مهمترین عنوان روزنامه های صبح کشور
روزنامه های سراسری روز دوشنبه 19 بهمن ماه ، تیتر نخست خود را به عناوین خبری زیر اختصاص دادند:
آرمان:احمدی نژاد اعلام کرد: آغاز غنی سازی 20 درصدی اورانیوم
آفتاب یزد:رئیس جمهور خبر داد دستور آغاز غنی سازی 20 درصدی اورانیوم
اطلاعات:رهبر معظم انقلاب در دیدار دبیر کل جهاد اسلامی فلسطین: پای دفاع از فلسطین ایستاده ایم
اعتماد:موافقان و مخالفان کنترل ای میل و پیامک در مجلس
ایران:دستور غنی سازی 20 درصد صادر شد
بهار :حذف جلوه رافت امام در رسانه ملی
تهران امروز : خداحافظ خوشه
توسعه:155 نماینده تاکید کردند: 22 بهمن ملت حرف نهایی را خواهد زد
جام جم:خوشه بندی نیامده رفت
جمهوری اسلامی:نمایندگان مجلس: مسئولان فریب پیشنهاد دروغین آمریکا و غرب در معاوضه سوخت هسته ای را نخورند
جوان:آغاز غنی سازی 20 درصدی و لیزری
رسالت: غنی سازی 20 درصد را آغاز کنید
فرهیختگان: تولید اورانیوم 20 درصد
قدس:"سفره ماهی" رادار گریز ایران پرواز کرد
کاروکارگر:ایران غنی سازی 20 درصد را آغاز می کند
کیهان:آیت الله العظمی خامنه ای در دیدار رمضان عبدالله: اسرائیل در سراشیبی تند نابودی است
مردم سالاری: انتقاد از مشابه سازی تاریخی در صدا و سیما
وطن امروز:خوشه بندی منتفی شد
همبستگی: دستور آغاز غنی سازی 20 درصدی اورانیوم
همشهری:مبنای خوشه بندی برای پرداخت یارانه منتفی شد
در تحلیل ها ، گزارش ها و مقالات روزنامه ها نیز موضوعات متنوعی برجسته شدند که گزیده ای از آن منتشر می شود :
روزنامه جاجم جم در یادداشتی با عنوان فراموشش نکنیم نوشت : امروز روزی فراموش نشدنی در تاریخ معاصر ایران است، روزی که همافران با بیعت با امام تاریخساز شدند و البته واسطه انتشار خبر این اتفاق بزرگ، عکاسی جوان به نام حسین بود. حسین عکاس جوانی بود که پر شور و حرارت در روزهای انقلاب به دنبال ثبت لحظاتی میگشت؛ از این گوشه تهران به گوشهای دیگر. حسین شاید خودش هم نمیدانست در نوزدهمین روز از بهمن ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و هفت یکی از سرنوشتسازترین عکسهای تاریخ انقلاب را بر دل دوربین خویش ثبت خواهد کرد. داستان ساده بود. در روزهای پر هیجان انقلاب همافران تصمیم میگیرند تا با حضور در مدرسه علوی سرودی را در مقابل رهبر انقلابشان زمزمه کنند. خمینی ای امام... خمینی ای امام. همافران همه دوشادوش یکدیگر ایستادند و سرود خواندند و عکاس جوان آن روزهای انقلاب برای ثبت این لحظه تاریخی لحظهای تامل نکرد و دست به دوربین برد تا فردایش با چاپ این عکس در روزنامه کیهان، موج جدیدی از هیجان عمومی برای پیروزی نهایی انقلاب شکل گیرد.
کیهان برای آنکه در آن روز به طور کامل حقانیت این عکس و عکاس آن را و البته موج انقلاب خواهی نظامیان را تایید کند 5 فریمی عکسهای مراسم را با پرفراژ آن چاپ میکند تا در زیر عکس به صراحت بنویسد: این چند عکس صبح پنجشنبه از مراسم رژه نظامیان از مقابل امام گرفته شده است. عین فیلم با شمارههای زیر آن که نشان دهنده سری فیلم است و در آن چند صحنه متوالی از حضور نظامیان نزد امام ثبت شده را در عکس میبینید. موج شادی در میان مردم شکل میگیرد و دولت وقت که سراسیمه شده است دیگر چیزی برای بیان کردن ندارد. حسین پرتوی خالق این عکس مشهور و البته ماندگار اکنون 66 سال دارد. چند سالی است که به دور از هیاهوها در خانهاش به واسطه بیماری گوشه گیر شده است و حتی نمیتواند حرف بزند.
حسین پرتوی سالهاست که از هیچ ارگان و نهاد دولتی حتی یک ریال هم بابت عکس هایش دریافت نکرده است. او حتی این روزها نمیداند خانه هنرمندان ایران کجاست تا شاید به واسطه عکس هایش که هیچ وقت مهلت نمایش آنچنانی نگرفتهاند مسوولی به دیدنش بیاید و مثلا به او بگوید عکس هایت میتواند او را به یاد خدا بیندازد. بیمار است و نیازمند مراقبت اما قبل از هرچیز محتاج دیده شدن. عکسهای او اسناد معتبر پیروزی انقلاب ایران هستند که متاسفانه تاکنون از سوی هیچ نهادی مورد توجه قرار نگرفته است.
کاش کسی این روزهای حسین را درک میکرد تا پسرش با بغض به رسانهها نگوید: «کسی از پدر احوالی نمیپرسد، همان 22 بهمن به 22 بهمن میآیند و میروند و یادی میشود، اما از سال گذشته هنوز کسی نیامده بپرسد حالش چطور است.»
روزنامه مردم سالاری در یادداشتی با عنوان «رویکرد تبادل سوخت یا شروع غنی سازی 20 درصد؟» نوشت :نزدیک به هفت سال قبل در زمان دولت اصلاحات، تیم مدیریتی پرونده هسته ای کشورمان طی فرایندی طولانی به این نتیجه رسید که برای "اعتمادسازی" و ارتقای سطح تعامل و همکاری با طرف های درگیر در این پرونده، طی موافقت نامه ای که تعیین مدت اعتبار آن در اختیار طرف ایرانی بود، به تعلیق فعالیت های غنی سازی خود بپردازد و مفاد پادمان الحاقی "آژانس بین المللی انرژی هسته ای" را پذیرفته و به اجرا گذارد. این توافق به رغم محدودیت های گزنده ای که در بر داشت، منافع مناسبی را برای کوتاه مدت و آینده دورتر شامل می شد که اتفاقا یکی از توجیهات اصلی برای این عواید، همان نکته ای است که اکنون آقای احمدی نژاد به آن اشاره دارد و اساس سخن خود قرار داده. چراکه دولت آقای خاتمی پس از دوسال و پیامد اتلاف وقت و خلف وعده دولت های غربی برای بررسی موضوع پرونده هسته ای کشورمان در روال عادی، به فک پلمپ از تجهیزات غنی سازی کشور دست زد و دستگاه هایی که به همت دانشمندان بومی آماده و مهیای فعالیت بودند،...
به حالت ورود به چرخه تولید درآمدند. به این معنی که با توجه به سنگ اندازی دوساله و نقض تعهدات از سوی اروپا و آمریکا در راه بازگرداندن مباحث هسته ای به مسیر طبیعی و غیرسیاسی خود و در مقابل پایبندی کامل کشورمان به ضمانت سپرده شده، حسن نیت طرف ایرانی عیان شد و ثمره این دیپلماسی، تغییر سویه مناسبات به نفع ایران بود. نویسنده اضافه کرده است که در راستای دستیابی به قضاوتی مقرون به صحت، فارغ از این پرسش مهم که ایده چنین پیشنهادی ابتدا از جانب چه طرفی روی میز قرار گرفته، و اینکه ره آورد عینی چنین رویکردی (به ویژه پیرامون به رسمیت شناختن حق غنی سازی و برچیدن تحریم ها) چه چیزی است، ابهام اصلی اینجاست که چه زمینه مساعدی در عرصه سیاست خارجی پدید آمده و این اطمینان خاطر را برای رئیس دولت ایجاد کرده که اینبار بر خلاف گذشته، قادر به استفاده مطلوب از تغییر مناسبات و پرهیز از هزینه های مالی و سیاسی هستیم؟ از سوی دیگر، دلیل تغییرات مکرر اظهارات مقامات مسوول در کشورمان در مورد غنی سازی چیست که از یک سو منوچهر متکی در مونیخ از فراهم آمدن زمینه تبادل سوخت خبر می دهد و همان زمان علی لا ریجانی در تهران تلا ش غرب برای دریافت مواد غنی سازی شده را کلا هبرداری سیاسی توصیف می کند و پس از آن، محمود احمدی نژاد که مبادله بخش اعظمی از دستاوردهای هسته ای را فاقد ایراد خوانده بود، ناگهان از غنی سازی 20 درصدی در کشور خبر می دهد. به راستی، رویکرد جدید هسته ای کشور،بالا خره کدام است؟
روزنامه اعتماد دریادداشتی با «انقلاب اسلامی با آرمان های کامل» نوشت :انقلاب سال 57 بدون خشونت و با کمترین هزینه ممکن و از طریق مشارکت همه جانبه مردم در حرکت های اعتراضی و خصوصاً راهپیمایی ها و اعتصاب ها دنبال شد تا خواسته های مشروع و منطقی مردم از لوله تفنگ ها و جنگ های چریکی، رادیکال و پرتلفات نباشد، عنصر دین به کار آمد و مردم را راضی کرد که فردای پیروزی اخلاق و معنویت محور تصمیم ها شود و هرج و مرج فرهنگی، اعتقادات و باورهای ملت را هدف حمله قرار نخواهد داد.
نهضت مردم در میان حیرت ناظران، استقلالی ذاتی داشت و کمترین تکیه به بیگانگان را برنمی تافت تا هویت اصیل آن دستاوردهای بزرگ خودباوری و جوشش درونی را به ارمغان بیاورد.
رهبری یک مرجع تقلید پرنفوذ و منزه همه خاطرها را آسوده ساخت و همین معنا باعث شد که گستردگی حضور مردم در صحنه های انقلاب به اجماعی ملی برسد و موانع پیش رو کوچک و برداشتنی شوند.بزرگی، کاملی و ریشه دار شدن انقلاب برکات عظیمی به بار آورد که در انقلاب های دیگر کمتر مشاهده شد. پیوند رهبری و مردم و اجماع حاصل از آن عوارض طبیعی نابودی یک نظام پادشاهی و استقرار نظامی دیگر را به کمترین حد خود رساند و امکان مراجعه به آرای عمومی و ابتنا به انتخابات را فراهم کرد.در واقع اوضاع آنچنان فوق العاده نشده که ضرورت های انقلابی مانع از برآوردن خواسته های تاریخی مردم شود.
این معنا چنان روشن و واقعی بود که حتی در زمان جنگ هم تاخیری در مراجعه به آرای عمومی صورت نگرفت و همه ارکان نظام بر اثر تصمیم و نظر اکثریت مردم استقرار یافت.با انقلابی چنین مردمی و چنان پاک و آرمانخواه کاملاً منطقی است که هیچ گاه و تحت هیچ شرایطی و هیچ ضرورتی کمترین گردی بر دامان دستاوردهای عظیم مردم خصوصاً تسلط آنها بر سرنوشت خویش ننشیند.اکنون پس از 31 سال از پیروزی انقلاب کبیر اسلامی باید چالش های موجود را از طریق بازگشت واقعی به آرمان های بزرگ مردم حل و فصل کرد.
