یادداشتی از:

اخبار مرتبط

به مناسبت اولین سالروز رحلت مردی از جنس مردان بی ادعا

به گزارش جماران، روز پنجم اسفند بعنوان روز مهندس نام گذاری شده است. این روز مقارن زاد روز عالم و دانشمند بزرگ ابوجعفر نصیرالدین محمد بن حسن طوسی معروف به خواجه نصیرالدین طوسی (ولادت ۵۹۷ - وفات ۶۷۲ ه.ق) فیلسوف، متکلم و فقیه، ریاضیدان و منجم ایرانی شیعی گرامی داشته می شود. ما ایرانیان مفتخریم به اینکه او با جمله مشهورترین شاگردانش علامه حلّی و دیگر دانشمندان عصر خویش عامل انتقال تمدن و دانش های خاصّ ایرانی به آیندگان شدند.

علوم هندسی و مثلثات منتسب به خواجه نصیر در قرن ۱۶ میلادی به زبانهای اروپایی از جمله فرانسه ترجمه گردید و هنوز مورد ارجاع و استفاده ی دانشمندان در اقصی نقاط دنیا می باشد.

بواقع باید از خودمان بپرسیم در این تقارن، امروزه از نیاکان علوم مهندسی و آثار باستانی بر جای مانده از ایشان عملا چه ارثی بما رسیده است. گاهی در بازدید از آثار باستانی ایرانی در تحیّر و انگشت بر دهان ماندن بازدیدکنندگان، حتی توریست هایی که از دیار و مهد تمدن امروزی بشر آمده اند، این میراث را مشاهده می کنیم؛ براستی از آنها در اصول معماری و شهرسازی و بنای ساختمانهای مسکونی در توسعه ی شهری خودمان چه بهره ای برده ایم.

صورت مسئله تمیز بین دانش و هویت مهندسی از توهم مهندسی است؛ تبلور واقعی و حقیقی مهندس بما هو مهندس، در نسبت دادن آن به برخی اشخاص و تشخیص و تمایز میان اشخاص با عنوان مهندس ، از دانش آنها و ماخذ و منشاء کسب این دانش در صورت وجود است.

مهندسی با دانش امروزی بشر و دست آوردهای نرم افزاری - سخت افزاری، مواد و مصالح متنوع و مدرن در اختیار؛ و از جمله توجه به گستره ی مورد نیاز و بهم پیوستگی انواع دانش های مهندسی، در کنار دانش سنتی و مدرن معماری و ساختمان، همه ی این رویش و گرایش ها بر روی میز یک مهندس طراح قرار دارند. خلاقیت و نوآوری در طراحی و اجرا با توجه ژرف و عمیق به نیاز انسان معاصر و جامعه در هم تنیده صنعتی، در راستای پاسخگویی به او و حل مشکلات امروزین بشر می بایست در بناسازی و توسعه شهری مدّ نظر قرار گیرد. اینجاست که پیوند یک مهندس ایرانی قرن حاضر با عصر خواجه نصیرها و شیخ بهایی ها در تمدید و خلق تمدن ایرانی میتواند خودنمایی کند.

از سویی در دانشگاه های اصلی و معتبر فنی و مهندسی کشورمان دانشمندان و استادان نامدار و کارائی که هم در تربیت مهندسان خلّاق و هم در خلق آثار ماندگار نقش بسزائی را ایفا کرده و می کنند، اندک نیستند. مهندسان تربیت شده ای که ایده ها و طرح های عقیم مانده ایشان بر روی دستانشان مانده و بدلیل ناسازگاری شرایط حکمرانی در جذب و پرورش استعدادها، به این نتیجه می رسند که ناگزیر از ترک کشورشان می شوند؛ موانع توسعه و وجود ناملایماتی که سدّ راه خلاقیت و تولید می شوند زیادند والّا فرصتهای خلق اثر مهندسی بومی همانطور که پیش از این نیز خودنمایی داشته است ، هماره صاحب قدرت خلّاق و مولّد آثار ارزشمند مهندسی میتواند باشد. چه آنکه شرایط عمومی سیاسی اجتماعی اقتصادی و فرهنگی در حال حاضر دریغ کننده آن است. 

شکلی شدن امور، صوری انگاشتن قوانین و حقایق، قرار داده شدن متخصصین و متبحّرین در تضاد بین اخلاق و مقررات و قوانین، میدان دادن به بی سوادان و افراد فاقد دانش و اخلاق، از میدان بدر شدن شایستگان و فارغ التحصیلان دانشگاههای معتبر به نسبت مراکز صوری تولید مدرک و در نتیجه ایجاد توهم دانایی در مدیریت ارشد سازمانها و نهادهای حاکمیتی موثر و نقش آفرین؛ خود عامل و سبب ساز اصلی به محاق رفتن تمدن ایرانی اسلامی در دوران اخیر بوده است.

شخصیتهای مهندسی معاصر معتبری با دانش فنی بالا و اخلاق انسانی و حرفه ای و مدیریتی بوده اند که بر اریکه های مهم و دوران سازی نشسته اند و ایفای نقش نموده اند. همه بیاد داریم شخصیت مرحوم مهندس بازرگان یک مهندس در مقام رئیس دانشکده فنی یا مهندس میرحسین موسوی در مقام نخست وزیر و امثال این بزرگواران که دوگانه های دانش و اخلاق با توفیقات ارزشمند و مانا که الگو در عرصه سیاسی - اجتماعی و فرهنگی بوده و هستند.

آخر سخن آنکه ، مهندس را در روز مهندس به مثابه صاحب اندیشه و برهان عقل در تجرید الاعتقاد و علم کلام و همینطور اخلاق ناصری، یکی از مهمترین رساله های حکمت عملی و سیاست مدن؛ در کنار دانش مهندسی خواجه نصیرالدین طوسی نیز می بایست ترجمان نمائیم.

* معاون خدمات مهندسی سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران

 

انتهای پیام

اخبار مرتبط

به مناسبت اولین سالروز رحلت مردی از جنس مردان بی ادعا

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.