اشاره:اسماعیل کوثری، نایب رییس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی پیش از ورود به خانه ملت و فعالیت در این حوزه، سالها سابقه فرماندهی در دوران دفاع مقدس و ریاست اداره امنیت ستاد کل نیروهای مسلح را پس از جنگ برعهده داشته است، وی امروز در کسوت نمایندگی مجلس معتقد است که همچنان باید از جنگ و فداکاری ها و دلیرمردی های آن دوران برای جوانان امروز و نسل های آینده گفت تا هشت سال دفاع مقدس و افتخارات آن دوران برای همیشه در اذهان حک شده و غرور ملی هر ایرانی را بیش از پیش تقویت کند.
اسماعیل (حاج محمد) کوثری که بعد از شهادت حاج عباس کریمی در عملیات بدر تا چند سال پس از جنگ، فرماندهی لشگر همیشه پیروز 27 حضرت محمد رسولالله(ص) عهده دار بود و همه رزمندگان این لشگر خاطرات رشادتهای او در خط مقدم را در ذهن دارند، در گفتوگو با پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران به تشریح نظرات خود پیرامون روزهای دفاع مقدس سخن پرداخت.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
چرا ضرورت صحبت کردن درباره جنگ و دفاع مقدس همچنان وجود دارد؟
از نظر بنده این کار بسیار ضروری است، چراکه با یک نگاه اجمالی به تاریخ 200 سال پیش از انقلاب متوجه می شویم که در آن مقاطع، نه تنها هیچ نکته مثبتی برای کشورمان ثبت نشده، بلکه موارد منفی و ذلتباری مثل قرارداد ترکمنچای و از دست دادن شهرهای شمال ایران و حتی بحرین که متعلق به ایران بود، به عنوان نقاط تاریکی در تاریخ این کشور ثبت شده است که این موارد، ذره ای برای جوانان این مرز وبوم مایه مباهات و غرورآفرینی نیست.
چگونه باید دفاع مقدس و هشت سال جنگ تحمیلی را برای نسلهای امروزی و آینده معرفی کرد، به گونه ای که اندیشه های آن به درستی منتقل شود؟
در این 8 سال جنگ، ابرقدرتها و کشورهای عربی برای از بین بردن نظام نوپای جمهوری اسلامی که خطری برای منافع استکبار به شمار میرفت، با یکدیگر وحدت کردند و حتی ابرقدرت شرق و شوروی سابق نیز با آنها متحد شد تا بتوانند ایران را از پای درآورند؛ اما اینان موفق نشدند و امروز ضروری است که برای نسلهای بعد از جنگ و نسلهای آینده این موارد بازگو شده و غرور ملی را در این پیروزیها به جوانان نشان دهیم که جوانان این احساس را پیدا کنند که ما در مقابل همه دشمنانی که برای از بین بردن ما با یکدیگر وحدت کرده بودند، ایستادیم و با ایستادگی بدون آنکه ذرهای از خاک کشورمان را به دشمنان دهیم با سربلندی از این میدان نبرد بیرون آمدیم و این همان چیزی است که موجب افتخار و سربلندی است.
چه کسانی باید وظیفه بازگو کردن افتخارات 8 سال دفاع مقدس به نسل جوان را به عهده بگیرنند؟
همه کسانی که در میدان های نبرد آن مقاطع حضور فعال داشتند از جمله افرادی که در لشکرها و قرارگاه ها فعال بودند، باید بدون کم و کاست و بدون اضافه کردن و غلو کردن، عزتی که شهداء و امام خمینی(س) برای این کشور به ارمغان آورند را به نسلهای آینده منتقل کنند. باید از افتخارات و واقعیات آن دوران بگویند که جوانان ما احساس غرور کرده و با غرور این راه را ادامه دهند. اگر واقعیات گفته شود اثر خود را برای همه نسلها قطعا خواهد گذاشت.
متاسفانه شبهاتی در گذشته طرح شده که ممکن است پرسشهایی را در اذهان نسل حاضر ایجاد کندمثل اینکه که چرا گفته می شود جنگ تحمیلی یا دفاع مقدس؟ چگونه باید این شبهات را مرتفع کرد؟
برخی از درون کشور، از همان ابتدا با انقلاب مخالفت میکردند اما جرات علنی کردن این موضوع را نداشتند؛ بنابراین منافقانه رفتار میکردند تا به اهداف شوم خود برسند. در هشت سال جنگ نیز این افراد همین رویه را داشتند و همواره نحوه مواجهه ایران با این قضیه را زیر سوال میبردند البته این افراد این مسائل را با افرادی مطرح میکنند که پاسخ درست و قانع کننده ای نمی توانند از آنها بشنوند اما، جوانان ما باید از منابع اصلی، اطلاعات را بخواهند تا حقیقت را پیدا کنند؛ البته شاید در برخی موارد امکان این کار را نداشته باشند که این جا وظیفه آنهایی که در صحنههای جنگ حضور داشتند سنگینتر میشود و باید پاسخ این سوالات را در اختیار جوانان قرار دهند.
