زمان: 7 مهر 1358 / 7 ذىالقعده 1399
مکان: قم
موضوع: وضعیت معلولین انقلاب و رسیدگى به حال آنها
حضار: خانوادههاى شهدا و کارکنان اُرتُوپِدى اصفهان
بسم اللّه الرحمن الرحیم
من هر روز تأسفم بیشتر مىشود؛ دیروز جمعى از معلولین اینجا بودند. گاهى از آن جهت مواجه شدم، مورد تأثر و تأسف. و امروز شما مىگویید که چهار میلیون در ایران معلول هست! و من نمىدانم که این چهار میلیون معلولین انقلاب هستند، یا اعم از این انقلاب و غیر از انقلاب. در هر صورت، لابد در بِیْنِشان معلولین انقلاب زیاد است و این مورد تأسف بسیار من است که ما یک همچو جوانانى در این انقلاب معلول داشتیم. و عدّۀ کثیرى هم اشخاصى بودند که از دست رفتهاند. منتها در مقابل یک همچو ضایعه، ما آن چیزى که بدست آوردیم به نظر مىآید که بیشتر باشد. براى اینکه حیثیت اسلام و حیثیت ملت ایران داشت پایمال مىشد؛ کوشش داشتند به اینکه حیثیت اسلام را ساقط کنند، ملت ما را هم همین طور؛ و خداوند تعالى خواست که آمال آنها بوجود نیاید، و ملت ما را بیدار کرد، به طورى که همۀ قشرها کوشش کردند و با همت همۀ قشرها ـ چه دانشگاهى، چه روحانى، چه کارمند، چه بازارى، چه ادارى ـ همۀ اینها با هم کوشش کردند و بحمداللّه این توطئۀ شیطانى و این سد طاغوتى را شکستند.
من امیدوارم که خداوند به ما و همۀ شما توفیق بدهد که این خللهایى که در ایران پیدا شده است بتوانیم پُر کنیم جایش را. و این معلولین انشاءاللّه شفا پیدا بکنند؛ یا معالجاتى که لازم است براى آنها بشود. و البته امثال شما، که در این امر وارد هستید و مواجه هم هستید دائماً با این قشر معلولین ـ و معلوم است که روحیّهتان متأثر مىشود از اینها ـ کارتان
اگر براى خدا باشد ارزنده است. امیدوارم خداوند به شماها سلامت و صحت بدهد که در راه خیر کوشا باشید. و همه نظرتان به این باشد که یک اشخاصى که برادرهاى ما هستند، برادرهاى شما هستند، و اینها در این راه معلول شدهاند، یا اینکه معلول بودهاند، نجات پیدا بکنند. به آن اندازه که مىتوانید به آنها خدمت بکنید.
اما راجع به این تقاضایى که دارید،[1] ممکن است این کاغذ پیش من باشد تا من مطالعه کنم. و مراجعه کنند که انشاءاللّه بلکه انجام بگیرد تقاضاى شما. و من از شماها متشکرم. خداوند به همۀ شما صحت و عافیت عنایت کند.
[پس از سخنان یکى از همسران شهداى اصفهان، حضرت امام فرمودند:]
من هم به شما و سایر بازماندگان شهدا تسلیت عرض مىکنم؛ و شریک شما هستم در این مصیبتها، و شریک ملت ایران در مصیبتهایى که به آن وارد شده است و مىشود. لکن آن چیزى که مصیبتها را آسان مىکند این است که براى خداست. چون امر براى خداست و پشتیبانى از احکام خدا و از اسلام است، آسان مىشود همۀ امور. اولیاى ما هم همه چیزشان را براى اسلام فدا مىکردند و فدا کردند. خداوند انشاءاللّه به شما صبر عنایت کند، و آنها را رحمت کند انشاءاللّه.
[1]ـ تقاضاى حضار، انتقال مرکز اُرتوپدى اصفهان به وزارت بهدارى بوده است.