یومیه/همراه با روزنامه ها

مهمترین عنوان روزنامه های صبح کشور

روزنامه های سراسری روز سه شنبه سیزدهم   بهمن ماه ، تیتر نخست خود را به عناوین خبری زیر اختصاص دادند:

آرمان: خواب 10 ساله سهام عدالت
آفتاب یزد:حداد عادل: مخدوش کنندگان وحدت به دشمن کمک می کنند
ابرار:احمدی نژاد: 22 بهمن امسال پیام های جدیدی برای بشریت دارد
اطلاعات:آغاز بررسی سیاست های پولی سال آینده دولت
اعتماد:آیت الله یزدی : وظیفه نداریم سکوت کنیم
ایران:وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح: 5 طرح فضایی فردا رونمایی می شود
بهار : خاتمی :چهره ها به مردم پشت نکرده اند
تهران امروز : روز باشکوه پایتخت
جام جم:خوشه بندی یارانه ها اصلاح می شود
جمهوری اسلامی:بهره برداری از صدها طرح عمرانی و صنعتی در نخستین روز از دهه فجر
جوان: عبور یارانه ها از محدوده خوشه بندی
رسالت: رئیس جمهور :ملت در 22 بهمن ناامیدی بر اردوگاه دشمنان حاکم می کند
فرهیختگان:ناظق نوری: دشمن از اختلافات ما سوء استفاده می کند
قدس:وزیر مسکن و شهرسازی: مردم نگران افزایش قیمت مسکن نباشند
کار و کارگر:رئیس جمهور : حرکتی را که امام (ره)زنده کرد پرشورتر و عمیق تر ادامه می دهیم
کیهان:اعتراف فتنه گران
مردم سالاری:توقف توپولوف منوط به نظر روسیه!
وطن امروز: اتحادیه آفریقا در تهران
همبستگی:رئیس جمهور :را ه امام (ره) امروز عمیق تر و گسترده تر از گذشته ادامه دارد
همشهری:روز تاریخی تهران

در تحلیل ها ، گزارش ها و مقالات روزنامه ها نیز موضوعات متنوعی برجسته شدند که گزیده ای از آن منتشر می شود :

روزنامه جام جم  در مطلبی  با عنوان امام (ره)‌: تعیین سرنوشت حق ملت است  نوشت :‌پس از 15 سال دوری از وطن، امام به ایران برگشته بود، تهران چهره‌اش دیگرگون شده بود و موج جمعیت به سمت مکانی می‌رفت که امام در آن حضور داشت....جمعی از روحانیون 31 سال پیش در چنین روزی به دیدار بنیانگذار انقلاب رفتند. امام یک روز قبل (12 بهمن) در بهشت زهرای تهران سخنرانی تاریخی‌شان را ایراد کرده و ضمن غیرقانونی خواندن حکومت پهلوی از تشکیل دولتی جدید خبر داده بودند....امام روز 13 بهمن در جمع روحانیونی که به دیدارشان آمده بودند، فرمودند: «رژیم سلطنتی از اول هم خلاف عقل بود.» ایشان به نکته دیگری هم اشاره کردند که در سخنرانی تاریخی 12 بهمن نیز آن را اعلام کرده بودند: «هر ملتی باید خودش سرنوشت خودش را تعیین کند.»در حالی که موج جمعیت روانه مدرسه رفاه می‌شد، بختیار همچنان سرگرم خیال‌پردازی بود و سعی می‌کرد واقعیت را آن‌طور که دوست دارد روایت کند....تهران با ورود امام تغییر چهره داده بود و مردم هم می‌دانستند که نظام سلطنتی در حال فروپاشی است.
