24/1/1358 سخنرانى درجمع پرسنل بیمارستانهاى تهران (وظیفۀ پزشکان وپرستاران)12

     از شما برادران و خواهران که در اینجا براى تفقد از من آمدید تشکر مى‏کنم و سلامت و سعادت همۀ شما را از خداوند تعالى خواستارم. شما پزشکان وظیفۀ بزرگى دارید. پزشکان، پرستاران،... کارمندهاى بیمارستان وظیفۀ بزرگى دارند و آن، وظیفۀ بیماردارى، وظیفۀ پرستارى، وظیفۀ معالجه؛ که باید مثل پدرى که فرزندش را معالجه مى‏کند و مادرى که اولادش را پرستارى مى‏کند، شما مریضها را مثل اولاد خودتان، مثل فرزندان خودتان بدانید و آنها را با مهر و محبت پذیرایى کنید و آنها را پرستارى کنید؛ همان طور که مادر پرستارى مى‏کند از اولادش. اینهایى که مریض شدند به منزلۀ اولاد شما هستند، به منزلۀ برادرهاىِ، خواهرهاى شما هستند. آنها باید پرستارى به طور صحیح بشوند؛ و در بیمارستان به طورى که اسلام بپسندد از آنها پرستارى بشود و به آنها رسیدگى بشود. و من امیدوارم که با برقرارى جمهورى اسلامى مشکلات ما ان‏شاءاللّه‏ حل بشود. مشکلات در هر جا ـ در هر قشر ـ حل بشود. خداوند شماها را حفظ کند و موفق باشید. براى خدمت به مملکت خودتان، خدمت به اسلام خودتان، خدمت به برادرهاى خودتان، ان‏شاءاللّه‏ همه موفق و مؤید باشید. من دعاگوى همۀ شما هستم و خدمتگزار همۀ ملت. و من امیدوارم که بتوانم این خدمتم را تمام کنم و فرصت پیدا بکنم که این خدمت را تمام بکنم. از شما دوستان، برادران، خواهران امید دعا دارم که دعا کنید ما بتوانیم این راه را تا آخر برویم. مشکل است؛ راه پرزحمت و مشکلى است. با خواست خداى تبارک و تعالى تا اینجا رسیده‏ایم، و از این به بعد با کمک همۀ اقشار ملت ان‏شاءاللّه‏ به پایان خواهیم رسانید. سلام بر همۀ شما! موفق باشید همۀ شما.