اخبار مرتبط

به گزارش ایرنا، خلیل ساعی روز پنجشنبه در جلسه کمیته تبلیغات و اطلاع رسانی شورای استانی فرهنگی و اجتماعی ستاد احیای دریاچه ارومیه افزود: وضع کنونی دریاچه تا حدودی تثبیت شده و طرح ‌های مختلفی برای وارد کردن آب به پیکره این دریاچه اجرا می‌شود.
وی اظهار داشت: با توجه به تبخیر بیش از حد آب دریاچه ارومیه در فصل تابستان و پاییز باید راهکارهای دیگری برای احیای این دریاچه اندیشیده شود.
ساعی با اشاره به اینکه 90 درصد آب در بخش کشاورزی مصرف می‌شود، ادامه داد: باید مقدار زیادی از مصرف سالانه آب در بخش کشاورزی حوضه دریاچه ارومیه صرفه جویی و به نفع دریاچه ذخیره شود.
قایم مقام صدا و سیمای مرکز آذربایجان شرقی نیز در این جلسه گفت: این سازمان در خصوص احیای دریاچه ارومیه اقدام های مناسبی انجام داده و تداوم آن نیازمند همکاری مستمر اعضای کمیته و دبیرخانه ستاد در اطلاع رسانی و تشویق مردم به مدیریت و مصرف بهینه آب است.
علی عیسی زاده با اشاره به نقش کمیته تبلیغات و اطلاع رسانی در احیای دریاچه ارومیه، افزود: این کمیته می‌تواند منشا خدمات و اقدام های تاثیرگذاری در این حوزه باشد.
وی با بیان اینکه مشارکت محلی مردم در احیای دریاچه ارومیه نقش به سزایی ایفا می کند، اظهار داشت: با وجود تلاش‌های بازدارنده، همچنان عملیات حفر چاه و وجود چاه های غیرمجاز در حوضه آبریز دریاچه ارومیه وجود دارد.
به گزارش ایرنا، دریاچه ارومیه نام دریاچه‌ای در شمال غربی کشورمان است که میان 2 استان آذربایجان غربی و استان آذربایجان شرقی قرار گرفته ‌است.
مساحت این دریاچه در تابستان 2015 میلادی حدود شش هزار کیلومتر مربع بود که در ردیف بیست و پنجمین دریاچه بزرگ دنیا از نظر مساحت قرار می‌گرفت، دریاچهٔ ارومیه، بزرگ‌ترین دریاچهٔ داخلی ایران و دومین دریاچهٔ بزرگ آب شور دنیا محسوب می شد.
آب این دریاچه بسیار شور بوده و بیشتر از رودخانه‌های زرینه‌رود، سیمینه‌رود، تلخه رود، گادر، باراندوز، شهرچای، نازلو و زولا تغذیه می‌شود.
دریاچه ارومیه از اواسط دهه 1380 شمسی شروع به خشک شدن کرد و در مدت کمی وسعت آن به شدت کاهش یافت، اما نجات دریاچه از بحران مورد تأکید دولت یازدهم و در ادامه آن دولت دوازدهم قرار گرفت و بر این اساس کارگروه ملی نجات با مدیریت معاون اول رییس جمهوری تشکیل شد.
دریاچه ارومیه در قالب طرح های ستاد احیا قرار است ظرف مدت 10 سال(از 1394) به تراز اکولوژیک خود برسد؛ این دریاچه از اواسط دهه 1380 شروع به خشک شدن کرد و بنا بر آمار بین المللی تا سال 2015 میلادی حدود 80 درصد از مساحت آن خشک شد.
همه کارشناسان داخلی و خارجی بر این عقیده هستند که مشارکت جوامع محلی در کنار اجرای طرح های مختلف، نقش مهمی در احیای نگین آبی آذربایجان دارد.
8023/3093
انتهای پیام

اخبار مرتبط

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.