در حال بار شدن سایت. لطفا صبر کنید....
سایت جماران - در بیان ولادت مولود کعبه صلوات الله علیه

در بیان ولادت مولود کعبه صلوات الله علیه

مهدی عرب *

کد خبر: 14993 | تاریخ خبر: 04/04/1389
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران - تهران

در بیان ولادت با سعادت مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه السلام مشهور آن است که وجود مبارکش روز جمعه سیزدهم ماه رجب ، سی سال پس از عام الفیل سال لشکرکشی ابرهه به شهر مکه برای خراب کردن خانه کعبه ) به عرصه گیتی پای نهاد .


گشته پیدا مثال معنی لفظ


خانه زاد و خدا ز بیت الله


شده تاریخ سال عام الفیل


مبدالا اله الا الله [1]


فاطمه بنت اسد سلام الله علیها را درد زائیدن فرا گرفته بود ، مقابل خانه کعبه ایستاد ، نظر به جانب آسمان افکند ، پروردگارا ایمان آورده ام به تو و هر پیامبر و رسولی که فرستاده ای ، به هر کتابی که نازل فرمودی تصدیق کرده ام به گفته های جدّم ابراهیم خلیل علیه السلام که خانه کعبه تجدید بنا کرده او است ، پس سوال می کنم از تو به حق این خانه و به حق آن کسی که این خانه را بنا کرده است و به حق این فرزندی که در شکم من است و با من سخن می گوید و به سخن گفتن خود مونس گردیده و یقین دارم که او یکی از آیات جلال و عظمت تواست که آسان نمایی بر من و ولادت اورا .


دیوار عقب خانه کعبه شکافته شد ، از آن رخنه داخل شد ، از دیده ها پنهان گشت ، دیوار به اذن پروردگار درست شد ، سه روز در اندرون کعبه ماند .


روز چهارم ، دیوار گشوده شد ، اسد الله الغالب علی بن ابیطالب علیه السلام را در دست داشت : ای گروه مردم به درستی که حق تعالی برگزید مرا از میان خلق خود و برتری داد مرا بر زنان برگزیده که پیش از من بوده اند ، چرا که حق تعالی برگزید آسیه سلام الله علیها دختر" مزاحم "را و او عبادت کرد حق تعالی را پنهان در موضعی که عبادت حق تعالی در آنجا سزاوار نبود مگر در حال ضرورت ، حق تعالی مرا اختیار کرد و بر هر دو زیادتی داد و بر جمیع زنان عالمیان که پیش از من گذشته اند ، زیرا که من فرزندی آورده ام در میان خانه برگزیده او و سه روز در آن خانه محترم ماندم و از میوه ها و طعام های بهشت تناول کردم .


چون خواستم که بیرون آیم در هنگامی که فرزند برگزیده من بر روی دست بود هاتفی از عالم غیب مرا ندا داد :


ای فاطمه این فرزند بزرگوار را علی نام کن ، به درستی که منم خداوند علیّ اعلا و او را آفریده ام از قدرت ، عزّت و جلال خود ، بهره کامل از عدالت خود به او بخشیده ام ، نام او را از نام مقدّس خود اشتقاق نموده ام ، او را به آداب خجسته خود تادیب نموده ام ، امور خود را به او تفویض کرده ام ، او را بر علوم پنهان خود مطلّع کرده ام ، در خانه محترم من متولّد شده است ، او اول کسی است که اذان خواهد گفت بر روی خانه من و بت ها را خواهد شکست و آن ها را از بالای کعبه به زیر خواهد انداخت ، مرا به عظمت ، مجد ، بزرگواری و یگانگی یاد خواهد کرد ، اوست امام و پیشوا بعد از حبیب من ، پیغمبر من و برگزیده من از جمیع خلق من محمّد صلی الله علیه و آله که رسول من است ، او وصیّ وی خواهد بود ، پس خوشا به حال کسی که او را دوست دارد و یاری کند و وای بر حال کسی که فرمان او نبرد ، یاری او نکند و انکار حقّ او نماید .[2]  


علی است صاحب عزّ جلال و رفعت و شأن


علی است بحر معارف علی است کوه وقار


دلیل رفعت شأن علی اگر خواهی


بدین کلام دمی گوش خویشتن می دار


چه خواست مادرش از بهر زادنش جایی


درون خانه خاصش بداد جا جبّار


ز بهر مدخل آن پیشوای خیل زنان


شکافت حضرت ستاّر کعبه را دیوار


پس آن مطهره با احترام داخل شد


در آن مکان مقدّس بزاد مریم وار


برون چه خواست که آید پس از چهارم روز


ندا شنید که رو نام او علی بگذار


فدای نام چنین زاده ای بود جانم


چنین امام گزینید یا اولی الأبصار [3]


رجب ماه خداست ، علی علیه السلام مولود خانه خدا ، رجب ماه مغفرت است و علی علیه السلام ضامن مغفرت و بهشت رضوان ، رجب ماه دوستی عبد است و معبود و علی علیه السلام شرط آن .