جوانان چگونه میتوانند منبع درست و صحیح این اطلاعات را تشخیص دهند؟
البته تاریخ به این راحتی تغییر پیدا نمیکند اما کسانی که میخواهند این مسائل را مبنای تصمیم خود قرار دهد، باید از چند کانال این موضوع را مورد مطالعه قرار دهند و نه اینکه هر حرفی را ملاک قرار دهند. در سالهای اخیر، حرکاتی که در این زمینه صورت گرفته قابل قبول نیست و به مراتب باید در این رابطه بیشتر کار شود. گلهی خود من به عنوان یک رزمنده از هنرمندان و نویسندگان این است که به این افتخار بزرگ آن طور که باید و شاید نپرداختند و اگر هم کاری صورت گرفته، کار خود بچههای جنگ بوده است.
چرا هنگامی که دشمن را از خاک ایران بیرون راندیم جنگ تمام نشد؟
بعد از فتح خرمشهر هنوز قسمتی از خاک کشور ما چه در شلمچه و چه در هورالهویزه و چه در قصر شیرین و چه در شمال غرب در اختیار دشمنان بود؛ ما چطور میتوانستیم جنگ را تمام شده تلقی کنیم؟ اگر چنین می کردیم آیا امروز همین جوانان ما را مورد سئوال قرار نداده و مواخذه نمیکردند؟ آیا مثل خود ما که به شکلی گذشتگان را لعن و نفرین میکنیم که چرا سستی کردند، آنها این کار را نمیکردند؟ کسانی که چنین مواردی را مطرح میکنند با استدلال میتوانیم ثابت میکنیم که وابسته به بیگانگان هستند.
بسیاری از جوانان ما از ریز قضایا مطلع نیستند، حال اگر فرض را بر این بگذاریم که آنها میآمدند و قسمتهایی از خاک ما را اشغال کرده و میرفتند، چه کسی میخواست تضمین دهد که عراق دوباره خود را بازسازی نکند و مجددا به کشور ما حمله نکند؟ در آن زمان کسانی که در راس این دنیا ابرقدرت بودند، حتی سازمان ملل، کوچکترین اعتراضی به این کشور نمیکردند و لذا تنها درایت امام و هوشیاری و حضور رزمندگان عزیز بود که همه جانبه به دشمن هجوم بردند و نهایتا از همه جا حتی از جاده اهواز و خرمشهر بیرونشان کردند. کسانی که چنین تصورات مغرضانه ای دارند و چنین مواردی را مطرح میکنند، در جاهایی این شک و شبهه ها را ایجاد میکنند که فرد آگاهی نیست که آنها را مطلع کند، والا میدانند اگر در بین اهلش چنین حرفهایی را به زبان بیاورند، جوابشان را میگیرند.
فکر میکنید بازخوانی دهه اول انقلاب و سال های دفاع مقدس با اندیشه های حضرت امام (ره) تا چه اندازه میتواند در ایجاد باورهای درست جوانان درباره جنگ تحمیلی موثر باشد و چه کسانی در این زمینه مسوولند؟
نویسندگان و هنرمندان در این زمینه می توانند نقش به سزایی ایفا کنند که متاسفانه باید گفت که تاکنون به این افتخار بزرگ به خوبی تن ندادهاند و این باعث شده که شک و شبهههایی ایجاد شود و کسانی هم که این القائات را میکنند میدانند که بسیاری از جوانان ما از این قضایا مطلع نیستند، اما جوانان ما باید آگاه شوند که رزمندگان هشت سال دفاع مقدس بدون هیچ چشم داشتی و بدون آنکه برای آینده خود جایگاهی را در نظر بگیرند و مثل بسیاری از آقایان به فکر میز و مقام باشند، با فداکاری و تنها به عشق امام و ولایت، برای نشان دادن ارزشهای نظام جمهوری اسلامی ایران تلاش کرده و اجازه ندادند دشمن به اهداف شوم خود برسد؛ اما متاسفانه امروز برخی که آن زمان نه تنها در صحنه حضور نیافتند، بلکه به عنوان ستون پنجم دشمن کار میکردند، از طریق رسانههای مجازی این نوع قضایای شبهه انگیز را مطرح می کنند که قاطعانه میگویم این افراد وابسته و خود فروخته هستند و حتی عرق ملی و میهن دوستی هم در ذهن خود ندارند، چه برسد به نظام جمهوری اسلامی و اسلام عزیز و ولایت.
به نظرمیرسد که برخی قصد دارند با سال های دفاع مقدس تسویه حساب کنند؛ فکر میکنید این افراد از کجا تغذیه میشوند؟
اینان عدهای خود فروختهاند که خاک و ملت و عزت کشورشان برایشان اهمیتی ندارد و لذا جوانان آگاه ما نباید حرف چند نفری را که نیت سوء دارند و تاکنون اعمال و رفتار حسنهای از خود نشان ندادهاند و دست به کارهای ناشایستی میزنند ملاک و الگو قرار دهند. باید کل سالهای جنگ را با هم دید؛ اگر جوانان ما زیباییهای آن دوران را مدنظر قرار داده و تنها برخی نارساییها را ملاک قرار ندهند، مشاهده خواهند کرد که چقدر افتخارات آن دوران میتواند برای همه نسلها الگو باشد.