تنظیم قانون اساسی پس از مدت کمی از پیروزی انقلاب و حضور چهره ها و استوانه های نظام در تدوین آن و در نهایت تایید آن از طرف مردم و امام خمینی این قانون را ماحصل همه خواسته ها و آرزوها و میثاق بزرگ میان مردم و حاکمیت کرد و تا چنین قانونی در میان ما هست، امکان رفع مناقشه ها و برآوردن خواست اکثریت مردم امکانی در دسترس و بی هزینه است.اگر عملاً و به صورت همه جانبه به قانون اساسی مراجعه کنیم و روح حاضر در آن که در همه اصول آن متبلور شده است را محور قرار دهیم در واقع به خواسته های قاطبه مردم در انقلاب سال 57 مراجعه کرده ایم.
اگر می خواهیم دقیقاً مشاهده کنیم که مردم چه می خواستند و چرا به خیابان ها آمدند و چرا یک نظام شاهنشاهی را با همه حمایت های قدرت های بیرونی که پشت سر خود داشت منحل کردند، کافی است سطرسطر قانون اساسی را یک یک مطالعه کنیم و در اجرای همه اصول آن، کوچک ترین اهمالی به خود راه ندهیم و هیچ یک از آرمان های این قانون مدون و روشن را از نظر دور نداریم.هنوز هم شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی خواست و تمایلات مردم را دربردارد و همه گرایش های جامعه ایرانی را پوشش می دهد.
در ادامه این یادداشت آمده است :راهپیمایی بزرگ 22 بهمن امسال می تواند بازگشتی اساسی و واقع گرایانه به آرمان های انقلاب اسلامی را نوید دهد که در پرتو آن ضمن نفی هرگونه نفوذ بیگانگان، آزادی های مشروع قوام گیرند و اخلاق و معنویت و دیانت هم با خواست و اراده جمهور مردم، ایران اسلامی را بالنده تر از همیشه به جهانیان نشان دهد.انقلابی به بزرگی و خلوص انقلاب اسلامی هنوز هم نیازمند گذشت، فداکاری، دقت، آگاهی، تعهد و مشارکت همه مردم است. کسانی که این مشارکت را به حداقل می رسانند یا عنصر مهم آگاهی مردم را برنمی تابند و آنها را صرفاً دنباله رو می خواهند، در واقع هیچ خدمتی به انقلاب نمی کنند و پایه ها و ریشه های این انقلاب را دچار آفت می کنند.ما باید به داشتن مردمی آگاه و صبور و حق جو افتخار کنیم و انقلاب را ثمره زحمات طاقت فرسای آنها بدانیم. نسل جوان امروز فرزندان پدرانی هستند که دست از جان شستند و انقلاب را به پیروزی رساندند و در حراست از آن لحظه یی تردید نکردند. ...
اگر عملکردها را کنار بگذاریم تردیدی نمی توان داشت که همه مردم خوب این سرزمین تمنای حصول آرمان های بزرگ خود در انقلاب سال 57 را دارند و هنوز هم نظر و عمل هر مسوولی را از اصل انقلاب جدا می کنند. واقع بینی و تعهد انقلابی کمک می کند که به خواست و اراده مردم در همه زمینه ها تمکین کنیم و انقلاب را برای همیشه بیمه کنیم.
در سرمقاله روزنامه رسالت با عنوان «انقلاب اسلامی، امنیت و اقتدار ملی» آمده است :در انقلاب اسلامی اقتدار ملی محصول ترکیب هوشمند قدرت سخت و قدرت نرم است. اگر چه به واسطه جنس و ذات انقلاب اسلامی طی31 سال گذشته هسته مرکزی ترکیب هوشمند اقتدار در ایران یعنی قدرت نرم نمود ویژه ای داشته است اما پیشرفت ها و دستاوردهای انقلاب اسلامی در عرصه قدرت سخت نیز افتخار آفرین است.نهادینه کردن اندیشه دفاع مشروع به هنگام تجاوز نیروهای متجاوز دشمن، بومی سازی دفاع ملی، حراست از مرزهای کشور به بهترین وجه ممکن و خودکفایی نیروهای مسلح متناسب با دکترین دفاع نامتقارن طی سه دهه گذشته جمهوری اسلامی را به یکی از بزرگترین قدرت های منطقه تبدیل ساخته که حتی تصور تجاوز و تعدی به آن نیز با پاسخ محکمی روبرو می شود.اما آنچه که باعث شده است تعابیری همچون قدرت منطقه ای و یا ابرقدرت منطقه ای درباره جمهوری اسلامی بخصوص در سال های اخیر به کار رود بیش از آنکه به قدرت سخت انقلاب معطوف باشد متوجه قدرت نرم و دامنه نفوذ سیاسی و فرهنگی نظام اسلامی در عرصه های داخلی و خارجی است.
