زمان: 23 فروردین 1342 / 17 ذىالقعده 1382
مکان: قم
مناسبت: دعوت آقاى حکیم از علماى ایران براى هجرت به نجف و اعتاب مقدسه
مخاطب: طباطبایى حکیم، سید محسن (از مراجع بزرگ تقلید)
نجف، حضرت آیتاللّه حکیم ـ دامت برکاته و عَلت کلمتُه
تلگراف محترم در تسلیت فاجعۀ عظمى موجب تشکر گردید. امید است با وحدت کلمۀ علماى اعلام اسلام و مراجع وقت ـ کثّراللّه أمثالهم ـ حفظ استقلال مملکت و قطع دست اجانب را نموده، از حریم اسلام و قرآن کریم دفاع کرده، نگذاریم دست خیانت به احکام مسلّمۀ اسلام دراز شود. ما مىدانیم با هجرت مراجع و علماى اعلام ـ أعلَىاللّه کلمتَهم[1] ـ مرکز بزرگ تشیع در پرتگاه هلاکت افتاده و به دامن کفر و زندقه کشیده خواهد شد، و برادران ایمانى عزیز ما در شکنجه و عذاب الیم واقع خواهند شد. ما مىدانیم با این هجرت، تغییرات و تحولات عظیمى روى خواهد داد که ما از آن بیمناکیم. ما عجالتاً در این آتش سوزان به سر برده و با خطرهاى جانى صبر نموده، از حقوق اسلام و مسلمین و از حریم قرآن و استقلال مملکت اسلام دفاع مىکنیم؛ و تا سر حد امکان مراکز روحانیت را حفظ نموده، امر به آرامش و سکوت مىنماییم؛ مگر آنکه دستگاه جبار راهى را بخواهد طى کند که ما را ناگزیر به مطالبى کند که به خداى تبارک و تعالى از آن پناه مىبریم. اینجانب دست اخلاص خود را به سوى جمیع مسلمین، خصوصاً علماى اعلام و مراجع عظام ـ أطالاللّه بقائَهم[2] ـ دراز کرده، و از عموم طبقات براى صیانت احکام اسلام و استقلال ممالک اسلامى استمداد مىکنم. و اطمینان دارم با وحدت کلمۀ مسلمین، سیَّما علماى اعلام، صفوف اجانب و مخالفین درهم شکسته، و هیچگاه به فکر
تجاوز به ممالک اسلامى نخواهند افتاد. ما تکلیف الهى خود را ان شاءاللّه ادا خواهیم کرد؛ و به إحدى الْحُسْنَیَیْن[3] نایل خواهیم شد: یا قطع دست خائنین از حریم اسلام و قرآن کریم؛ و یا جوار رحمت حق جلّ و علا : إِنِّى لاَ أَرَى المَوتَ إِلاَّسَعَادةً ولاَ الحَیوةَ مَعَ الظَّالِمِینَ إِلاَّ بَرَماً[4]. اینک دستگاه جبار براى اطفاى نور حق به هر وسیله در کوشش است. واللّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَو کَرِهَ الکَافِرُونَ[5].
روحاللّه الموسوى الخمینى
[1]ـ خداوند، کلام آنان را بلند مرتبه گرداند.
[2]ـ خداوند، عمر آنان را زیاد کند.
[3]ـ اشاره به آیۀ 52 سورۀ توبه: یکى از دو پیروزى [یا پیروزى ظاهرى یا شهادت، که آن نیز فوزى عظیم است].
[4]ـ بحارالانوار، ج 75، ص117. از فرمایشات امام حسینع : «مرگ را جز سعادت؛ و زندگى با ظالمان را جز ننگ نمىبینم».
[5]ـ سورۀ صف، آیۀ 8 :«خداوند نور خود را تمام و کامل نگاه مىدارد، هرچند کافران خوش ندارند».