روزنامه تهران امروز در مطلبی با عنوان "امام و دیکتاتور درون" به نقل از معصومه ابتکار نوشت : امروز صبح در مسیر دانشگاه، سرودهای دوران انقلاب را از رادیو می شنیدم ...بوی گل و سوسن و یاسمن آید ...بگذرد این روزگار تلخ تر از زهر ...روز ١٢ بهمن سرآغاز دوره جدیدی برای کشور ما بوده است؛ از ساعت ٩ و ٣٣ دقیقه و آن لحظه تاریخی که امام خمینی با وجود همه محدودیت ها و مخالفت ها پس از سال ها تبعید و دوری از وطن در میان استقبال بی نظیر مردم وارد کشور شد.شاه به خاطر دیکتاتوری هایش، به خاطر مقابله با خواسته های مردم و به دلیل ایجاد محدودیت و ممنوعیت و فضای خفقان، منفور مردم شده بود. مردمی که ذاتا استکبار و دیکتاتوری را نمی پذیرند و اگر هم به ظاهر برای مدت کوتاهی کرنش کنند، در دل منتظر لحظه ای می مانند که امکان بروز اعتراض و خشم فرو خورده را به دست آورند. همین شد که امام با موقع شناسی، درک صحیح شرایط و خواست مردم برای کسب آزادی و استقلال و تحقق آرمان های متعالی اسلام عزیز، پا به میهن گذاشت.امام و مردم از آنجا که طعم دیکتاتوری را چشیده و از خوی جباری و زورگویی رژیم به ستوه آمده بودند، سعی در پاسداری از آزادی و حقوق انسانی داشتند و به نظر من این نکته را به خصوص می شد در توصیه های امام برای مقابله با هوای نفس مشاهده کرد که در اکثر سخنرانی ها و بیشتر پیام هایشان دیده می شد.هوای نفس، این افعی درون که هیچ احدی از فرزندان آدم در امان از شر آن نیست، اگر سر برآرد به راستی که تیشه به ریشه ها خواهد زد. به جرات می توان گفت امام همان قدر که بر مبارزه با استکبار جهانی تاکید داشت بر لزوم مبارزه با نفس سرکش، منیت و خودخواهی، حب جاه، قدرت طلبی و زیاده خواهی های بشری اصرار می ورزید. امام به انحاء مختلف یادآور می شد که جهاد اکبر یا جهاد با نفس و مقابله با زیاده طلبی درون، از مبارزه با دشمن بیرونی سخت تر است. امام این را می گفت، زیرا با تعالیم اسلام و ویژگی های روحی و روانی انسان آشنایی کامل داشت و همواره هشدار می داد تا مسئولین و دست اندرکاران و هر کسی که به موقعیتی دست می یابد در دام این بلای خانمانسوز نیفتد ... که اگر دشمن بیرونی خاک و خانه و آشیانه را بسوزاند، دشمن درونی ریشه ها را نیز می سوزاند.
روزنامه اطلاعات در یادداشتی با عنوان انقلاب اسلامی،بیم ها و امیدها نوشته است : ما به تجربه دیافته ایم که هر انقلابی ممکن است درجا بزند،ممکن است رهبرانش و عده هایشان را فراموش کنند،انقلابهای بسیاری در عالم بوده اند که تغییر ماهیت داده اند خود،دیکتاتوری جدید را باعث شدند. سودای قدرت و حفظ قدرت آنها را از مسیر راه دور کرد. با مردم و خواسته هایشان بیگانه شدند و ماندگاری نیافتند و دیگر برای نسل بعدی نه جاذبه ای داشته اندو نه حقانیتی و نه حتی نسبتی... و انقلاب و نهضت و حکومتی می تواند به حیات طیبه خویش ادامه دهد که برای نیاز هر لحظه تاریخ مردمانش کارآمدی داشته باشد.در جانزند و نو به نو متولد شود،زایندگی و رویش داشته باشد و این شرط بقای انقلاب است.اما اگر اجازه بدهید برایتن بگویم که بی ادعا و تعارف انقلاب اسلامی قابل مقایسه با نهضت های دیگر سیاسی و اجتماعی عصر خود و حتی قرن خود نبوده است و گرچه بسیاری از آفاتی که هر انقلاب و نهضتی را تهدید می کند،در مورد این نهضت هم وجود دارد،اما به خاطر وجود تمایزهایی در ساختار و ماهیت و مبانی آن،به سرنوشت انقلابهای دیگر دچار نیامده است.دهه فجر فرصتی است تا کوتاه و مختصر و در حد بضاعت این قلم درباره شرایط ایجابی و ضرورت انقلاب،مبانی،اصول،ویژگی ها و امتیازات،رهبری و هدایت آن و همین طور آفات و خطرات تهدید کننده نهضت صحبت شود. شاید با گشودن این بابا به برخی از سوالات نسل امروز بتوان پاسخ داد و شاید بتوان دریافت که چرا هنوز پس از گذشت سه دهه بر خلاف آنچه که دشمنان می گویند نظام جمهوری اسلامی خاستگاهش را از دست نداده ،و چرا هنوز هم می تواند به نیازهای نسل امروز پاسخ دهد...
