زمان:23 مرداد 1367 / 1 محرّم 1409
مکان: تهران، جماران
موضوع: ابراز تشکر از هدیۀ ارسالى
مخاطب: نورانى، شمسى
بسم اللّه الرحمن الرحیم
محضر مقدس رهبر عظیمالشأن انقلاب اسلامى حضرت آیت اللّه العظمى امام خمینى ـروحى فداه ـ سلام علیکم
از آنجا که مایل نیستم در این شرایط حساس وقت شریف را تصدیع نمایم بدون مقدمه سخنانم را آغاز مىکنم.
من مادر یک شهید به نام سید علىاصغر کیا از خیل عظیم شهیدان اسلام عزیز هستم. خود در اوایل زندگى بر اثر حادثهاى همسر عزیز خود را که از سادات بود از دست دادم و با چهار فرزند به یادگار از آن مرحوم مانده زندگى را ادامه دادم و یکى از آنها را در جنگ تحمیلى تقدیم اسلام و آن حضرت نمودم و اکنون نیز آمادۀ انجام تکلیف مىباشم.
اماما، پیام پر از درد و محنت شما در پذیرش قطعنامۀ 598 آسایش را از روح و جسم ملت ایران و مستضعفان جهان بویژه خانوادۀ شهیدان گرفت و مطمئن باشید که آنها هم همانگونه که فرمودید آن را مانند جرعۀ زهرى نوشیدند ولى تحمل هر چیزى براى رضاى خدا و مصلحت اسلام عزیز گواراست.
دشمنان قسم خوردۀ اسلام عزم خود را جزم نمودهاند که دین مقدس اسلام را منهدم و نابود نمایند و این را از اجداد و پیشینیان پلید خود به ارث بردهاند. اما زهى خیال باطل. خدایا تو شاهد باش که ما هم با تأسى به پیشوایان بزرگمان همچون ابراهیم و محمد و على و زهرا و فرزندان معصومشان ـ صلواتاللّه علیهم اجمعین ـ و با تقلید از مرجع و ملجأ عظیمالشأن انقلاب عزم خود را جزم نمودهایم که تا آخرین نفر و آخرین نفس با اهداف نامبارک آنها مبارزه کنیم. اماما، راهپیمایى روز عید غدیر ثابت کرد که مردم شریف ایران مرگ را تحمل مىکنند ولى ننگ خوارى و ذلت در مقابل دشمنان اسلام را نه. آنها با این حضور نشان دادند که همواره گوش به فرمان رهبر الهى خود هستند و این اطاعت را به حکم آیۀ شریفه (اطیعوا اللّه و اطیعوا الرسول) تکلیف شرعى خود مىدانند.
اماما، مبادا که شرایط روز دامان کبریایى شما را غبارآلود و دل مبارکتان را رنجور نموده باشد. ما به شما اطمینان مىدهیم که با اشک چشمانمان دامان و دلتان را شستشو و با خونمان نهرى و با اجسادمان سدى در مقابل دشمنان اسلام ایجاد خواهیم کرد که در آن غرق و زمینگیر شوند.
اماما، اینجانبه هدیهاى ناقابل را که ذخیره نموده و دهها فکر و خیال براى مصرف آن جهت رفاه خود و فرزندانم داشتم به منظور رفع نیاز جبهههاى جنگ تقدیم مىنمایم و همچنین نذر نمودهام که حقوق شش ماه خود را تقدیم نمایم. لذا اکنون هدیۀ مذکور (یک قطعه دستبند طلا) را به همراه مبلغ سى هزار ریال (حقوق یک ماه) تقدیم و بقیه را نیز تحویل خواهم داد. ان شاءاللّه.
در خاتمه آرزوى دعاى خیر و تقاضاى عاجزانه دارم که با دستخط مبارک (ولو کوتاه) جواب نامه را مرقوم فرمایید. از خداوند تبارک و تعالى به همراه همۀ مستضعفان و مسلمین و شیعیان طول عمر آن حضرت را با سلامت کامل خواهانم.
حاجیه شمسى نورانى، از طلاب علوم دینیه و از خدمتگزاران امداد امام خمینى کاشان، والده شهید سید علىاصغر کیا. والسلام علیکم و رحمةاللّه.]
بسمه تعالى
فرزند عزیزم، خانم حاجیه شمسى نورانى
نامۀ پر احساس شما را خواندم. از شما و افرادى مانند شما نمىدانم چگونه باید قدردانى کرد. من که در مقابل اینهمه محبت و صفا غیر از تشکر و دعا کارى نمىتوانم انجام دهم.
دستبندت را برایت مىفرستم تا از جانب من هدیهاى باشد براى تو؛ و معادل آن را با نذر حقوق ششماههات را من خود به جبهه مىفرستم. از قول من به فرزندان عزیزت، این عزیزان ملت شریف ایران، سلام گرمم را برسان. خدا یار و نگهدارت باد.
23 / 5 / 67
روحاللّه الموسوى الخمینى