life

چند روزی بود که ضعف و بی حالی بر امام غلبه کرده بود تا اینکه یک روز خودشان متوجه خونریزی معده می شوند...

جی پلاس: دکتر هدایت الله الیاسی، متخصص بیهوشی و دردشناسی از خاطرات آن روزهای تلخ مردم ایران و مراحل تشخیصی بیماری امام خمینی(س) اینگونه می گوید:

مدت زیادی بود که حضور امام شرفیاب نشده و از وضع مزاجی ایشان اطلاع‌‎ ‎‌کامل نداشتم، رادیوهای بیگانه هر هفته و هر ماه درباره وضعیت ایشان شایعات‌‎ ‎‌زیادی را پخش می ‌کردند و بر حسب سابقه من می ‌دانستم این شایعات دروغ و‌‎ ‎‌ ناصحیح است.‌

‌‌یک‌‎ ‎‌روز آقای دکتر فاضل از من خواست که‌‎ ‎‌در دفتر حضرت امام در جماران‌‎ ‎‌برای کار واجبی حاضر شوم آقایان دکتر عارفی، دکتر فاضل و دکتر زالی و چند نفر‎‌ از پزشکان حضور داشتند.‌

‌‌جوّ پر اضطراب و ناراحت کننده ‌ای در دفتر حکمفرما بود، پزشکان همگی‌‎ ‎‌افسرده و پریشان بودند. مسئله بیماری و کسالت حضرت امام را مطرح کرده و گفتند:‎‌ چند روزی حضرت امام احساس ضعف و بی اشتهایی داشته ‌اند تا اینکه یک روز‎‌ خودشان متوجه خونریزی معده می ‌شوند و به پزشکان اطلاع می ‌دهند با آقای دکتر‌‎ ‎‌ زالی متخصص گوارش مشورت می ‌شود ایشان آندوسکپی از مری و معده به عمل‎‌ آورده متوجه زخم‌ های بزرگی در معده می ‌شود، منظره ظاهری بیشتر نشانه یک زخم‌‎ ‎‌ بدخیم بوده و می ‌خواستند بیوپسی کنند ولی ترس از تشدید خونریزی مانع بیوپسی‎‌ در این مرحله شده و اقدام به درمانهای طبی موقتی می ‌کنند تا در فرصت مناسب‌‎ ‎‌امکان آندوسکپی مجدد و بیوپسی فراهم شود، و مقدمتاً پزشکان به این نتیجه رسیده‌‎ ‎‌ بودند که خونریزی شدید می‌ تواند خطرناک و تهدیدکننده باشد و عمل جراحی‌ اجتناب ناپذیر است، لذا برای آمادگی و ارزیابی قبل از عمل و بیهوشی با اینجانب‎‌ مشورت شده بود. با توجه به سن حضرت امام و با توجه به سابقه بیماری قلبی ایشان‎‌ با در نظر گرفتن خونریزی شدید و ادامه یابنده که هموگلوبین خون را خیلی پایین‌‎ ‎‌آورده بود و عمل داخلی شکمی مهمّی که ایجاب می‌ کرد نسبتاً فوری انجام شود، ‌‎ ‎‌ذهن هر شخص مطلع و کارشناس را متوجه عوامل و خطرات عمده ‌ای می‌کرد که‌‎ ‎‌ناشی از شرایط فوق است.‌

‌‌همه ما به علت ارادت معنوی و علاقه شدیدی که به امام داشتیم دچار‎‌ اضطراب و افسردگی و تأثّر شدید بودیم ولی سعی می‌کردیم وضع روحی خود را‌‎  ‎‌کنترل کرده و با ذهنی فعال و روشن بتوانیم در مشاوره ها و تصمیم‌گیری‌های پزشکی‌‎ ‎‌به طور عادی شرکت کنیم و وظایف خود را در نهایت دقت و ظرافت انجام دهیم،‎‌ زیرا از یک طرف زندگی انسانی بس عزیز برای ما مطرح بود و از طرف دیگر قضاوت‌‎ ‎‌تمام عقلا و فضلای دنیا را در پی داشت، لذا استرس و فشار روحی شدیدی را‌‎ ‎‌تحمل می ‌کردیم و فقط توکل به خداوند و استعانت از آن قادر متعال بود که آرامش و‌‎ ‎‌تعادل روحی به‌‎ ‎‌ما می ‌داد. در این مرحله، تصمیم به اصلاح اختلالات خونی و‌‎ ‎‌الکترولیتی و وضع عمومی و به دست آوردن فرصت مناسب برای آندوسکپی مجدد و‌‎ ‎بیوپسی و بررسی نتیجۀ بیوپسی و رادیوگرافی ها و سایر آزمایش ها در اسرع وقت گرفته‌ شد. تعداد پزشکان مشاور در این مرحله از 16 نفر تجاوز می ‌کرد و روزانه اقلاً سه‌‎ ‎‌بار تمام پزشکان در اتاقی جمع شده و اغلب با حضور حاج سید احمد آقا خمینی‌‎‌ رحمت الله علیه و چند تن از مسئولان مملکتی برگزار می ‌شد، وضع عمومی و نتیجه‌‎ ‎‌بررسی و آزمایش‌ها و درمانها مورد بحث و تبادل نظر قرار می‌گرفت و تصمیم های‎‌ بعدی برای انجام آزمایشهای تشخیصی و درمانی مشخص می‌ شد.‌

‌‎ ‎

 

 

 

 

برشی از کتاب طبیب دل ها؛ ص 357-359؛ چاپ چهارم (1385)؛ ناشر: چاپ و نشر عروج.

کدخبر: 933943
ارسال نظر

اخبار مرتبط
موضوعات داغ