روزنامه بهاردر مطلبی با عنوان چرا انقلاب اسلامی شکل گرفت به نقل از احمد پورنجاتی نوشت : نخستین مساله انباشت تاریخی و پنهان،خواست ملت ایران برای آزادی،کرامت و احساس شخصیت مستقل بود.حاکمیت باور نمی کرد که در درون و پنهان جامعه اعتراضات در حال انباشته شدن است.شاید به همین دلیل بود که غافلگیر شد و در گفت و گوهای خصوصی چه بسا بسیار گفته باشند که چرا اینطور شد . انباشت تدریجی خواسته از بی نیازی دستگاه به امتناع افکار عمومی حاصل می شد.وقتی در سال 35 ساواک تاسیس شد اولین نشانه بی اعتنایی به افکار عمومی ناشن داده شد.رژیم دچار این محاسبه غلط شد که با اتکا به توان امنیتی می تواند باقی مباند. این توانایی امنیتی در اشباع بازار اقتصادی و پول نفت هم از آن سو وجود داشت در حالی که انباشت زیر پوستی خواسته های پاسخ داده نشده کار خودش را می کرد.این شکاف عمیق بین حاکمیت و مردم نخست از جانب نخبگان،اهل اندیشه و روشنفکران به صدا درآمده بود اما در عوض زندان ها پر از این افراد شد و شکاف بین نخبگان و حاکمیت به کل جامعه سرایت کرد.
روزنامه کیهان در یادداشت روز خود با عنوان «شناسنامه ما»نوشت :روند تحولات پرشتاب 3 دهه اخیر در دنیا، شاهدی است بر این مدعا که گفتمان امام، گفتمانی احیاگر، نهضت ساز، آزادی بخش و تمدن پرداز است. ملت ایران خود را مدیون چنین گفتمانی می بیند و بی دلیل نیست که 20 سال پیش وقتی روح خدا به ملکوت اعلا شتافت، بزرگ ترین تشییع تاریخ در برابر دیدگان شگفت زده دنیا رقم خورد. اما اکنون حق داریم بپرسیم 20 سال پس از آن تشییع بزرگ چه اتفاقی رخ داد که در نهم دی 1388 - چند روز پس از عاشورای حسینی- ده ها میلیون ایرانی و چند میلیون شهروند تهرانی با خشم و خروش تمام پا به خیابان گذاشتند و چه شد که روزنامه نیویورک تایمز نوشت: «این راهپیمایی، بزرگ ترین راهپیمایی در تهران از زمان تشییع گسترده پیکر آیت الله خمینی در سال 1989 به این طرف است و بی پایگی سناریوی فروپاشی جمهوری اسلامی را نشان می دهد».
نویسنده اضافه کرده است : روح خدا خمینی، هویت ایران جدید و شناسنامه ملت ماست. مگر می توان بی هیچ هزینه ای، جان از تن ملتی آزاد شده ستاند. خمینی عزیزتر از جان ماست و هر رجل مفلوکی که به نیابت از دشمنان اصلی ملت ایران با این جان درآویزد، گور خویش کنده است. بوی عفن این جماعت مرده هفته هاست مشام ملت عزتمند ایران را می آزارد. 22 بهمن امسال همزمان با جشن پیروزی، روز دفن لاشه فتنه است و چه قدر این لاشه ، به لاشه نظامیان هلاک شده آمریکایی در طبس شبیه است.
«تفسیر فراجناحی از اندیشه امام خمینی (ره)»عنوان یادداشت روز روزنامه‌ مردم سالاری است که در آن می‌خوانید؛ دریغ و درد آنجاست که در نخستین سال از دهه چهارم حیات انقلاب اسلامی، به اسم تبیین و تشریح چارچوب های نظری و سیره عملی حضرت امام خمینی (ره) در برخورد با رویدادها و جریانات قبل و بعد از پیروزی انقلاب، تریبون صدا و سیما در اختیار کسانی قرار داده می شود که برخی از آنها (حداقل از لحاظ سنی و سوابق مطالعاتی) کمترین قرابت را با موضوع مورد اشاره دارند و در عین حال کمترین ملاحظه ای در اتهام پراکنی بدون مدرک علیه اصلاحات نداشته و ندارند. در عمل نیز مشاهده می گردد این عزیزان بیشتر به دلیل ویژگی دوم است که مورد عنایت این قبیل برنامه ها قرار می گیرند.
