اخبار مرتبط

به گزارش جماران؛ سید حسن رسولی طی یادداشتی نوشت:

«در گذشت یار و همدم وفادار مرحوم دکتر شریعتی و مادر فداکار فرزندان صاحبنظر و آزادی خواه ایشان،مرحومه فقیده سعیده.سرکار خانم پوران شریعت رضوی خراسانی را مجدداً تسلیت عرض می کنم.رحمت و مغفرت الهی روح این شخصیت آموزنده، و صبر و بردباری بستگان معزا را مسالت دارم.

نسل من دکتر شریعتی را معلم انقلاب می داند. بر این باور طی دوره استانداری خراسان در سفر به کشور سوریه و حضور در دمشق و زیارت حرم مطهر حضرت زینب سلام الله علیها، بر مزار و تابوت موقت این بزرگ مرد نیز حاضر شده و ضمن خواندن سوره حمد، از دیدن غربت و مظلومیت این شخصیت اندیشه ورز و انقلابی به شدت متاثر و مغموم شدم.

تحت تاثیر این مشاهده و احساس مسولیت، تصمیم گرفتم در مقام نماینده عالی نظام در خراسان  برای خارج شدن این فرهیخته از این وضعیت اقدامی انجام دهم. دکتر شریعتی اصالتا خراسانیست. زادگاه ایشان ،پدر مرحومش، استاد محمد تقی شریعتی و خاندانش روستای مزینان از توابع آن زمان شهرستان سبزوار است.

این روستا در مسیر شاهرود-سبزوار  واقع است.سال هایی از دهه ٧٠ در بخش حمل و نقل جاده ای وزارت راه و ترابری مسولیت عضویت هیات عامل و معاونت سازمان حمل و نقل و راهداری امروز را  با حکم برادرم مهندس حاج اکبر ترکان عهده دار بوده ام. ارتقاء ضریب ایمنی و تامین امکانات لازم برای تسهیل حمل و نقل جاده ای و کاستن از تلفات سوانح جانی و مالی مسافران ماموریت ذاتی این سازمان است. بر اساس شناخت شغلی قبلی و اطلاعات دریافتی دوره استانداری ام، این محور اصلی و پر ترافیک را یکی از شریان های مواصلاتی حادثه خیز و پر تلفات انسانی کشور و خراسان به حساب می آوردم. چرا که علاوه بر کویری ، خواب آور ویک  نواخت بودن مسیر، حد فاصل دو شهرستان مذکور به جز شهر های کوچک میامی در استان سمنان و داورزن در خراسان فاقد جاذبه توقف گاهی  بر طرف کننده  خستگی مفرط میلیون ها زائر جاده ای مضجع شریف حضرت ثامن الحجج امام علی بن موسی الرضا علیه السلام است. رحلت جانسوز بزرگ آزادگان صبور کشور مان مرحوم حضرت حجت الإسلام و المسلمین  ابوترابی در این محور یکی از خسارات جبران ناپذیر  ناشی از مختصات بالاست. بر این اساس با هماهنگی جناب آقای خاتمی رییس جمهور محترم وقت و آماده سازی های  ملی، استانی ومحلی،جلب همکاری دانشگاهیان دانشگاه سبزوار و، کسب موافقت خانواده محترم دکتر و اعلام آمادگی اعضاء محترم شورای اسلامی مزینانً مبنی  بر قبول  مسئولیت، انتقال تابوت باقی مانده جنازه دکتر و دفن در مزینان، بنا شد این اقدام مهم عملی گردد. بهسازی روستا انجام شد. مقدمات تامین اعتبار،طراحی و ساخت مجتمع بزرگ فرهنگی-اقامتی و گردشگری  مربوطه در این مکان فراهم گردید. از طریق وزارت امور خارجه و سفیر محترم وقت جمهوری اسلامی در سوریه، با دعوت من استاندار دمشق به مدت ٩روز در مشهد مهمان دولت بود. از طریق نامبرده زمینه اجرای این نقل و انتقال فراهم گردید. با مساعدت برادرم مهندس احمد خرم وزیر راه و ترابری دولت اصلاحات، هم زمان با اتمام پروژه فرود گاه سبزوار مجوز پرواز هوایی دمشق -سبزوار نیز اخذ گردید. علیرغم فعالیت های فوق الاشاره که بیش از یک سال به طول انجامید. متأسفانه بدلیل بروز موانع و حساسیت های مخالفین، این طرح به سر انجام نرسید. این روزها که خبر در گذشت مرحومه فاضله سرکار خانم پوران شریعت رضوی بویژه ممانعت از اقامه نماز بر پیکر این بانوی متفکر که بخش لاینفک شخصیت دکتر شریعتی است در میعاد گاه او (حسینیه ارشاد)، بخش قابل توجهی از فضای رسانه ای را به خود اختصاص داده است نا خود آگاه تعلق خاطر فرهنگی و شخصی ام به معلم انقلاب، دکتر شریعتی خاطره این ماجرا را در ذهنم تداعی کرد. این تداعی معنا وادارم کرد تا اشاره ای به این تجربه تلخ کنم. در باره زمانی سال های ١٣٨٠تا٨٤ که مدیریت ارشد خراسان را بر عهده داشتم شاهد رویداد های گوارا و  بعضا ناگواری از قبیل احداث ١٠٠٠کیلومتر راه آهن بافق مشهد، ظرف سه سال، سقوط طالبان  در أفغانستان و اعاده امنیت کامل نیمه شرقی ایران، تقسیم استان، حادثه دلخراش انفجار قطار نیشابور، پایه گذاری جشنواره بین المللی امام رضا(ع) و... بوده ام.

اما ناکامی و نا توانی در خلق این اثر فرهنگی،تاریخی و در عین حال ایمنی افزا را مهمترین ضعف خود و همکارانم  در آن مقطع زمانی می دانم. علیهذا اعتراف کرده و  از تمام فرهنگ دوستان و باورمندان به نقش آفرینی دینی،مذهبی و انقلابی دکتر شریعتی پوزش می طلبم .

امید دارم این دل نوشته گواه دیگری برای اثبات مظلومیت شریعتی و خاندانش و نیز انتقال تجربه هر چند تلخ برای مدیران ارشد جوان حال و آینده خراسان با شد. و با دست توانای آنان هر چه زودتر این آرزویم بر آورده شود.

ان شاء الله

سید حسن رسولی»

انتهای پیام

اخبار مرتبط

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.