در حال بار شدن سایت. لطفا صبر کنید....
سایت جماران - 5/12/1357 سخنرانى در جمع هیأتى از اتحاد جماهیر شوروى (رابطه با دولتها)219
زمان: 5 اسفند 1357 / 26 ربیع‏الاول 1399
مکان: تهران، مدرسۀ علوى
موضوع: روابط با قدرتها و دوَل همجوار
حضار: آقاى ولادیمیر وینوگرادُف (سفیرکبیر اتحاد جماهیر شوروى سابق) و همراهان
بسم اللّه‏ الرحمن الرحیم
     آنچه که الآن مى‏گویم این است که من از اینکه رهبران شما یک همچو پیامى فرستاده‏اند محبت آمیز، تشکر مى‏کنم.
     ما در طول پنجاه و چند سال سلطنت غیرقانونى سلسلۀ پهلوى مصیبتهاى زیاد دیدیم. ما در تحت فشار این آدم، محمدرضا، و پدرش صدمات زیاد دیدیم. ملت ما از همۀ آزادیها محروم بود. کشور ما از استقلال صحیح محروم بود. ملت ما از این مظالم به جان آمد و قیام کرد ـ یک قیام اسلامى بزرگ ـ این قیام سیاسى فقط نبود؛ یک قیام دینى بزرگ بود که در آن ایمان مردم با همۀ مشکلاتى که در کار بود و با دست خالى با رژیمى که به واسطۀ پشتیبانى اجانب مجهز شده بود به جِهازات مدرن، مقابله کرد، و با ایمان و مشت غلبه کرد بر ابرقدرتها. و ما مصمم هستیم که تا آخر با کسانى که بخواهند در کشور ما مداخله‏اى بکنند مبارزه کنیم.
     ما براى حیات زیر سلطۀ غیر، ارزش قائل نیستیم. ما ارزش حیات را به آزادى و استقلال مى‏دانیم. دستورات مذهبى ما، که مترقى‏ترین دستورات است، راه ما را معین فرموده است. ما با آن دستورات و تحت رهبرى بزرگمرد دنیا، محمد ـ صلى‏اللّه‏ علیه و آله ـ با تمام قدرتهایى که بخواهند تجاوز کنند به مملکت ما، مبارزه خواهیم کرد. امروز مثل روزهاى سابق نیست که یک نفر بر یک امت سلطه داشته باشد، و این یک نفر هم دست‏نشاندۀ اجانب باشد، و بخواهند به مملکت ما با دست او خیانت و تجاوز کنند. امروز ارادۀ ملت است؛ و ملت با ارادۀ قوّى خود و ایمان به دستورات اسلامى موظف است که هر قدرتى باشد، در دفاع از ملت، دفاع از کشور خود، با هر قدرتى مبارزه کند. ما از همۀ قدرتها مى‏خواهیم که در کشور ما، در امور داخلى کشور ما دخالت به هیچ وجه نکنند. در صورتى که دخالت نکنند، ما با همه روابط حَسَنه خواهیم داشت. و آنطورى که کراراً من گفته‏ام، ما بشر دوست هستیم و پیغمبر ما ـ پیغمبر عظیم‏الشأن ما ـ بشر دوست بود و براى بشر زحمتها [کشید] و تحمل مَشاق[1] کرد؛ و ما هم پیروى از آن دستور مى‏کنیم. و با همۀ اقشار بشر، با تمام مستضعفین عالم، روابط حسنه داریم، به شرط اینکه روابط متقابل و احترام متقابل باشد.
     ما با دولت همجوار خودمان ـ که در سابقِ ایام روابط حسنه داشته‏اند و اخیراً به واسطۀ این قدرت شیطانى پهلوى، قدرى بین ملت ما و دولتهاى ابرقدرت تیرگى حاصل شده است، براى خاطر اینکه این جنایاتى که او کرده است مردم عقیده دارند که به واسطۀ پشتیبانى‏اى که اجانب به [او] کرده است واقع شده است ـ ما با شما که همجوار ما هستید و فرسخها بین دو کشور مرز مشترک است، مایلیم که به طور مسالمت‏آمیز، به طور انسانى رفتار کنیم. و البته دولت ما هر طور که مصلحت بداند، در روابط اقتصادى، روابط تجارى و سایر امورى که مربوط به دولت است، عمل خواهد کرد. این دولتْ دولتِ اسلامى و تحت رهبرى رهبران اسلام است و هرگز ظلم به غیر، ولو هرچه ضعیف باشد، روا نمى‏دارد و ظلم از غیر، هرچه قوى باشد، تحمل نمى‏کند.
     من از خداى تبارک و تعالى خواهانم که روابط ما با همۀ دولتها و ملتها روابط حسنه باشد، تا اینکه ملت ما بتواند خودش مستقلاً در سرنوشت خودش دخیل باشد و کسى نتواند دخالت در امور داخلى ما بکند. ما هم این معنا را کراراً گفته‏ایم که ما نمى‏خواهیم گاز را انبار کنیم. ما گاز را به قیمت عادله مى‏فروشیم و ارز مى‏گیریم. معاملات سابق بین ایران و امریکا معاملات بسیار ناگوارى بوده است که ما از آن احتراز خواهیم کرد. هرکس بخواهد معامله با ما بکند به طور عادلانه، البته دولت با مطالعات خودش انجام مى‏دهد. و همین طور کسانى که از شوروى در اینجا اشتغال به کارهایى دارند، چه کارهاى تجارتى یا صنعتى، آن مقدارى که مخالفت با منافع ملت ما نداشته باشد و دخالت در امر داخلى ما نباشد، ما آنها را هم محترم مى‏شماریم.
     آن چیزى را که من گفتم و آن را باید ترجمه بکنید، جواب همین نامه‏اى است که هست.[2] اینها ترجمه بشود؛ یا ایشان ترجمه بکنند یا شما. جواب این [پیامى] باشد که از
آنجا داده‏اند. جواب را بدهید؛ مطالب ما همین است، مطالبى که بخواهم بنویسم همین است. شما همین را که من گفتم ترجمه مى‏کنید. ایشان هم ترجمه مى‏کنند به شما مى‏دهند، و شما آن را مى‏گیرید تحویل ایشان مى‏دهید که بفرستند.


[1]ـ مشقتها و رنجها.
[2]ـ اشاره به پیام رهبر شوروى سابق، که در آغاز جلسه توسط سفیر کبیر آن کشور قرائت شد. خطاب امام به  مترجم است.