روابط ایران و انگلستان از فراز و نشیب‌های فراوانی برخوردار بوده است. در چارچوب این ارتباط و انعکاس تاریخی ناشی از رفتار دولت انگلیس ایران در زمان‌های گوناگون تاریخ، افکار عمومی نه فقط محدود به تهران و لندن که در سطح منطقه و بین‌الملل نسبت به آن حساسیت نشان داده است. کمااینکه انگلستان در برخورد با حکومت‌های ایران از مشروطه به این سمت؛ انعکاس نه چندان مطلوبی را نزد ایران و مشخصا اذهان عموم دارد. دوران تقابلی لندن با مسکو و همچنین دوران تقابل با ایالات متحده بر سر ایران هنوز در ذهن کارشناسان عرصه دیپلماسی باقی است. با این حال، با وجود تلاش‌هایی که دولت انگلستان در برخورد با انقلاب اسلامی داشت اما دیپلماسی این کشور ایجاب کرد تا لندن روابط بین‌المللی خود با ایران را افزایش داده و تقویت کند؛ به نحوی که طراح حل چالش‌های ایران با غرب شدند که البته در آن زمان بنا به شرایط و موقعیت زمانی آلمان مسئولیت گفت‌وگوها را بر عهده گرفت. بعد از این قضایا، فصل جدیدی از روابط تهران و لندن به دنبال تسخیر سفارت انگلستان آغاز شد؛ اتفاقی که به عنوان جوشش مردمی در پی برخی سیاست‌های بریتانیا صورت گرفت تا در نهایت به تعطیلی سفارتخانه دو کشور منجر شود. اما آمدن دولت روحانی با شعار ارتباط سازنده با جهان تحت‌تاثیر دکترین تنش‌زدایی در سطح منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای آرام آرام زمزمه رابطه ایران با انگلستان را آغاز کرده و به احتمال آن قوت بخشید که همه‌اکنون با برداشتن گام‌هایی از سوی طرفین به واسطه حضور توامان در روند مذاکرات هسته‌ای ایران با گروه 1+5 زمینه‌های خوبی برای از سرگرفتن این رابطه و در راس آن بازگشایی سفارتخانه‌ها فراهم شده است. گروه دوستی پارلمانی مجلس که قصد عزیمت به لندن را دارد با توجه به فضای موجود اجتماعی می‌تواند زمینه‌ساز روابط بین دو کشور در حل مسائل به‌جا مانده و ایجاد فصل جدیدی در تاریخ انگلستان با ایران باشد.

منبع: آرمان

انتهای پیام
آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.