life

فشار حکومت بعث عراق به آیت الله حکیم افزایش پیدا کرده بود و علمای نجف از ترس آنکه مورد خشم رژیم قرار بگیرند از رفت و آمد به بیت ایشان خودداری می کردند اما امام بی هیچ واهمه ای هر روز فرزندشان را راهی بیت آیت الله می کردند.

جی پلاس: هنگامی که حضرت آیت الله حکیم به عنوان اعتراض به رژیم بعث به بغداد رفتند، مسلمانان و شیعیان از سراسر عراق دسته دسته برای زیارت ایشان می آمدند و این خود یک حرکت ضد حکومت بعثی بود که انجام می شد و در این حالت بود که رژیم بعث عراق به منزل آیت الله حکیم حمله و آنجا را محاصره کرد، درب خانه را بست و کسانی را که مراجعه می کردند، دستگیر کرد و در نتیجه آیت الله حکیم به صورت قهر به کوفه رفت و دید و بازدید خود را هم تعطیل کرد به نحوی که در آخر عمر این مرجع جهانی شیعه با غربت و مظلومیت دار فانی را وداع کرد. 

علمای نجف از ترس و وحشت و اینکه نکند مورد قهر و غضب رژیم بعث واقع شوند، از رفت و آمد و حشر و نشر با آیت الله حکیم خودداری می کردند. اما این امام بود که با همان ویژگی و شجاعت پیامبرگونه به دیدن ایشان می رفتند و هر روز مرحوم حاج آقا مصطفی را برای دیدن آیت الله حکیم به منزل ایشان می فرستادند. لذا رژیم بعث عراق آقای حاج آقا مصطفی را دستگیر کرده و به بغداد انتقال داد. هاله ای از ترس و وحشت در نجف حکمفرما شد. همه دسته دسته به خانه امام می آمدند و می خواستند که از رژیم بعث عراق رسما بخواهند که حاج آقا مصطفی را آزاد کند. چون همه خوف آن را داشتند که بلایی سر ایشان بیاورند. امام در پاسخ می فرمودند: مبارزه این سختی ها و تلخیها را دارد. کسی که دارد با دشمن مبارزه می کند هیچ وقت از دشمن خود تقاضایی نمی کند. اگر مصطفی را هم بکشند من برای آزادی او درخواستی نمی کنم. این در حالی بود که نزدیک به یک هفته مرحوم آقا مصطفی در زندان بود و از سرنوشت او هیچ کس خبر نداشت.

 

 

 

برشی از کتاب برداشت هایی از سیره امام خمینی؛ ج 5، ص 56-57؛ چاپ سوم (1385)؛ ناشر: موسسه چاپ و نشر عروج.

کدخبر: 1048551
ارسال نظر

اخبار مرتبط
موضوعات داغ