زمان: 16 اردیبهشت 1342 / 12 ذىالحجه 1382
مکان: قم
موضوع: تصمیم دستگاه جبار براى هدم اسلام و مذهب تشیع
مخاطب: علماى اعلام، حجج اسلام و فقهاى همدان
بسم اللّه الرحمن الرحیم
حضور شریف حضرات علماى اعلام و حجج اسلام و فقهاى عظام ـ دامت برکاتهم و علت کلمتهم
تلگراف محترم مبنى بر تأسف و تأثر از فاجعۀ عظیمه وارد بر اسلام و مسلمین، و اعلام پشتیبانى از حوزۀ مقدسه و مقاصد شرعیه که جمیع علماى اسلام و طبقات مسلمین در آن شریک هستند، موجب تشکر گردید.
بدیهى است با این شیوه که دستگاه جبار در پیش گرفته، اگر مسلمین غفلت کنند و مراقبت شدید نکنند و کوشش در دفاع از حریم قرآن کریم و اسلام نکنند، زمانى نگذرد که خداى نخواسته دستگاه ناپاک و عمال اجنبى از احکام ضرورى اسلام تجاوز کرده به اساس اسلام مقدس ضربه وارد خواهند کرد. شواهدى در دست است که دستگاه جبار، به حکم الزام و خباثت ذاتى، در صدد هَدْم اساس است. حملۀ مسلحانه به مرکز فقاهت و هَتْک مراجع و فقهاى اسلام و حبس و زجر شاگردان مکتب اسلام و اهانت به قرآن کریم و سایر مقدسات مذهبى، نمونۀ بارز آن است. اعلام به تساوى حقوق زن و مرد از هر جهت، الغاى اسلام و رجولیت از منتخَب و منتخِب و الغاى اسلام و رجولیت از شرایط قضات، نمونۀ ظاهر دیگرى است. سختگیرى کردن و اجحاف نمودن به حجاج بیتاللّهالحرام، و در مقابل، وسایل فراهم نمودن و تسهیل نمودن براى مسافرت چند هزار نفر عمال اسرائیل به لندن براى توطئه بر ضد اسلام، و به آنها اسم مذهب گذاشتن (چنانچه [در] بعضى روزنامهها[ست]، که حتماً تحت نظر سازمانهاى دولتى و به دیکتۀ آنهاست) یکى دیگر از نمونههاى انحراف دستگاه جبار است. تخفیف در کرایۀ طیاره و به هر مسافرى از فرقۀ ضالّه[1] پانصد دلار ارز دادن نمونۀ دیگرى است. زمزمۀ «تغییر خط» که اخیراً بار دیگر آغاز شده، و زمزمههاى دیگر، که ذکر آن اکنون صلاح نیست، و تعبیرهاى بسیار ننگینى که در نطقهاى مبتذلشان شده و مىشود، یکى دیگر از همان نمونههاست. اینها و امثال اینهاست که اینجانب را به وحشت انداخته. و براى من جاى شبهه نیست که سکوت در مقابل دستگاه جبار علاوه بر هَدْم اسلام و مذهب تشیع، نابودى با ننگ است ... .
امروز مسلمین، و خصوصْ علماى اعلام، در مقابل خداى تبارک و تعالى مسئولیت بزرگى دارند. با سکوت ما نسلهاى آتیه إلى الأبد در معرض ضلالت و کفر هستند و مسئول آن ما هستیم. خطر اسرائیل و عمال ننگین آن، اسلام و ایران را تهدید به زوال مىکند. من براى چند روز زندگى با عار و ننگ ارزشى قائل نیستم. و از علماى اعلام و سایر طبقات مسلمین انتظار دارم که با تشریک مساعى، قرآن و اسلام را از خطرى که در پیش است نجات دهند. و از خداوند متعال عظمت اسلام و مسلمین و علماى اسلام را خواستارم. والسلام علیکم و رحمةاللّه و برکاته.
روحاللّه الموسوى الخمینى