سوال این است که چرا با وجود بزرگوارانی که از سال های شروع مبارزه و در تمامی فراز و فرودهای قبل و بعد از انقلاب در کنار امام و همرزم ایشان بوده و گام به گام با آن بزرگوار همراه و همنفس بوده اند، از چنین اشخاصی استفاده می شود؟ آیا فکر نمی کنیم که آنها بهتر قادرند به کالبدشکافی اتفاقات و بیان تفسیری فراجناحی و روزآمد از اندیشه بنیانگذار جمهوری اسلامی بپردازند تا مورد استفاده پیر و جوان با سطوح مختلف تحصیلات باشد؟
بدیهی است که یکی از منابع درک ریشه ها و اصول استدلالی انقلاب اسلامی برای نسل های آینده همین برنامه هاست. لذا امیدواریم که درسی و یکمین سالگرد انقلا ب اسلا می هیچکس اجازه  نیابد که امام خمینی(ره) را در قالب محدود جناح خویش تفسیر نماید. امیدوارم خوانندگان این نوشتار اشتباه نکنند. هدف، دفاع از شخصیت ها و حتی مشی و مرام اصلاح طلبی نیست که از این منظر مطمئنا هر عبارت به کار رفته در برنامه مد نظر پاسخی درخور و بلند و بالا دارد و هستند خوبانی که بهتر از اینجانب بگویند و بنویسند. مقصود یادآوری حقوق حقه مردم و تذکر این نکته است که ما اجازه نداریم تاریخ را به میل و سلیقه افرادی که تسلط رسانه ای دارند به مردم منتقل کنیم. تجربه نیز نشان داده تنها عرصه ای که در آن حقیقت قربانی نمی شود آوردگاه تاریخ است.
روزنامه اعتماد در یادداشت روز خود با عنوان «تامین اجتماعی اساس پیشرفت و توسعه» نوشته است :انتخابات ریاست جمهوری امریکا را با ظهور پدیده یی به نام اوباما با شعار تغییر اگر به یاد بیاورید متوجه خواهید شد عمده ترین شعار وی که منجر به پشتیبانی جوانان و روشنفکران و تحصیلکردگان جامعه امریکا از او شد بر بنیان تامین اجتماعی استوار بود.جوامع توسعه یافته اروپایی، به ویژه سوئد که در بحث تامین اجتماعی از جمله پیشرفته ترین جوامع اروپا محسوب می شود، بیشترین تلاش خود را بر تامین اجتماعی متمرکز کرده اند تا بتوانند آدمیانی سرزنده، شاد و امیدوار برای خدمت به توسعه کشورشان داشته باشند و چنین آدمیانی تمام توان شان را صرف خدمت به کشور می کنند.
نویسنده اضافه کرده است که بزرگان خانواده ها هنوز به یاد دارند که زنان خانواده طلا و جواهر را بیشتر به نیت کارایی آنها در روزگار ناداری و کهولت سن جمع می کردند و در چنین نظامی حتی قالی و قالیچه کالایی سرمایه یی محسوب می شد و بسیار دیده شده است که چنین تامینی برای آینده با دستبرد یک دزد بر باد می رفت و خانواده را به خاک سیاه می نشاند، ولی اینک که تامین اجتماعی با یاوری انواع بیمه ها تبدیل به فرآیندی عمومی شده، نگرانی افراد جامعه برای آینده به راحتی خیال تبدیل می شود و افراد می توانند بدون دغدغه به وظایف ملی خود بپردازند.
 در سرمقاله روزنامه جمهوری اسلامی با عنوان «عزم ملی در حوزه اقتصاد» آمده است : به عبارت دیگر بر مدیران و مسئولان جامعه واجب است که با تبیین هرچه بیشتر و شفاف تر اجزا و اهداف برنامه ها و طرحهای خود برای افکار عمومی این حس را در قاطبه مردم ایجاد کنند که آنچه از سوی مسئولان تدارک دیده شده در چارچوب منافع ملی و آسایش و آرامش آحاد جامعه است . در چنین حالتی است که می توان انتظار داشت عزمی عمومی و قدرتمند برای کمک به تحقق اهداف عالیه ترسیم شده در میان مردم ایجاد گردد.در این میان بدون شک ارتباط نزدیک شفاف صادقانه و مستمر متولیان امر با گروه های پیشرو در جوامع بسیار مفید خواهد بود چرا که درصورت ایجاد چنین فضا و مناسباتی به علت اعتماد جامعه به این گروه ها مانند اساتید دانشگاه دانشجویان رسانه ها معلمان و... روند انتقال دیدگاه ها و شکل گیری عزم ملی با سرعت و سهولت بیشتری طی می شود.نقطه مقابل این رفتار کوبیدن بر طبل اهداف است که ناگزیر انسان را به ورطه شعارزدگی می کشاند چرا که این توقع ایجاد می شود که جای خالی ارتباطی مبتنی بر اعتماد صداقت و شفافیت را بین مردم و حاکمیت بزرگنمایی اهداف پر کند که همان شعارزدگی است.
