آنکه دل بگسلد از هر دو جهان، درویش است
آنکه بگذشت ز پیدا و نهان، درویش است
خرقه و خانقه از مذهب رندان دور است آنکه دوری کُند از این و، از آن درویش است
نیست درویش که دارد کُله درویشی آنکه نادیده کُلاه و، سر و، جان درویش است
حلقهی ذکر میارای! که ذاکریا است آنکه ذاکر بشناسد به عیان، درویش است
هر که در جمع کسان دعوی درویشی کرد به حقیقت، نه که با ورد زبان، درویش است
صوفیای کو به هوای دل خود شد درویش
بندهی همت خویش است، چسان درویش است؟
فروردین 1363
- شاعر معاصر، جناب آقاى محمدعلى مردانى، با تضمین غزل «مذهب رندان» مخمّسى پرداخته است که بند نخست آن چنین است:
هر که شد خاک ره پیر مغان درویش است و آنکه را نیست به عالم غم جان، درویش است.
بندهى عشق، به هر عصر و زمان درویش است آنکه دل بگسلد ...