زمان: 12 اردیبهشت 1342 / 8 ذىالحجه 1382
مکان: قم
موضوع: افشاى ابعاد مختلف جنایات رژیم
مناسبت: چهلم شهداى فاجعۀ حمله به مدرسۀ فیضیه (توسط عمال رژیم شاه)
مخاطب: مسلمانان ایران و جهان
بسم اللّه الرحمن الرحیم
چهل روز از مرگ و ضرب و جرح عزیزان ما گذشت. چهل روز است بازماندگان کشتگان مدرسۀ فیضیه بر عزیزان خود سوگوارى مىکنند. دیروز پدر قد خمیدۀ مرحوم سید یونس رودبارى[1]، که آثار عظمت مصیبت چهرهاش را درهم شکسته بود، به ملاقات من آمد. با چه زبان مىشود مادرهاى فرزند مرده و پدرهاى غمدیده را تسلیت داد؟ باید به پیغمبر اسلام ـ صلىاللّه علیه و آله ـ و امام عصر ـ عجلاللّه تعالى فرجه ـ عرض تسلیت کرد. ما براى خاطر آن بزرگواران سیلى خوردیم و جوانان خود را از دست دادیم. جرم ما حمایت از اسلام و استقلال ایران است. ما براى اسلام این همه اهانت شده و مىشویم. ما در انتظار حبس و زجر و اعدام نشستهایم. بگذار دستگاه جبار هر عمل غیرانسانى که مىخواهد بکند، دست و پاى جوانان ما را بشکند، مریضهاى ما را از مریضخانهها بیرون کند، ما را تهدید به قتل و هَتْک اَعراض[2] کند، مدارسِ علم دین را خراب کند، کبوتران حرمِ اسلام را از آشیانۀ خود آواره کند.
در این چهل روز ما نتوانستیم احصائیۀ[3] مقتولین و مصدومین و غارت شدگان را درست بهدست بیاوریم. نمىدانیم چند نفر در زیر خاک، و چند نفر در سیاهچالهاى زندانها، و چند نفر در پنهانى به سر مىبرند. چنانکه بعد از سالهاى دراز، عدد مقتولین مسجد گوهرشاد[4] را، که با کامیونها حمل کردند، نمىدانیم.
اشکال بزرگ آن است که به هر دستگاهى رجوع مىشود مىگویند اینها که شده است به امر اعلیحضرت است، و چارهاى نیست. از نخستوزیر تا رئیس شهربانى و فرماندار قم همه مىگویند فرمان مبارک است! مىگویند جنایات مدرسۀ فیضیه به دستور ایشان است؛ به دستور اعلیحضرت مریضها را از مریضخانه بیرون کردند؛ دستور ایشان است که اگر در جواب حضرت آیتاللّه حکیم کارى انجام دهید، کماندوها و زنهاى هرجایى را به منازل شماها بریزیم، و شماها را بکشیم و خانههاتان را غارت کنیم؛ دستور اعلیحضرت است که بدون مجوز قانونى طلاب را بگیریم و به لباس سربازى درآوریم؛ دستور اعلیحضرت است که به دانشگاه بریزند و دانشجویان را بکوبند. مأمورین تمام قانون شکنیها را به شاه نسبت مىدهند. اگر اینها صحیح است، باید فاتحۀ اسلام و ایران و قوانین را خواند! و اگر صحیح نیست، و اینها به دروغ جرمها و قانون شکنیها و اعمال غیرانسانى را به شاه نسبت مىدهند، پس چرا ایشان از خود دفاع نمىکنند تا تکلیف مردم با دولت روشن شود و عمال جرم را بشناسند، و در موقع مناسب به سزاى اعمال خود برسانند؟
کراراً تذکر دادهام که این دولت[5] سوءنیت داشته و با احکام اسلام مخالف است. نمونههاى آن یکى پس از دیگرى ظاهر مىشود. وزارت دادگسترى دولت، با طرحهاى خود و الغاى اسلام و رجولیت از شرایط قضات، مخالفت خود را با احکام مسلّمۀ اسلام ظاهر کرد. از این به بعد باید در اَعراض و نفوس مسلمین، یهود و نصارى و دشمنان اسلام و مسلمین دخالت کنند. منطق این دولت و بعضى اعضاى آن محو اسلام است. تا این دولت غاصب یاغى سر کار است، مسلمین روز خوش نخواهند دید.
من نمىدانم این همه بىفرهنگى و جنایات براى نفت قم است، و حوزۀ علمیه باید فداى نفت شود؟ یا براى اسرائیل است، و ما را مزاحم پیمان با اسرائیل در مقابل دوَل اسلامى مىدانند؟ در هر صورت ما باید نابود شویم؛ اسلام و احکام اسلام و فقهاى اسلام باید فدا شوند. دستگاه جبار گمان کرده است با این اعمال غیرانسانى و فشارها مىتواند ما را از مقصد خود، که جلوگیرى از ظلم و خودسریها و قانون شکنیها و حفظ حقوق اسلام و ملت و برقرارى عدالت اجتماعى که مقصد بزرگ اسلام است، منصرف کند. ما از سربازى فرزندان اسلام هراسى نداریم؛ بگذار جوانان ما به سربازخانه بروند و سربازان را تربیت کنند و سطح افکار آنها را بالا ببرند؛ بگذار در بین سربازان افراد روشن ضمیر و آزادمنشى باشند تا بلکه به خواست خداوند متعال ایران به آزادى و سربلندى نایل شود.
ما مىدانیم که صاحب منصبان معظم ایران، درجهداران محترم، افراد نجیب ارتش، با ما در این مقاصد همراه و براى سرافرازى ایران فداکار هستند. من مىدانم درجهدارانِ باوجدان راضى به این جنایات و وحشیگریها نیستند. من از فشارهایى که بر آنها وارد مىشود مطلع و متأسفم. من به آنها براى نجات اسلام و ایران دست برادرى مىدهم. من مىدانم قلب آنها از تسلیم در مقابل اسرائیل مضطرب است، و راضى نمىشوند ایران در زیر چکمۀ یهود پایمال شود.
من به سران ممالک اسلامى و دوَل عربى و غیر عربى اعلام مىکنم: علماى اسلام و زعماى دین و ملت دیندار ایران و ارتش نجیب، با دولَ اسلامى برادر است و در منافع و مضار همدوش آنهاست؛ و از پیمان با اسرائیل، دشمن اسلام و دشمن ایران، متنفر و منزجر است. اینجانب این مطلب را به صراحت گفتم. بگذار عمال اسرائیلى به زندگى من خاتمه دهند.
مناسب است ملت مسلمان ـ در ایران و غیر ایران ـ روز چهلم فاجعۀ بزرگ اسلام یادى از مصیبتهاى وارده بر اسلام و حوزههاى اسلامى بکنند؛ و در صورتى که عمال دولت مانع نشوند، مجالس سوگوارى داشته باشند و بر مسببین این فجایع نفرین کنند.
روحاللّه الموسوى الخمینى
[1]ـ طلبۀ جوانى که در حملۀ عوامل رژیم به مدرسۀ فیضیه به شهادت رسید.
[4]ـ اشاره به قتل عام مردم در مشهد 21 تیر 1314، بعد از فتنۀ کشف حجاب (در دوران رضاخان).
[5]ـ دولت اسداللّه عَلم.