life

هر مقدار که عصر عرفه نزدیک‌تر می‌شد، اهل معنا ابتهال بیشتری به درگاه الهی می‌کردند که مبادا نام آنان در طومار مغفورین در روز عرفه ثبت نشود.

به گزارش جی پلاس، محمدتقی فیاض بخش درباره استقبال از روز عرفه چنین می گوید: 

روز عرفه در میان ایام سال همانند شبهای قدر در میان شبهای آن است. لذا اگر اولیای الهی یک سال انتظار شبهای قدر را می کشیدند و از ماه رجب تهیه استعداد برای درک شب قدر می کردند، از ابتدای اربعین موسوی نیز همه اهتمامشان برای درک لقای الهی و معرفت به توحید در روز عرفه بود.

علاوه بر این، در روایات شب قدر اشاره شد که همه‌ اهتمام سالک می‌باید درخواست مغفرت الهی باشد و در عین حال اگر کسی به هر دلیل در شب‌های قدر مشمول مغفرت الهی واقع نشد، امید به روز عرفه داشته باشد بنابراین، اگر عدم مغفرت الهی به معنای نابودی و هلاکت ابدی عبد است، روز عرفه آخرین سنگر برای توبه‌ بندگان خداوند محسوب می‌شود و به همین دلیل است که مرحوم سید(ره) دعای سوزناکی را برای آخرین لحظات عصر عرفه نقل می‌کند؛ به این مضمون که: «بار الها، اگر در این آخرین مرحله از فرصت قبولی توبه، من به دلیل شقاوت و افسردگی ‌ام از قافله سالکان عقب افتاده‌ ام و توفیق مغفرت برایم حاصل نشده، پس مصیبت‌ زده ‌ای هستم که از تو مسألت دارم مرا از اجر مصیبت ‌دیدگان محروم نگردانی.»

و لذا هر مقدار که عصر عرفه نزدیک‌تر می‌شد، اهل معنا ابتهال بیشتری به درگاه الهی می‌کردند که مبادا نام آنان در طومار مغفورین در روز عرفه ثبت نشود.

 

 

منبع: کانال تذکرة الاولیا

 

کدخبر: 1235195
ارسال نظر

اخبار مرتبط
موضوعات داغ