«تقویت رویش های علمی انقلاب»عنوان سرمقاله روزنامه جمهوری اسلامی است که در آن میخوانید؛پس از گذشت سی و یکسال از پیروزی انقلاب اسلامی کشور ما اکنون در زمینه شاخص های علمی به پیشرفتهای قابل توجهی نائل آمده و از لحاظ تربیت نیروهای انسانی کارآمد به موفقیتهای بزرگی دست یافته است . درحال حاضر دانشگاههای کشور سالانه حدود نیم میلیون فارغ التحصیل دارند که از این تعداد حدود 40 هزار نفر دارای تحصیلات تکمیلی و آماده ارائه کارپژوهش هستند.نهضت تولید علم و آزاداندیشی علمی امروز آنچنان دست و پای جوانان را باز کرده که می توانند خارج از قید و بندهای تحریم در جهت ارتقا و جهش علمی گام های موثری بردارند که آثار آن در زمینه های جنبش نرم افزاری فناوریهای روز نانو سلولهای بنیادی تحقیقاتی ژنتیک علوم پزشکی انرژی هسته ای صنایع دفاعی و علوم هوا فضا آشکار است . این پیشرفت های علمی آنچنان سریع بود که حتی در محافل وابسته به قدرت های جهانی این سئوال را برجسته کرده است که چگونه علیرغم اعمال همه گونه تحریم دانشمندان ایرانی توانسته اند به این همه نوآوریها و خلاقیت ها دست یابند....آنچه مهم است زمینه این پیشرفت است که به برکت انقلاب اسلامی فراهم شده . از این پس نیز فقط با حفظ این دستاورد بزرگ انقلاب اسلامی است که می توانیم این راه را طی کنیم و به تقویت رویش های علمی به قله های علم برسیم . حفاظت از این دستاورد بیش از هر چیز به وحدت و همدلی نیاز دارد همان چیزی که اصل انقلاب را به پیروزی رساند و تاامروز نیز موجب خنثی شدن همه توطئه ها شد. این وظیفه ایست که آحاد مردم برای حفاظت از رویش های علمی انقلاب برعهده دارند و هیچ چیز نباید مانع انجام این وظیفه شود.
روزنامه تهران امروز در یادداشتی با عنوان «22 بهمن، ختم پرسوز نامحرمان» نوشته است : روز ملی 22بهمن در راه است. روزی که میتوان گفت در میان مناسبتهای پس از انتخابات، ملیترین و عمومیترین رویداد است که سرمنشا و نقطه آغازین حیات یک نظام سیاسی را رقم زده است. در سه دهه اخیر، استقبال از 22بهمن و شرکت باشکوه ملت، علامت روشن سیالیت سه آرمان بزرگ بوده است؛ استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی. درواقع 22بهمن مانند پرچمی است که این سه آرمان، ترکیب آن هستند. بدون آزادی، بدون استقلال و بدون جمهوری اسلامی، 22بهمن هیچ اعتباری ندارد. پیوند عمیق این سه مفهوم با همدیگر، هارمونی عزت و هویت ملی را ساخته بنابراین طبیعی است نه فقط دولتها که شهروندان و آحاد ملت هم صیانت از هارمونی و زیربافت نظام سیاسی برآمده از 22بهمن را برعهده دارند. بیجهت نبوده که در سالیان اخیر هرچه فشارهای خارجی، تهدیدات دشمنان و... شدت گرفته، گرمای ملی 22بهمن بر سرمای زمستانی آن فزونی گرفته است. اکنون در آستانه چنین روزی برخی میپندارند که 22بهمن آزمایشی تازه برای ملت است، حال آنکه بهتر است گفته شود فرصت تازهای برای نمایش روشن پایبندی پیشروی همه گروههای سیاسی به آرمانهای سهگانه انقلاب اسلامی قرار گرفته است. نه جمهوری ایرانی جایگزین مناسبی برای جمهوری اسلامی است و نه استقلال سیاسی و اقتصادی قابل خدشهدار شدن است.
