پایگاه اطلاع رسانی جماران: سخنرانی دیروز نتانیاهو در کنگره آمریکا درست به همان صورتی که پیش بینی شده بود برگزار شد. علیرغم مخالفت صریح کاخ سفید و اعلام بیش از 50 نماینده ی کنگره مبنی بر حاضر نشدن در این سخنرانی، نخست وزیر رژیم صهیونیستی در کنگره حاضر شد تا درباره آنچه «هشدار درباره ی توافق بد با ایران» می نامید برای نمایندگان کنگره به سخنرانی بپردازد.

بنا بر قانون کنگره ی امریکا قرار دادن تریبون کنگره به عنوان زمینه ای برای تبلیغ انتخاباتی و سیاسی یکی از مقامات کشور های دیگر ممنوع است. با توجه به نزدیک بودن انتخابات پارلمانی در رژیم صهیونیستی و نامزد بودن نتانیاهو و حزب مطبوعش (حزب لیکود) در این انتخابات، دعوت از وی برای سخنرانی در کنگره اقدامی غیر قانونی است. 49 نماینده ی کنگره و 8 نماینده ی مجلس سنا در اعتراض به این اقدام رئیس کنگره اعلام کرده بودند که در این سخنرانی حاضر نخواهند شد. سخنرانی نتانیاهو اگرچه حتی از سوی رئیس جمهور امریکا نیز «صرفا لفاظی» و «فاقد حرف تازه و جایگزین مشخص» عنوان شد، اما حاوی نکات جالبی بود که نشان می دهد تا چه اندازه حدس نمایندگان تحریم کننده ی سخنرانی وی درباره ی انتخاباتی بودن این سخنرانی (موضوعی که خود نتانیاهو در ابتدای سخنرانی خود آن را انکار کرد) درست بوده است.

سخنرانی در کنگره ی امریکا در نزدیکی انتخابات برای نتانیاهو فرصت مهمی بود تا وی با مطرح کردن محور اصلی کمپین انتخاباتی خود برای نمایندگان کنگره از حمایت دوستانش در امریکا نیز برای انتخابات مجدد بهرمند شود و ضمن آن حمایت های داخلی را نیز برای اجرای سیاست های افراطی خود جلب کند. اقدامی که از نگاه برخی تحلیلگران حتی در جهت منافع رژیم صهیونیستی نیز نیست و تنها ممکن است به شخص نتانیاهو و حزب وی برای بدست گرفتن قدرت سیاسی کمک کند.

حزب لیکود به رهبری نتانیاهو امسال در حالی در انتخابات این رژیم شرکت می کند که ترجیع بند تبلیغات این حزب در فیلم های تبلیغاتی آن، تأکید بر ضرورت «محافظت از اسرائیل در مقابل اسلام شبه نظامی!» است. در یکی از فیلم های تبلیغاتی این حزب، افرادی با پرچم داعش سوار بر اتومبیلی از یک شهروند، آدرس اورشلیم را می پرسند و پاسخ می شنوند که: «به چپ بپیچ!» طعنه ای که هدف آن رقیب اصلی لیکود یعنی ائتلاف احزاب چپ است. نتانیاهو در سخنرانی های انتخاباتی خود نیز گفته بود که احزاب چپ توانایی محافظت از اسرائیل در برابر دشمنان آن را ندارند.

در فیلم انتخاباتی دیگر نتانیاهو، وی در نقش پرستار بچه ظاهر می شود(!) و رو به دوربین تأکید می کند که در این انتخابات شما به کسی رأی می دهید که قرار است از کودکان شما مراقبت کند. تمامی این اقدامات و محوری ترین قسمت سخنان او در کنگره، یعنی لزوم جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای و تشدید تحریم ها نسبت به ایران همه و همه حکایت از این دارند که نتانیاهو تنها به این دلیل به کنگره رفته است که محور تبلیغات حزب لیکود را مبنای سخنرانی خود قرار دهد: توجیه تمام کارشکنی ها و جنایات اسرائیل از طریق توسل به توهم یک تهدید علیه موجودیت این رژیم که به نسل کشی دوباره ی یهودیان مانند هلوکاست منجر خواهد شد!

نتانیاهو در سخنرانی خود به سخن رهبران ایران اشاره می کند که: «اسرائیل باید محو شود.» اما بخشی از سخنان رهبری معظم جمهوری اسلامی که نتانیاهو عمدا برای نیل به اهداف خود به آن اشاره نمی کند این است که راه حل مسأله ی اسرائیل از نظر جمهوری اسلامی ایران به هیچ وجه مستلزم نسل کشی دوباره ی یهودیان نیست. در نماز جمعه ی مورخ 25/09/1379 رهبری راه حل این مسأله را از نظر خود بیان کرده اند:« موضع جمهوری اسلامی ایران که امام فرمودند، بارها مسؤولان گفته‌اند و ما هم بارها تأکید کرده‌ایم، این است که اساساً این غدّه سرطانىِ اسرائیل باید از این منطقه کنده شود. این یک فرمولِ کاملاً انسانىِ قابل قبول هم دارد و آن این است که همه مردم فلسطین - نه مردمی که از جاهای دیگرِ دنیا به فلسطین مهاجرت کرده‌اند - از اردوگاهها و از همه جای دنیا به فلسطین برگردند و تکلیف حکومت خودشان را - که از آنها باید تشکیل شود - تعیین کنند.»

