ساقی بروی من دَرِ میخانه باز کُن
از درس و بحث و زُهد و ریا بینیاز کُن
تاری ز زلف خم خم خود دَر رهم بنه فارغ ز عِلم و مَسجد و درس و نماز کُن
داوودوار نغمهزنان سٰاغری بیار غافل ز دَرد جاه و نشیب و فراز کُن
برچین حجاب از رُخ زیبا و زلف یار بیگانهام ز کعبه و مُلک حجاز کُن
لبریز کُن از آن میِ صٰافی، سَبوی من دل از صفا بسوی بُت ترکتاز کُن
بیچاره گشتهام ز غم هجر روی دوست
دعوت مَرا بجام می چارهسٰاز کُن