چنانکه با توجه به آرامش و ثبات اخیر و هوای تازه سیاست ایران که بهخصوص با ورود به ماه بهمن دیده میشود، بهنظر میرسد جشن باشکوه ملت، ختم پرسوزی برای نامحرمان باشد.
در یادداشت روزنامه بهار با عنوان جفا به مردم به معرفی گزینشی امام(ره) آمده است : نامه اخیر حاج سید حسن خمینی خطاب به ریاست صدا و سیما واقعا از روی درد و دردمندی است و بیانگر این است که متاسفانه صدا و سیما به وظیفه رسالت تاریخی خود در انتقال تصویری منطبق با واقعیت به ویژه برای نسل جوان،عمل نکرده است.همچنان که همه همراهان انقلاب و امام (ره)و دلسوزان نظام می دانند،انقلاب اسلامی برگرفته از تعالیم ارزشمند اسلامی و فرهنگ اسلامی است.پیامبر اکرم به عنوان رحمت الاعالمین و پیامبر رحمت و عطوفت مطرح بودند و انقلاب اسلامی ایران در مقایسه با سایر انقلاب های جهان مانند فرانسه و روسیه متامیز و خاص است.انقلاب اسلامی ایران نیز وجهه رحمت و عطوفت در تمام دنیا معرفی شد و شخصیت امام(ره)نیز چنین شخصیتی بود و ایشان جای پای رسول اکرم گذاشتند.کمتر انقلاب در جهان به وقوع پیوسته که تنها تعداداندکی از سران رژیم پس از انقلاب مجازات شوند و نسبت به عامه مردم با عطوفت ومهربانی رفتار شود.چهره انقلاب اسلامی در تدوام حرکت رسول اکرم(ص)بوده و امام (ره)به عنوان بنیانگذار این حرکت نیز دارای همان صفاتی است که حضرت رسول اکرم(ص) را به آن می شناسند. دهه فجر بهترین فرصت است که ویژگی ها و ارزش های انقلاب و امام (ره)به تصویر کشده شود به ویژه برای نسل جوان که امام (ره) را ندیده اند باید تصویر صحیحی از امام رائه شود.آنچه جدیدا از تلویزیون پخش می شود،بازتاب مخدوشی از واقعیت وجودی امام (ره) است.جملاتی از سخنان امام(ره)را با حذف قبل و بعد سخنرانی پخش می کنند و کنار هم می گذارند و بدون توجه به اینکه آن سخنان در چه شرایطی مطرح شده است، چهرخشنی از امام (ره)به نمایش می گذارند،در صورتی که فرمایشات حکمت آمیز امام (ره)را دست چین کرده و بدون توجه به شرایط زمانی و مکانی بیان سخنان به مردم عرضه می کنند خواسته و ناخواسته، همانند بیگانگان که سعی در خدشهدار کردن شخصیت جامع بنیانگذار جمهوری اسلامی دارند به نظام و انقلاب اسلامی ضربه می زنند.به ویژه آنکه رسانه های خارجی و ضد انقلاب هم از همین معرفی گزینشی و نامنطبق با واقیعت پیرامون امام(ره)استقبال کرده و آن را به عنوان سند ادعاهای خود علیه نظام و انقلاب مورد سوء استفاده قرار می دهند.