نخست وزیر رژیم صهیونیستی در سخنان خود اشاره می کند که فردا روز جشن پوریوم یهودیان است و در ماجرای پوریوم نیز مانند امروز (!) یک وزیر ایرانی به نام هامان تلاش کرد تا یهودیان را از زمین محو کند و یک زن شجاع یهودی به نام استر مانع از اجرای نقشه ی او می شود. شبیه سازی نام ایران در این دو ماجرا نکته ای است که نتانیاهو می خواهد از آن برای ترساندن نمایندگان کنگره از وقوع دوباره ی یک هلوکاست دیگر استفاده کند.

وی در ادامه به دکتر ظریف وزیر امور خارجه ی کشورمان و مأمور انجام مذاکرات هسته ای نیز اشاره می کند و ضمن تلاش برای تخریب وی میگوید:« همان ظریفی که دیپلمات های غربی را فریب می دهد، بر سر مزار عماد مغنیه حلقه ی گل قرار داد.» و سپس مدعی می شود که پس از اسامه بن لادن، عماد مغنیه - که خود بر اثر حمله تروریست های رژیم صهیونیستی به شهادت رسید - بیش از هر تروریست دیگری خون امریکایی ها را بر زمین ریخته است!

نتانیاهو در ادامه ی سخنان خود به شدت از توافق در حال انجام با ایران انتقاد و تأکید کرد:«برای بیش از یک سال به ما گفته شده است که عدم توافق بهتر از توافق بد است. دوستان من این یک توافق بد است» و باقی سخنرانی خود را تقریبا به صورت تمام و کمال به این امر اختصاص داد که گام های خیالی ای که ایران از نظر او یکی پس از دیگری به سوی بمب اتم بر می دارد را تشریح کند و از طریق قیاس ایران و کره ی شمالی نمایندگان کنگره را متقاعد کند که ایران در حال ساخت یک زرادخانه ی اتمی است و این امر به رقابت تسلیحاتی در منطقه منجر خواهد شد. بیان این مسائل از طرف نخست وزیر اسرائیل در حالی برای چندمین بار صورت گرفت که رژیم اشغالگر قدس علاوه بر این که در پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای عضو نیست، بر اساس اطلاعات فاش شده توسط «مردخای ونونو» مأمور سابق دولت این کشور هم اکنون زرادخانه ای از سلاح های اتمی را در اختیار دارد.

یکی از جالب ترین نکات در سخنان نتانیاهو اشتباهی بود که وی در ارجاع دیگری به سخنان رهبر معظم انقلاب انجام داد. او گفت«رهبر ایران آشکارا گفته است که ایران برنامه دارد 190000 سانتریفیوژ داشته باشد. نه 6000 و حتی 19000ی که اکنون در اختیار ایران است. بلکه 10 برابر بیشتر، 190000 سانتریفیوژ برای غنی سازی اورانیوم...» گاف نخست وزیر رژیم صهیونیستی از این امر ناشی شد که رهبر انقلاب در بیانات خود تأکید کرده بودند که ایران به 190000 «سو» (واحد اندازه گیری میزان سرعت و توان جداسازی سالانه اورانیوم ۲۳۵ از اورانیوم ۲۳۸) دارد. برای رسیدن به این مقدار با استفاده از ماشین های نسل بالاتر ایران به 38000 ماشین سانتریفیوژ نیاز خواهد داشت.

شاید یکی از مهم ترین نکاتی که نتانیاهو در سخنان خود بیان کرد بخش پایانی این سخنان بود که می تواند نشانه ای از وجود اختلاف جدی میان کاخ سفید و اسرائیل درمسأله ی ایران باشد. وی در بخش پایانی سخنان خود گفت:«به عنوان نخست وزیر اسرائیل من یک چیز دیگر را به شما قول می دهم. حتی اگر اسرائیل مجبور شود به تنهایی بایستد به تنهایی خواهد ایستاد.» با وجود این که وی بلافاصله تأکید کرد که «اما من می دانم که امریکا در کنار ما خواهد بود» سخنی که البته پوچی آن نه تنها بر همه ی کسانی که رابطه ی امریکا و اسرائیل را به درستی بشناسند آشکار است، بلکه تنها ارزیابی عملکرد رژیم صهیونیستی در حمله به غزه در تابستان گذشته نیز کافیست تا مشخص شود ارتش و ماشین جنگی این رژیم هرگز توان محقق کردن چنین ادعاهایی را (خصوصا در قبال ایران) به تنهایی نخواهند داشت.

انتهای پیام
آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.