ابن شاذان رحمت الله علیه در کتاب مناقب از اباصلت هروی نقل می کند که از حضرت رضا علیه السلام شنیدم و ایشان از پدرانش روایت کرد که علی علیه السلام فرمود :


علی بن ابیطالب حجتی علی خلقی و نوری فی بلادی و امینی علی علمی ، لا ادخل النار من عرفه و إن عصانی و لا ادخل الجنه من أنکره و إن أطاعنی


علی بن ابیطالب علیه السلام حجت من بر مخلوقات ، نور من در میان سرزمین ها و امین من بر علم و دانش من است ، هر کس علی علیه السلام را بشناسد گرچه معصیت مرا کند او را به آتش داخل نمی کنم و هر کس علی علیه السلام را انکار کند گر چه مرا اطاعت کند او را به بهشت راه نمی دهم [4]


زمخشری بعد از ذکر این حدیث می گوید : و این رمز و علامت خوبی است ، زیرا دوستی علی علیه السلام ایمان کامل است و با ایمان کامل گناهان ضرر نمی زنند .


اینکه فرموده : و إن عصانی گرچه مرا معصیت کند ، یعنی او را به خاطر بزرگداشت علی علیه السلام می آمرزم و به خاطر ایمانش داخل بهشت می کنم ، پس او به سبب ایمان سزاوار بهشت است  و به خاطر محبت و دوستی علی علیه السلام سزاوار بخشش و آمرزش است .


و اینکه فرموده : و لا ادخل الجنة داخل بهشت نمی کنم ، زیرا کسی که ولایت و محبت علی علیه السلام را نداشته باشد ایمان ندارد و اطاعتی که از من کرده در حقیقت روح نداشته و مجاز است .


چون اطاعت حقیقی خداوند اعمالی است که با محبت علی علیه السلام انجام گیرد ، کسی که محبت آن حضرت را دارد در حقیقت خدا را اطاعت کرده و کسی که خدا را اطاعت کند اهل نجات است در نتیجه کسی که دوستی علی علیه السلام را دارد نجات پیدا می کند .


پس معلوم شد که دوستی علی علیه السلام ایمان ،و دشمنی او کفر است. روز قیامت جز این دو طایفه دوست و دشمن نیستند ، دوست او گناهانش آمرزیده شده است و گناهی برایش نمانده بنابراین حسابی ندارد و بدون حساب وارد بهشت می شود و دشمن او ایمان ندارد و کسی که ایمان نداشته باشد پروردگار به او نظر رحمت ندارد و طاعت او در حقیقت معصیت است و سرانجامش آتش .


بنابراین دشمن علی علیه السلام به هلاکت می رسد گرچه حسنات و کارهای خوبش به اندازه همه بندگان خدا باشد و دوست علی علیه السلام اهل نجات است گرچه غرق گناه باشد و کجا می توانند گناهان با وجود ایمان ضرری بزنند ؟ [5]


ایمان اکسیر احمر است ، کیمیایی است که مس گناه را به طلای حسنه تبدیل می نماید ، خوشا به حال اولیاء علی علیه السلام و دوستان او که غرق در رحمتند و بد به حال دشمنان آن حضرت که از رحمت خدا به دور میباشند .


طواف خانه کعبه از آن شد بر همه واجب


که آنجا در وجود آمد علی بن ابیطالب علیه السلام [6]


*کارشناس علوم دینی


 


--------------------------------------------------------------------------------


[1] منتهی الآمال ، شیخ عباس قمی ، ص 181 . چنان چه معنی از لفظ پیدا می شود امیرالمومنین علیه السلام از خانه خدا پیدا و ظاهر شد ، مبدء کلمه طیبه لا اله الا الله ، لام است که به حساب ابجد سی می باشد و ولادت شریف آن حضرت نیز بعد از عام الفیل است .


[2] جلاء العیون ، علامه محمد باقر مجلسی ، ص 301 و 302 .


[3] منتهی الآمال ، شیخ عباس قمی ، ص 184 .


 


[4] مائه منقبه : 78 منقبت 46 ، بحارالأنوار : 27/166 ح 91 ، غایة المرام 512 ح 19 ، ارشاد القلوب : 2/82


[5] مشارق الأنوار : 66 ظاهرا توضیحی که بعد از حدیث آمده است کلام برسی می باشد .


[6] لطف الله نیشابوری

انتهای پیام /*

دیدگاه ها و نظرات

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
مسئولیت نوشته‌ها بر عهده نویسندگان آنهاست و گذاشتن آنها به معنی تائید نظرات آنها نیست.
فرستنده:  
پست الکترونیک:
نظر: