زمان: 9 خرداد 1342 / 6 محرّم 1383
مکان: قم
موضوع: مقابله با دسیسههاى مزدوران رژیم شاه
مناسبت: مراسم عزادارى عاشوراى حسینى
[بسم اللّه الرحمن الرحیم]
... ما افتخار مىکنیم که مانند سیدالشهداء روز عاشورا کشته شویم، و بچههاى ما را اسیر کنند و اموالمان را غارت نمایند. در عوض اسم ما تا ابد باقى خواهد ماند. اولاً، کار اینها با یزید هیچ فرقى نمىکند؛ ثانیاً، اگر بخواهند چنین عملى را انجام دهند و بخواهند دستجات ما را بکوبند و مردم را به قتل برسانند، ما نیز از هم اکنون مانند حسین اعلام مىکنیم که: هر که با ماست به طرف ما بیاید و هر کس که با ما نیست به سمت لشکر یزید برود. یکى از کسانى که بایستى در راه حضرت سیدالشهداء آغشته به خون خود شود، خمینى است. حال که چنین است، باید ما روز عاشورا را در قم، کربلاى حسین قرار بدهیم، تا یک کربلاى ثانى درست کنیم؛ و مردم براى زیارت به قم بیایند. چه افتخارى بالاتر از این که در راه دین، در راه حسین، در راه استقلال مملکت کشته شویم. من مىدانم دستوراتى را که در مورد اعزام دستۀ لاتها از تهران به قم بوده، از طرف رئیس سازمان امنیت قم است. سازمان امنیت قم از مرکز درخواست کرده که براى عاشورا درحدود ششصد نفر از لاتها را مسلح، به قم بفرستند؛ ولى من نمىگذارم رئیس سازمان امنیت[2] و رئیس شهربانى قم[3] هر کارى که دلشان خواست انجام دهند. روزى که وقتش برسد، مىدانم با این ...[4] چگونه رفتار کنم، و چطور آنها را گردن بزنم. اینها بودند که قم را خراب کردند؛ اینها بودند که درخواست اشخاص لات از تهران کردند و واقعۀ مدرسۀ فیضیه را به وجود آوردند.
[1]ـ ساواک قم طى نامۀ شمارۀ 5321 مورخ 14/3/42 به عنوان ریاست ساواک تهران، ضمن اشاره به دیدار جمعى از بازاریان تهران در روز 9/3/42 با امام خمینى، اظهارات یکى از آنان را که حاکى از اجیر کردن یک هزار مزدور چماقدار توسط ساواک قم به منظور در هم کوبیدن دستجات مذهبى در روز عاشوراست، منعکس مىکند. این فرد، به استناد اطلاعاتى که به دست آورده است، مىگوید: منظور اجیرشدگان چماقدار، اذیت و آزار علما و حمله به منازل آنهاست.
[4]ـ در گزارش ساواک به همین صورت نقطه چین آمده است.