life

روزهای پاریس به روایت صادق طباطبایی-30

در جلسه ای که با عده ای از آقایان از جمله سید احمدآقا در اقامتگاه امام در نوفل لوشاتو تشکیل شد، آقا گفت: من‌ به‌ ذهنم‌ رسیده‌ است‌ که‌ دیگر موقعش‌ رسیده‌‎ ‎‌که‌ برگردیم‌ ایران‌ و ما کاری‌ اینجا نداریم. زودتر برویم‌ و مردم‌ را ببینیم‌ و کارهایمان‌ را‎ ‎‌در داخل‌ کشور انجام‌ بدهیم. و سپس‌ نظر حاضران‌ را پرسیدند.

جی پلاس: ‌‌‌‌امام‌ در پاسخ‌ به‌ سو‌ال‌ خبرنگاران‌ که‌ چه‌ موقع‌ به‌ ایران‌ باز خواهید گشت‌ می‌گفتند هر‎ ‎‌وقت‌ صلاح‌ باشد. ساعاتی‌ پس‌ از خروج‌ شاه‌ از ایران‌ (26 دی) امام‌ یک‌ بیانیه‌ سه ماده‌ای‌‎ ‎‌صادر و اعلام‌ کردند که‌ بازگشت‌ من به‌ ایران‌ در اولین‌ فرصت‌ مناسب‌ انجام‌‎ ‎‌خواهد شد.‌ چند روز بعد در 30 دی امام‌ طی‌ پیامی‌ خطاب‌ به‌ ملت‌ ایران‌ اعلام‌ کردند‎ ‎‌که‌ ان‌شاءالله ‌تعالی به زودی‌ به‌ شما می‌پیوندم تا در خدمت‌ شما باشم.‌ شبی‌ که‌ امام‌ این‌ تصمیم‌ خود را اعلام‌ کردند، بعد از نماز مغرب‌ و عشا بود که‌ به‌‎ ‎‌اتاق‌ آمدند و توسط‌ حاج‌ مهدی‌ عراقی‌ دوستان‌ را دعوت‌ کردند. از کسانی‌ که‌ در آن‌‎ ‎‌جلسه‌ بودند این‌ آقایان‌ را به‌ یاد دارم: سید احمد آقا، مرحوم‌ اشراقی، موسوی‎ ‎‌خوئینی‌ها، فردوسی‌پور، دکتر یزدی، دکتر حبیبی‌ و قطب‌زاده و آقای محمدعلی‌‎ ‎‌صدوقی.‌

‌‌امام‌ در آن‌ جلسه‌ عنوان‌ کردند که‌ من‌ به‌ ذهنم‌ رسیده‌ است‌ که‌ دیگر موقعش‌ رسیده‌‎ ‎‌که‌ برگردیم‌ ایران‌ و ما کاری‌ اینجا نداریم. زودتر برویم‌ و مردم‌ را ببینیم‌ و کارهایمان‌ را‎ ‎‌در داخل‌ کشور انجام‌ بدهیم. و سپس‌ نظر حاضران‌ را پرسیدند، پس‌ از سخن‌ امام‌ ‎‌حالت‌ عاطفی‌ شدیدی‌ بر همه‌ حاکم‌ شد بخصوص‌ مرحوم‌ عراقی‌ دچار التهاب‌ روحی‌‎ ‎‌شد و اشک‌ در چشمش‌ حلقه‌ زد، البته‌ امر غیر منتظره‌ای‌ نبود و همه‌ در انتظار چنین‌‎ ‎‌روزی‌ بودیم. ولی‌ به‌ هر حال‌ تصمیم‌ مسرت‌ بخش‌ و در عین‌ حال‌ قابل‌ ملاحظه‌ای‌ بود.‎ ‎همه‌ گفتند مصلحت‌ را شما بهتر می‌دانید.‌

‌‌بعد از آن‌ بحث‌ شد که‌ بعد از ورود به‌ مهرآباد چه‌ کنیم. پیشنهاد داده‌ شد که‌ برویم‌ ‎‌مجلس‌ شورای‌ ملی. امام‌ گفتند به‌ آنجا برویم‌ که‌ به‌ آن‌ مشروعیت‌ بدهیم؟ عده‌ای‌ هم‌‎ ‎‌گفتند مجلس‌ جای‌ کوچکی‌ است‌ و جایی‌ است‌ که‌ نمایندگان‌ شاه‌ آنجا بودند و در شأن‌‎ ‎‌امام‌ نیست. به‌ این‌ جمع‌بندی‌ رسیدیم‌ که‌ امام‌ ابتدا بروند دانشگاه‌ تهران‌ که‌ جایگاه‌ و‎ ‎‌پایگاه‌ مبارزات‌ سیاسی‌ و نیز محل‌ تحصن‌ آقایان‌ علمای‌ شهرستان‌هاست‌ و بعد هم‌ به‌‎ ‎‌بهشت‌ زهرا و در آنجا امام‌ در حضور خانواده‌ شهدا سخنرانی‌ کنند. بحث‌ و گفتگو شد‎ ‎‌که‌ باید کمیته‌ تدارکات تشکیل‌ بشود و مقدمات‌ کار را فراهم‌ و شرایط‌ و امکانات‌ را‎ ‎‌بررسی‌ کنند. مرحوم‌ اشراقی‌ گفت‌ به‌ لحاظ‌ امنیت‌ بهتر است امام‌ با هلیکوپتر به‌‎ ‎‌بهشت‌‌زهرا بروند. امام‌ پاسخ‌ دادند: من‌ از روی‌ سر مردم‌ حرکت‌ کنم؟ نه‌ با ماشین‌‎ ‎‌می‌رویم.‌

‌‌از لحظه‌ای‌ که‌ این‌ پیشنهاد داده‌ شد تا لحظه‌ عملی‌ شدن‌ آن‌ حدود دو هفته‌ طول‌‎ ‎‌کشید. بعداً که‌ به‌ دستور بختیار فرودگاهها بسته‌ شد، جلسه دیگری تشکیل‌ شد.‌‌ 

 

 

برشی از کتاب خاطرات سیاسی اجتماعی دکتر صادق طباطبایی؛ ج 3، ص 202-203؛ چاپ سوم (1392)؛ ناشر: چاپ و نشر عروج.

کدخبر: 1095565
ارسال نظر

اخبار مرتبط
موضوعات داغ