از این منظر،اقدام صدا و سیما که باید امیدوار بود ناخواسته باشد،تاسف آور است و حتما باید جبران شود.امام (ره)را باید از بازی های جناحی و سیاسی جداکرد و همان گونه که سال ها این اقدام انجام شده، جایگاهی که زیبنده ایشان است را باید ترویج کرد.آنها که نادانسته این کار را کرده اند،باید به عواقب اقدام خود بیندیشند و بدانند که از این رفتار،امام (ره) زیان نمی بیند.بلکه نظام زیان می بیند،از آنجا که حاج سید حسن آقا، تولیت حضرت امام (ره) را بر عهده دارند و متولی انتشار افکار و اندیشه های آن بزرگوار هستند با ارسال این نامه وظیفه شرعی و قانونی خود را در مورد شخص امام(ره)انجام داده اند زیار ایشان باید با صراحت درباره انتقال نادرست تصویر امام (ره)اعلام موضع کنند.در مورد شخصیت امام(ره) نباید وارد تحلیل ها و تفسیرهای خطی و گروهی و حناجی شویم،چون ایشان پرد همه ما بودند. علاوه بر این سیما نباید در دهه فجر برای صحبت در مورد انقلاب وامام از چهره هایی استفاده کند که بسیار جوان هستند و اصلا شخصیت جامع امام (ره) و شرایط اوایل انقلاب را درک نکرده اند.نسل اولی های انقلاب از روحانی،بازاری و دانشگاهی تا اقشار دیگر،تجارب زیادی از آن زمان دارند و انقلاب را با تمام وجود حس کرده،رحمت و ارافت امام(ره)را هم با تمام وجود دیده اند. هرچند بسیاری از آنها که از اول با امام(ره) بودند،گوشه نشین و عزلت نشین شده اند و جوان ها،تحلیلگر اوضاع شده اند باز هم سیما آنتن خود را در اختیار هر تاز از راه رسیده ای قرار می دهد.
روزنامه کیهان هم در یادداشتی با عنوان «شاخص » شما چیست؟! در خصوص نامه حجت الاسلام والمسلمین سیدحسن خمینی، نوه گرامی حضرت امام(ره) نوشت : در برنامه شاخص که با استقبال و قدردانی گسترده مردم روبرو شده است، نظرات صریح و خالی از ابهام حضرت امام(ره) درباره جنایات آمریکا و اسرائیل، خیانت گروههای تروریستی نظیر منافقین، وابستگی بهائیت به رژیم صهیونیستی، آمریکایی بودن نهضت آزادی و بنی صدر، ماجرای عبرت انگیز آیت الله منتظری، جنایات مهدی هاشمی، ضرورت تردید نسبت به حمایت بیگانگان از شخصیت ها و گروههای سیاسی، توبیخ کسانی که با بیگانگان پیوند می خورند و انتخابات را زیر سؤال می برند، ملامت و نهیب به جریاناتی که ادعای حمایت از نظام اسلامی دارند و علیه نظام دست به سیاه نمایی می زنند، برخورد حکیمانه و مستدل به افراد و گروههایی که سعی در حذف «اسلام» از قاموس «جمهوری اسلامی ایران» دارند، افشای چهره واقعی جریاناتی که روز عاشورا با کف و سوت، به ساحت حضرت امام حسین(ع) اهانت می کنند، خروش و عتاب نسبت به آنان که می کوشند با طرح شعارهای فرعی، شعار مرگ بر آمریکا را حذف کنند و... مطرح شده است.
روزنامه اطلاعات در ادامه سلسله یادداشت های خود با عنوان انقلاب اسلامی،زمینه ها،بیم ها و امید ها- نوشت : تصویری که امام از حکومت اسلامی و نظام جمهوری اسلامی ارائه داد خلی زود با اقبال عمومی مردم روبرشد.تا به حال کسی گمان نمی کرد که درایرن بتوان به پشتوانه اسلام ودین حکومت کرد.اما امام،هم درعرصه نظر و هم در عرصه عمل به خوبی این کارایی را نشان داد.کتاب ولایت فقیه خیلی زودتر از سال 57 نوشته شد.گرچه در ایرن چاپ و مطالعه آن ممنوع بود اما مبانی نظری و فکری آن مطرح شده بود.و ولایت فقیه بر اساس استوار بود که عملا شیوه جدیدی را در اداره جامعه مطرح می کرد. اداره جامعه بر اساس مبانی اعتقادی مبتنی بر ارزشهای دینی و ولایت یک فقیه خدا ترس بر مردم ...نظامهای جهانی،لیبرال دمکراسی های موجود در دنیا و حتی انقلابهای بزرگ و رهبران بزرگ انقلاب هر کدام در اداره جامعه مشکلاتی داشتند و اداره جامعه و بشر بر اساس آن ارزشها،نمی توانست به فلاح و رستگاری دنیا و اخرت انسان امروز بینجامد.
