زمان: اواخر اسفند 1341 / شوال 1382
مکان: قم
موضوع: اعلام عزاى عمومى در نوروز سال 1342 بهمناسبت تحرکات ضد دینى رژیم شاه
مخاطب: فلسفى، محمدتقى
بسم اللّه الرحمن الرحیم
به عرض عالى مىرساند، ان شاءاللّه مزاج محترم خالى از کسالت است. تلگرافى به قزل قلعه[1] کردم. پس از آنکه مخابره شد مژدۀ بیرون آمدنتان را دادند. «ذهبالعناء بقى الاجر»[2] تصمیمى که ما براى نوروز امسال گرفتیم بهنظرم مؤثر و خوب است، لکن با اختلاف سلیقهها باز برخورد کرده. انصافاً ما براى کوبیده شدن خوب هستیم! در هر صورت به گمان بنده اگر جنابعالى و حضرت آیتاللّه والد و آیتاللّه آملى و آیتاللّه آشتیانى اعلامیه [اى] به مضمون اعلامیۀ ما یا هر طور صلاح مىدانید مشترکاً یا جداگانه انتشار دهید مؤثر خواهد بود. البته باید اسم وفات حضرت صادق ـ سلاماللّه علیه ـ برده نشود و با صراحت نوشته شود براى صدماتى که در این سال به اسلام وارد شده است. اگر آقاى آشتیانى هم حاضر نشد بقیه کافى است و عمل دولت که جدیت دارد مذهب را به اسم حضرت صادق بکوبد، خنثى مىشود. چون شنیدم دولت همچنین تظاهرى مىخواهد بکند. والسلام علیکم.
روحاللّه الموسوى الخمینى
[1]ـ زندان قزل قلعۀ تهران.
[2]ـ درد و رنج گذشت و پاداش آن پایدار است.