گرچه از هر دو جهان هیچ نشد حاصل ما
غم نباشد، چو بود مهر تو اندر دل ما[1]
حاصل کوْن و مکان، جمله ز عکس رخ توست[2] پس همین بس که همه کوْن و مکانْ حاصِل ما
جمله اسرارِ نهان است درونِ لب دوست لبگشا! پرده برانداز از این مشکِل ما
یا بکش با برَهان زین قفس تنگ مرا یا برون ساز ز دل این هوس باطل ما
لایق طوْف حریم تو نبودیم اگر
از چه رو پس ز محبت بسرشتی گِل ما؟
[1] - حاج ملّا هادى سبزوارى (اسرار) با همین وزن و ردیف سروده است:
اختران پرتو مشکوة دل انور ماست دل ما مظهر کل، کل همگى مظهر ما.
[2] - حافظ نیز فرموده است:
هر دو عالم یک فروغ روى اوست گفتمت پیدا و نهان نیز هم.