زمان: 27 فروردین 1358 / 18 جمادىالاول 1399[1]
مکان: قم
موضوع: مشکلات مستضعفان و چارهجوییهاى لازم
حضار: کارگران و نمایندگان صنف نانوایان شهرستان قم
بسماللّه الرحمن الرحیم
شما آقایان باید بدانید که بعد از انقلاب آشفتگى است. تاکنون ما در حال انقلاب بودیم و الآن هم در حال انقلاب هستیم. و انقلابات طبعاً اینطور هست که مثل اینکه یک مملکت در حبس باشد و بعد درِ حبس را باز کنند و سى میلیون جمعیت از حبس بیرون بریزد، یک انقلابى خواهد شد، یک اغتشاشى خواهد شد که ترمیم آن محتاج به خیلى صرف وقت است. الآن شما آقایان در حال انقلاب هستید. الآن آن آزادى براى همۀ قشرها حاصل شده است. استقلال براى مملکت ما بحمداللّه تا حدودى حاصل شده است. این امورى که شما مىخواهید همۀ قشرها مىخواهند؛ اینطور نیست که محرومیت منحصر به شما باشد. من اعتقادم این است که از شما محرومتر ما زیاد در ایران داریم. شما باز یک کارى دارید، اشتغالى دارید؛ عدد کثیرى ـ اجتماع کثیرى ـ از مردم هستند که این کار را هم ندارند و اینها با بدبختى در یک زاغهها زندگى مىکنند. شما زاغههاى اطراف تهران را یک سَرى به آن بزنید؛ توجه کنید ببینید اینها چه جور زندگى مىکنند. ما به فکر همه هستیم، دولت به فکر همه هست لکن مسئله، مسئلۀ آسانى نیست.
یک مملکت خراب، یک مملکت ویران، یک مملکتى که همۀ ذخایرش را به چپاول بردند حالا مىخواهد تازه شروع کند، شروع به نوسازى. این شروع به نوسازى محتاج به وقت است؛ اینطور نیست که غفلت از حال مستمندان شده باشد و یا از حال کارگران شده باشد؛ خیر، ما همه به فکر شما هستیم. و ما انشاءاللّه بعد از اینکه بتوانیم استقرار بدهیم جمهورى اسلامى را، اسلام در فکر کارمندان و در فکر کارگران و در فکر مستضعفین بیشتر است تا فکر دیگرى. شما مطمئن باشید که اگر ما توانستیم قدرت پیدا بکنیم و اسلام را به آنطور که هست پیاده بکنیم، براى همۀ شما و براى آنهایى که از شما خیلى بدتر هست زندگىشان، فکر خواهد شد.
الآن راجع به خانه؛ البته من مىدانم که شما هم بسیارىتان خانه ندارید لکن این مطلب اختصاص به شما ندارد. شما زاغهنشینها را ببینید که اینها چه جور زندگى مىکنند. اگر آنها را ببینید به حال آنها ترحم مىکنید. البته باید براى همه خانه تهیه بشود، براى همه زندگى تهیه بشود، براى همه وضع کار به طور عادلانه تهیه بشود؛ و این محتاج به یک مهلتى است. نمىشود یک مملکتى که خراب شده است و همه چیزش به باد رفته است حالا یکدفعه ما صبح بکنیم و بهشت درست بشود، و این یک امرى است نشدنى.
و مىبینید که در بین اقشار الآن اشخاص مفسدهجویى هستند که نمىگذارند این جمهورى استقرار پیدا بکند، فساد مىکنند. آنها مىخواهند که باز مسائل سابق را عود بدهند.[2] آنها درصدد این هستند که ما را باز دربند بکشند، استقلال ما را از بین ببرند، ذخایر ما را از بین ببرند. شما آقایان و دیگران و همۀ اقشار ملت موظفند که به تبلیغات سوء اینها گوش نکنند و یک مهلتى بدهند که انشاءاللّه جمهورى اسلامى مستقر بشود. الآن استقرارى ندارد؛ ما قانونمان... [هنوز] تصویب نشده،[3] مجلس شورایمان [هنوز] برپا نشده. ما الآن بین راه هستیم و در بین راه نمىتوانند که همۀ مسائل را حل بکنند. و من امیدوارم که انشاءاللّه مسائل شما و مسائل همۀ کارگرها و مسائل همۀ اقشار مستضعف، ... توفیق پیدا بشود و همه با هم دعا بکنید و همه با هم پشتیبانى بکنید که این مطلب شرعى حاصل بشود، براى همه انشاءاللّه رفاه خواهد شد و این اختلافات طبقاتى ننگین به آن صورت نخواهد ماند.
من از خداى تبارک و تعالى سلامت شماها را خواستارم و باید تشکر کنم از جوانها که هم کار کردید در موقع نهضت که لازم بود، و هم پشتیبانى کردید از نهضت. خداوند شماها را حفظ کند و ما، هم دعاگوى شما هستیم و هم خدمتگزار. و امیدواریم که بتوانیم یکوقت به شما خدمت بکنیم.
[1]ـ در صحیفۀ نور دورۀ 22 جلدى، ج 6، ص 19 تاریخ سخنرانى 26 فروردین 1358 ذکر شده است.
[2]ـ بازگردانند.
[3]ـ منظور، قانون اساسى است.