نسل امروز می توان از پدرانش بپرسد که حماسه مردم در ان روزها چه پروبال و بعد و حجمی دشات. مردم شاعر شده بودند،هر روز شعارهای جدیدی می ساختند و در راهپیمایی ها و تظاهرات(بویژه در دانشگاها و از جمله دانشگاه تهران که ورود گارد در آن ممنوع بود)می خواندند.عارف شده بودند و ترک دنیا وتعلقات کرده بودند.زاهد شده بودند و با کمترین می ساختند و نستوه شده بودند و خسته نمی شدند. بازارها و کسب و کار و ادارات تعطیل بود و درآمدی نبود اما آنها که داشتند به آنها کهنداشتند می رسیدند.برادر و همخانه و هم خانواده و مهربانتر از آن شده بودند. جوانانی که به در خانه های مردم سوخت می بردند و خانه هایی که درهایش روزهای تظاهرات به روی همه باز بود و سربازهایی که به مردم می پیوستند و در دقیقه ای لباسشان عوض می شد ت شناخته نشوند.پول به یکدیگر می دادند و غذا بین همدیگر پخش می کردندو... همه یکی شده بودند واین وحدت کلمه بی نظیر رمز پیروزی مردم بود.
نکته دیگر وحدت در رهبری بود. مردم به رهبر و مرادشان دل سپرده بودند و به حرف و سخن دیگری گوش نمی دادند واز مقاومت ومبارزه خسته نمی شدند.این اتحاد و یکدلی و یکپارچگی و آرمانخواهی مردم بود که انقلاب را به ثمر نشاند....اگر بخواهیم از آن روزهای خوب سخن به میان آوریم باید چندین یادداشت دیگر نوشت پس از آن در می گذریم.
حال پس از گذشت 3 دهه اما این انقلاب و ه2ضت حوادهی را پشت سر گذاشته و در نقطه اکنون ایستاده است. معمولا انقلاب ها پس از گذشت دهه ها دچار دگردیسی می شوند.کارآیی خود را از دست می دهند و ازاویه می گیرند و استحاله می شوند اما این انقلاب با نسل جدید هنوز سخن دارد و ثابت قدم ایساتده است .رمز این ماندگاری همیشه استقامت بر سر اصول بوده است....
روزنامه آفتاب یزد در یادداشتی با عنوان نقد درون گفتمانی نقد برون گفتمانی نوشت :اگر نقد درون گفتمانی باشد و انقلاب اسلامی معیار نقد قرار بگیرد، این بدیلها، انتظارها، آرزوها انجام میشود.امیال وغایات همه در دل این گفتمان در حال شکل گیری است. یعنی باتوجه به معیارهای انقلاب اسلامی نقد سیاست ها و رفتارها انجام میشود.البته ما مخالف نقد برون گفتمانی نیستیم و شرط حضور آن را نقد درون گفتمانی می دانیم. نقد درون گفتمانی باید بتواند با دکترین ها و ایدئولوژی ها ی رقیب مواجهه داشته باشد. اگر نقد درون گفتمانی نباشد، جای خود را به نقد برون گفتمانی میدهد و اگر نقد نباشد جای حقیقت و مصلحت عوض میشود و به تدریج با یک شکلگرایی روبهرو میشوید و به مسیری میرویم که در واقع فقط شکل و ظاهری ازآرمانهای انقلاب اسلامی باقی می ماندو از محتوا دیگر خبری نخواهد بود.