life

روایت انقلابی که 40 ساله شد-18

شیخ احمد کافی که قصد زیارت مشهد مقدس را داشت در جاده قوچان مشهد به همراه فرزندش در تصادفی که مردم آن را ساختگی می دانستند، کشته شد. تشییع جنازه او موجی از اعتراض را در مشهد به دنبال داشت و...

جی پلاس: با نزدیک شدن به نیمه شعبان سال 1357، امام طی صدور اعلامیه ای در جواب افرادی که از او درباره برپایی جشنهای ویژه این ماه سوال کرده بودند، برگزاری جشنهای این ماه بویژه در سوم و پانزدهم شعبان را تحریم و از گویندگان و خطبا خواست تا مردم را آگاه و حوادثی که توسط عمال رژیم صورت گرفته، گوشزد کنند. علمای مشهد از جمله سید کاظم مرعشی، علی فلسفی، محمدرضا مدرسی، ابوالحسن شیرازی، محمد مهدی نوغانی، حسین موسوی شاهرودی، حسنعلی مروارید، جواد تهرانی، عزالدین حسینی زنجانی و علم الهدی طی صدور اعلامیه ای در 26 تیر 1357 برابر با دهم شعبان 1398 اعلام کردند به خاطر حوادث اخیر و کشتار در شهرهای قم، تبریز، یزد، اهواز و جهرم از برگزاری جشن نیمه شعبان خودداری خواهند کرد. روز 57/4/30 شیخ احمد کافی که برای زیارت عازم مشهد بود، طی تصادفی در جاده قوچان مشهد به همراه پسر ده ساله اش کشته شدند.

ورود جنازه او به مشهد موجی از اعتراض را به دنبال داشت. مردم تصادف را امری ساختگی و توطئه رژیم برای حذف مخالفان خود دانستند. دلیل آنها این بود که کافی برخلاف سال های قبل که جشن نیمه شعبان را با شکوه هر چه بیشتر برگزار می کرد، امسال به پیروی از فرمان امام، از برگزاری اعیاد شعبانیه خودداری، قصد ترک تهران و آمدن به مشهد را داشته و این امر خشم رژیم را فراهم کرده است.

در تشییع جنازه احمد کافی، حدود ده هزار جمعیت از اقشار مختلف مردم حضور داشتند. آنها ضمن حرکت به سوی حرم مطهر امام رضا(ع) شعارهایی چون «زنده و جاوید باد یاد شهیدان، نصر من الله و فتح قریب، زنده و جاوید باد خمینی، خمینی بت شکن، برس به فریاد ما و مرگ بر شاه» سر دادند.

رژیم که از این وضعیت احساس خطر کرده بود به ماموران خود دستور متفرق کردن راهپیمایان را صادر کرد. با دخالت ماموران، اوضاع متشنج شده و طی درگیری به وجود آمده، عده ای مقتول و مجروح شدند. شهربانی استان خراسان در گزارش مبسوطی، تعداد کشته شدگان را یک نفر پلیس و یک دختر 14 ساله مجهول الهویه و تعداد مجروحان را 29 نفر اعلام کرد. گزارش ساواک حاکی از کشته شدن یک پاسبان و زخمی شدن پنج مامور است. روزنامه خراسان در گزارشی که از واقعه ارائه می دهد بیان می دارد که یک پاسبان کشته و هفت نفر مجروح شدند و چون پلیس دخالت کرد، 24 نفر مصدوم گشتند.

بر اساس وصیت خود کافی، مبنی بر دفن ایشان در مهدیه تهران، جنازه پس از طواف در حرم و خواندن نماز توسط شیرازی بر جنازه او، به تهران منتقل شد. رژیم که از وجود تشنج در تهران احساس خطر کرد، دستور داد تا جنازه شبانه به مشهد بازگردانده شده، در خواجه ربیع دفن شود. عبدالعظیم ولیان، استاندار خراسان و نایب التولیه آستان قدس هم طی نامه ای محرمانه به سرتیپ ایمانی، ریاست شهربانی استان خراسان از او خواست تا برای برقراری نظم و آرامش و ممانعت از تظاهرات مردم در روزهای سوم، هفتم و چهلم وفات کافی، اقدامات امنیتی ویژه ای را در مشهد اجرا نماید.

ضرب و شتم مردم در روز تشییع جنازه کافی، جوّ مشهد را بار دیگر ملتهب کرد به طوری که انقلابیون شبانه اعلامیه هایی علیه رژیم و شخص شاه به منازل می انداختند. بازاریان مشهد هم برای ابراز همدردی خود، مغازه های خود را بستند. این امر در بین بازاریانی که دکان های آنها در خیابان های خسروی نو، خسروی، نادری و اطراف منزل سید عبدالله شیرازی واقع شده بود، محسوس تر بود. آنها طی اجتماع در خیابان ها راجع به اقدامات و فجایع رژیم به گفت و گو با یکدیگر اقدام کردند. عده ای از مردم که از حادثه مذکور خشمگین شده بودند با هجوم به یک باب مغازه مشروب فروشی در خیابان دانشگاه آن را به آتش کشیدند. آنها همچنین با استفاده از مواد آتش زا، سینمای آرای مشهد را به آتش کشیدند. در این حادثه سینما به کلی سوخت.

 

کدخبر: 1063813
ارسال نظر

اخبار مرتبط
موضوعات داغ