رندانه، گاه از سر کویت گذر کنم
شاید به زیر چشم، به رویت نظر کنم
تسبیح پارسایی و، سجّادهی ریا در رهن باده چون نبود سیم و زر کنم
آمد شدن، به مدرسهام نیست بعد از این جز آنکه جستجوی بتی عشوهگر کنم
در صحن مسجدم نبود راه، غیر از آنک
بر کوی میفروش، از آن ره گذر کنم.