زمان: 7 بعدازظهر 9 خرداد 1358 / 4 رجب 1399[1]
مکان: قم
موضوع: انسانهاى با ایمان پشتوانه کشور و ملت
حضار: اعضاى هیأت کشتى ایران، قهرمانان کشتى ـ ورزشکاران و کارکنان راهآهن تهران ـ شاه حسینى (رئیس تربیت بدنى کشور)
بسم اللّه الرحمن الرحیم
این چه قدرتى است که شما ورزشکاران را با یک طلبه مجتمع کرده است؟ این چه قدرتى است که دانشگاهى را با سایر اقشار همراه کرد؟ و این چه قدرتى بود که تمام اقشار ملت ما را، زن و مرد، بچه و بزرگ، در هر کسوتى که بودند، به خیابانها کشید و بر ضد طاغوت آنها را مجهز کرد؟ غیر از اسلام؟ این اسلام بود که همۀ ما را با هم مجتمع کرد، و این اسلام بود که شما را پیروز کرد، و این اسلام است که سعادت همۀ انسانها را تأمین مىکند. نه سعادت دنیایى فقط؛ سعادت دنیا، و آخرت. آزادى که در پناه اسلام باشد، استقلال که در پناه اسلام باشد، سعادت براى کشورها و براى کشور ما تهیه مىکند، تأمین مىکند. شما با اسلام این پیروزى را پیدا کردید، و با اسلام باید این پیروزى را تعقیب کنید.
شما باید الآن توجه کنید به اینکه دشمن در توطئه است، و مىخواهد که این وحدتى که در اقشار ملت ما حاصل شد این را از بین ببرد. الآن همۀ آن اشخاصى که برخلاف مسیر شما هستند، برخلاف مسیر ملت ما هستند، برخلاف مسیر قرآن و اسلام هستند، برخلاف مسیر پیغمبر و ائمۀ اطهار ـ علیهمالسلام ـ هستند، اینها دارند با هم مجتمع مىشوند و توطئه مىکنند. البته نمىتوانند؛ کارى هم از آنها نمىآید؛ لکن ما هم نباید غافل باشیم. ما باید بیدار باشیم و توطئههاى آنها [را] قبل از اینکه اینها با هم مجتمع بشوند، خنثى کنیم. مطالعه کنید در حال اینهایى که الآن دارند خرابکارى مىکنند ببینید که اینها از کجا آمدند، منشأش چیست، از کجا پیدا شدند؛ اینهایى که نبودند؛ بعد از اینکه انقلاب شما پیروز شد یکىیکى پیدا شدند؛ حالا هر کدام در یک جایى بودند، و اگر در ایران بودند، در خفا بودند؛ و اگر در خارج ایران بودند، خارج بودند؛ حالا که انقلاب رسیده است به اینجا، یکىیکى از اطراف آمدند و با هم دارند خودنمایى مىکنند. این قشرهاى مختلفى که حالا تازه پیدا شدند، با اسمهاى مختلف و مىبینید که مسیرشان برخلاف مسیر شماست، حرفهایشان غیر از این حرفهایى است که شما مىگویید؛ شما فریادتان اسلام است، آنها یک چیزهاى دیگر مىگویند، اینها را باید مطالعه کنید. شما، ما، ببینیم که از کجا پیدا شدهاند. اینها تازه پیدا شدند. از کجایند. اینها چطور شده است که حالا آمدند و مىخواهند نگذارند این نهضت ما به ثمر برسد. توطئهها را خنثى کنید.
مملکت ما همان طورى که به علما و دانشمندان احتیاج دارد به این قدرت شما هم احتیاج دارد. این قدرت وقتى با ایمان باشد، وقتى که زورخانه با قرآن باشد، با ایمان باشد، پشتوانۀ یک ملت است. وقتى قهرمانها، قهرمانهاى اسلامى باشند، پشتوانۀ یک ملت هستند؛ بازوى یک ملت هستند. آنها مىخواستند قهرمان باشد، لکن قهرمان «آریامهرى» باشد! آن پشتوانۀ ملت نمىتوانست باشد. آنها همه چیز را مىخواستند براى خودشان، و ما و شما همه چیز را مىخواهیم براى خدا، براى اسلام. آنکه پشتوانۀ ملت است، پشتوانۀ اسلام است، آن، مردهاى با ایمان هستند. ورزشکار با ایمان، روحانى با ایمان، دانشگاهى با ایمان، بازارى با ایمان، دهقان و کشاورز و کارگر با ایمان، اینها مىتوانند پشتوانۀ یک ملت باشند؛ و نگذارند دستهاى خائنانۀ کسانى که مىخواهند همه چیز ما را ببرند، قدرت مادى ما، قدرت معنوى ما را از بین ببرند، اینهایند که نمىگذارند.
ایمانتان را تقویت کنید، به اسلام پناه ببرید؛ همهمان به اسلام پناه ببریم. همه جا یاد خدا باشیم. من مىدانم که ورزشکارها در گودهاى زورخانه یاد خدا هستند، یاد امیرالمؤمنین هستند. تقویت کنید این یاد خدا را. تقویت کنید این یاد مولا را و همه با قدرت، همه با ایمان، انشاءاللّه به پیش بروید. خداوند همۀ شما را موفق کند، و همه سالم و سعادتمند باشید. من خدمتگزار همۀ شما هستم.
[1]- تاریخ این سخنرانى، در صحیفۀ نور 12/3/58 آمده است.