کاوه گلستان در خاطرات خود می‌گوید: این افتخار من است که به عنوان عکاس امام در دنیا معروف شدم. سه ماه پیش نمایشگاهی گذاشتند که نمایشگاه بین‌المللی است که در طول پنجاه سال گذشته هر چه که انقلاب و تحولات مهم جهانی بوده عکاسان آن‌ها آمده‌اند و یک عکاس انتخاب کرده‌اند و در نمایشگاه گذاشتند. پنجاه تا عکاس راجع به پنجاه تحول مهم دنیا و خیلی نمایشگاه مهمی در زمینه فتوژورنالیسم است و من را هم به عنوان عکاس انقلاب ایران انتخاب کردند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، کاوه گلستان عکاس شهیر ایرانی در خاطرات خود نقل می‌کند: هیچ وقت من تو عمرم برای گرفتن پوزیسیون خاص تلاش نکرده بودم، حق من بود در آن روز خوب از امام عکس بگیرم‌؛ من باید عکس می‌گرفتم، این دارد می‌رود من هم باید بروم جلو، باید می‌رفتم و رفتم. رفتم، گرفتم و کارم را کردم. کارتم را گرفتم کارت‌های ویژه‌ای داشتند که ساعت 4-3 صبح به فرودگاه رفتم و از تمام خط‌های مختلف امنیتی گذشتم و داخل رفتم. اول نمی‌گذاشتند بروم روی باند، می‌گفتند تو باید همین پشت بایستی، بعد که هواپیما نشست ما هنوز داخل بودیم، من دیگر داشتم منفجر می‌شدم و آن چه که جیغ بود و می‌توانستم بزنم می‌زدم که بتوانم بروم. آخر اجازه دادند و ما دو نفر جلو رفتیم هیچی دیگر از آن جا من امام را... (مکث).

من زیاد انقلابی نیستم به طور صد در صد نه و خیلی هم نظر مخالف دارم و خیلی هم نسبت به مسائل انتقاد دارم، ولی ضد انقلا‌ب نیستم و این را همه می‌دانند و بیشتر از هر کسی هم جان خودم را برای این کار گذاشته‌ام. در آخر هم خود امام، به خاطر کارهایی که در جنگ کرده بودم یک لوح زرین به من داد. من یکی از چندین هنرمندی هستم که خود امام به آن‌ها لوح دادند.

امام با من دوست بودند. نمی‌خواهم این حرف‌ها را این طور بزنم، اولین عکس رسمی امام را من گرفتم. امام به من نیم ساعت وقت دادند و من به جماران رفتم که از ایشان عکس بگیرم. آن عکسی که امام می‌خندند را من گرفته‌ام. یک سری از عکس‌های مهم امام را من گرفتم. شخص امام را من چاکرش هستم، که در این حرفی نیست، ولی با بقیه‌شان کاری نداریم و این یک مسئله دیگر است.

این افتخار من است که به عنوان عکاس امام در دنیا معروف شدم. سه ماه پیش نمایشگاهی گذاشتند که نمایشگاه بین‌المللی است که در طول پنجاه سال گذشته هر چه که انقلاب و تحولات مهم جهانی بوده عکاسان آن‌ها آمده‌اند و یک عکاس انتخاب کرده‌اند و در نمایشگاه گذاشتند. پنجاه تا عکاس راجع به پنجاه تحول مهم دنیا و خیلی نمایشگاه مهمی در زمینه فتوژورنالیسم است و من را هم به عنوان عکاس انقلاب ایران انتخاب کردند.

برای من خیلی باعث افتخار است و بیشتر از همه آن چیزی که باعث افتخار است در تمام عکس‌های این پنجاه نفر، تنها عکس رهبر متعلق به امام است. یعنی بین این پنجاه نفر، عکسی از رهبر یک انقلاب در این مجموعه نیست. در این مجموعه مهم‌ترین تحولات پنجاه ساله گذشته هست، و عکس تنها آدمی که وجود دارد عکس امام است و آن عکس مال من است. بنابراین خودم را این وسط دوست دارم که نقش خودم را به عنوان یک مورخ در یک مقطع بازی کردم. در تمام جنبه‌های حضور امام بودم یعنی در جماران بودم، که به قم رفتند بودم، تهران در مدرسه‌ی رفاه با ایشان بودم، تا لحظه‌ی آخر.

(برگرفته از خاطرات کاوه گلستان، نشر دیگر،ص 64)

انتهای پیام
آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.