشت و در حد وسع ملی به خوبی جنگ را اداره کرد. دولت میرحسین موسوی نیز خدمات شایانی به جنگ و انقلاب و مردم کرد و امام خمینی همیشه قدردان این زحمات طاقت ­فرسا بود. در طول سال­ های جنگ فاصله طبقاتی کم و با تدبیر دولت، موضوع معیشت و زیست عادی مردم به شکلی معقول حل شده بود تا حدی که همان مردم به جبهه‌ها هم کمک می‌کردند و بخش بزرگی از بار مالی جنگ را هم بر دوش داشتند. در دولت موسوی ما شاهد رشد اشرافیت و طبقه جدید مدیران نبودیم که به دلیل برخوردی از موقعیت سیاسی برتر، برای خود امکانات مادی و مالی فراوانی را تدارک می‌بینند. باید قدردان این خدمات باشیم و در مقابل اتهامات ناروای مخالفان سیاسی، از مظلومیت آنان دفاع کنیم.

تاملاتی برای آینده

در سالگرد آغاز جنگ تحمیلی، حزب «مجمع ایثارگران» با توجه به تمامی تجارب 40سال گذشته، طرح نکاتی را خطاب به همه مردم و بخصوص مسئولان ضروری می­ داند:

۱- شرایط امروز کشور بی‌شباهت به روزهای قبل از تحمیل جنگ هشت ساله نیست. به همین دلیل باید از همه ابزارها برای جلوگیری از وقوع جنگ احتمالی بهره برد. این درست است که دشمنان هم به آسانی قادر به انتخاب جنگ نیستند اما این امر نباید خیال همه را راحت کند که جنگی اتفاق نمی ­افتد. شرایط جنگی حاکم بر منطقه می تواند با یک بهانه کوچک به یک جنگ تمام­ عیار تبدیل شود و به همین دلیل هشیاری در این شرایط بیش از گذشته مورد نیاز است.

2- دیپلماسی و به خصوص دیپلماسی عمومی از ابزارهای مهمی است که باید برای جلوگیری از وقوع یک جنگ جدید به آن متوسل شد و از آن به عنوان یک منبع مستقل قدرت بهره گرفت. در دوران جنگ تحمیلی نتوانستیم به اندازه نیاز از ابزار دیپلماسی برای دفاع از مظلومیت ایران در جنگ بهره بگیریم اما اکنون با توجه به تجاربی که فراهم آمده است، نباید از خیر دیپلماسی بگذریم و نباید اجازه بدهیم که جمهوری اسلامی را به عنوان یک کشور جنگ­ طلب معرفی کنند در حالی که تجربه نیم­ قرن گذشته نشان می ­دهد این آمریکاست که در سراسر جهان به انواع روش­ های جنگی برای تامین منافع ملی خود متوسل شده است و هنوز هم منافع ملی خود را در بیرون از مرزهای جغرافیایی و در درون کشورهای دیگر و حتی در نوع نظام­های سیاسی کشورها تعریف می ­کند.

3- آمادگی همه­ جانبه برای مقابله با هر جنگ و تهدیدی ضروری است. طبعا وقتی توان دفاع داشته باشیم می‌توانیم از وقوع یک جنگ جدید پیشگیری کنیم اما مهار تندروان و ماجراجویان داخلی و پرهیز از گرفتار آمدن در تله دشمن بیش از گذشته باید در دستور کار مسئولان ما قرار داشته باشد. مجددا تاکید می­ کنیم که تقویت توان نظامی، اقدامی پیش­گیرانه برای جلوگیری از وقوع جنگ است نه تلاشی برای توسل به جنگ پیش­دستانه و بنابراین باید هر گونه ماجراجویی را محکوم و بهانه وقوع جنگ را با تدبیر بی ­اثر کرد.

4- کسانی که در دفاع مقدس بودند انتظار نداشتند کار به اینجایی بکشد که الان ما در آن قرار داریم. وضعیت اداره کشور از منظر وفاداری به یک نظام مردم‌سالار و مشارکت‌جویانه و قانونی، اصلا خوب نیست. ایثارگران واقعی هنوز هم به همان آرمان‌ها وفادارند و برای تحقق آنها از جمله آزادی، برابری، عدالت قضایی، تساوی همگان در برابر قانون، اجرای بدون تنازل قانون اساسی، مبارزه با فساد، مبارزه با اشرافیت حکومتی و ... تلاش می‌کنند. خروج از این وضعیت به ایثار مضاعف و تلاش بیش از گذشته ایثارگران نیاز دارد.

5- مردم در دوران دفاع مقدس بین خود و مسئولان فاصله­ ای احساس نمی­ کردند و به همین دلیل از دل و جان در جهت پیشبرد اهداف دفاع مقدس مشارکت داشته و از فدا کردن عزیزترین فرزندان هم دریغ نمی­ کردند. امروز نیز اگر مردم در نزد مسئولان، خلوص و صدق در گفتار و رفتار را مشاهده کنند، باز هم در مسیر تحقق آرمان­های ملی و انقلابی، تمام مساعی خود را به منصه ظهور خواهند رسانید. مردم در سال­های دفاع مقدس در سخت ­ترین شرایط اقتصادی و اجتماعی، هیچگاه در جمع بین دین و حکومت و حضور دین در عرصه اجتماعی، دچار تردید نشدند چرا که در آن دوران سوداگری و ویژه­ خواری سیستماتیک بنام دین مشاهده نمی­ شد اما امروز ملت به تصمیمات حاکمان با دیده تردید می­نگرد و حتی اگر از آنها حرف راست هم اظهار شود، به دلیل حجم زیاد ناراستی ­ها به باور آنها نمی­ نشیند.

 

6- متاسفانه امروزه بخش بزرگی از بازداشت شدگان و زندانیان سیاسی را افرادی تشکیل می‌دهند که سابقه ایثارگری دارند. این واقعیت نشان می‌دهد که روند امور بر خلاف آرمان­هایی در جریان است که ایثارگران در گذشته برای آن مبارزه می ­کردند. تداوم بازداشت این منتقدان دلسوز توجیه ندارد و حاکمان باید در این مسیر و نیز در روند اداره کشور، تغییرات اساسی ایجاد کنند.

در پایان بار دیگر حزب مجمع ایثارگران، هفته دفاع مقدس را گرامی داشته و یاد و خاطره شهدا و رزمندگان و ایثارگران را زنده نگه می­ دارد و از همگان اعم از مردم و مسئولان و احزاب سیاسی دعوت می­ کند که با تکیه بر تجربه 8سال دفاع مقدس، هشیاری خود را در مقابل تحمیل جنگی تازه حفظ کنند و فرهنگ ایثار و فداکاری و گذشت مردمی را برای سازندگی کشور مورد توجه قرار دهند.

 

حزب مجمع ایثارگران

31 شهریور 1398

انتهای پیام
این مطلب برایم مفید است
5 نفر این پست را پسندیده اند

اخبار مرتبط

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسئولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آنهاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.