«کدام چشم‌انداز»هم عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی دنیای اقتصاد است که در آن آمده است : شهروندان ایرانی این روزها نگران اجرای قانون هدفمند کردن یارانه‌ها هستند و این نگرانی زمانی افزون‌تر می‌شود که هر روز از زبان مسوولان خبرهای متفاوت می‌شنوند. از سوی دیگر فعالان اقتصادی نیز نگران لایحه برنامه پنجم و لایحه بودجه 1389 کل کشورند و منتظرند تا آینده کسب‌وکارشان را با ماهیت این دو لایحه تنظیم کنند، اما چیز زیادی نمی‌بینند. زمستان 1388 به زودی تمام می‌شود و شهروندان ایرانی در شرایط خوبی از نظر کسب اطلاعات لازم درباره کسب‌وکار خویش قرار ندارند. مجلس قانونگذاری ایران، اکنون در وضعیت بسیار با اهمیتی قرار گرفته است و نظارت بر اهداف و برنامه‌ها و عملکرد دولت در اقتصاد را باید با توجه بیشتر دنبال کند.
روزنامه تهران  امروز در ذیل عنوان «خبرهای بد شما را خریدارند!»درباره افتتاح تونل توحید نوشت  دیروز 12 بهمن، وقتی همزمان با ورود معمار کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی(ره) به ایران در ساعت 9:33، 30دستگاه اتوبوس حامل خانواده‌های معظم شهدا، جانبازان و شهروندان به همراه 150 خبرنگار، عکاس و فیلمبردار این تونل بزرگ را افتتاح کردند علی‌القاعده باید پایانی می‌بود بر یک دوره 30 ماهه از خبرسازی‌های نادرست ولی ناگهان یکی از خبرگزاری‌ها با ارسال گسترده SMS یک اتفاق ساده به کاربران خود از صحنه برخورد یک دستگاه خودرو با یک موتوری در تونل تصویری ساخت که انگار فاجعه‌ای در حد خارج شدن قطار تهران – مشهد از ریل یا سقوط هواپیمای توپولف هواپیمایی تابان رخ داده است.
نویسنده اضافه کرده است که گفتمانی که با تکیه بر مبانی جاودان و روشن اسلام، امام(ره) و رهبر فرزانه انقلاب درصدد اثبات این مدعاست که می‌شود در مدیریت کلان جامعه، هم «اثربخشی» داشت و هم «کارآیی»، هم خادم مردم بود و هم ریا نکرد، هم جوی خیابان‌ها را پاک کرد و هم از مردم احترام دید. این گفتمان با تکیه بر مبانی انقلاب درصدد بزرگ‌کردن شهر نیست،‌ در جست‌وجوی طبع بزرگ شهروندان است،
به دنبال فخر‌فرشی بر مردم نیست. در راه تقویت غرور ملی است، آن هم نه با حرف که با عمل. بدین‌سان که شهری درخور و شایسته شهروندان آماده کند تا زیبایی و طراوت در آن موج بزند و هر روز از هر گوشه‌ای خبری و خیری بروز کند و تبلوری باشد از اراده و هماهنگی، همجوشی و همسانی شهروندان و مدیران.گفتمان کارآمدی دین به دنبال نفی دیگران نیست، در تدارک اثبات خود است، اثبات این گفته از امام (ره) و رهبری که «ما نیز می‌توانیم». می‌توان با تکیه بر توانمندی‌های داخلی و با استفاده از فرزندان این آب و خاک افتخار آفرید ولی «تفرعن» نداشت، می‌توان شهری ساخت که شهروندانش خدمت را واقعا احساس کنند و «منت» را نه. تونل توحید تجسم توان فنی و مهندسی پویای ایرانی است که اگر مدیریت بهینه و کارآمدی باشد حتما نتایج خوب و نیکویی به همراه خواهد آورد.کیست که نداند حجم عظیم پروژه‌های عمرانی نیمه‌تمام که سال‌ها بر دوش دولت‌ها سنگینی می‌کرد و می‌کند پیش از آنکه صرفا به دلیل کمبود منابع و اعتبار باشد ناشی از فقدان مدیریت کارآمد است؟