سالنامه موضوعی میلادی – قمری 2010 میلادی(1431 قمری) از سوی معاونت بین الملل موسسه تنظیم ونشر آثار حضرت امام
خمینی(س) برای استفاده مخاطبین خارجی به دو زبان عربی و انگلیسی چاپ و توزیع شد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، این سالنامه هرساله با موضوعاتی برگرفته از اندیشه های ناب حضرت امام خمینی(س) تهیه می شود که این بار با موضوع « امام و اخلاق» تهیه و چاپ شده است.
این سالنامه در 3500 نسخه برای کلیه نمایندگی های سیاسی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و بیش از دو هزار مخاطب جهانی ارسال شده است.
بنابراین گزارش، مقدمه ایی با عنوان « امام خمینی و اخلاق اسلامی» به دو زبان عربی و انگلیسی برای این سالنامه در نظر گرفته شده و در هر یک از صفحات آن ، کلمات قصاری از حضرت امام خمینی(س) در موضوع اخلاق به چاپ رسیده است.
مقدمه این سالنامه با روایتی از پیامبر(ص) (« انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق») و عبارتی از امام مبنی بر «ما صلاح جامعه را می خواهیم ما تبع پیغمبرهایی هستیم که آمده اند برای اصلاح جامعه،آمده اند برای اینکه جامعه را به سعادت برسانند» (امام خمینی، کلمات قصارص 23) آغاز شده است.
در مقدمه این سالنامه آمده است:
« دین اسلام بر خلاف سایر مکاتب غیر الهی با داعیه ی جامعیت، کمال و جهان شمولی خود مدعی ارائه ی راهی متفاوت در تمامی شئونات فردی، اجتماعی، مادی و معنوی بشری است که اعتقاد و بکارگیری عملی و همه جانبه ی آن متضمن سعادت و بار یافتن قافله انسانی به جایگاه حقیقی خویش و مقام خلیفه الهی است.
اسلام مجموعه عقاید حقه، اخلاق و ملکات فاضله و احکام و دستورات صالحه برای وصول به سعادت و کمال حقیقی انسانی است که جوهره ی آن کسب سعادت الهی و تحقق فضایل اخلاقی در حیطه فردی و اجتماعی است. با این تعبیر نظام اخلاقی اسلام به عنوان مجموعه ای ازآموزه های مبتنی بر جهان بینی و انسان شناسی توحیدی است که راه و رسم زندگی سعادتمندانه را به بشریت می آموزد و از این رو از مهمترین ارکان دین اسلام بشمار می رود. نظام اخلاقی از این منظر بستر ساز زیر ساخت ها و شیوه های دستیابی به حیات طیبه در تمامی عرصه های اجتماعی،سیاسی، اقتصادی و فرهنگی جوامع انسانی بوده است که وظایف زیادی را بر عهده دارد و از آن جمله می توان به تبیین مطلوب مجموع فعالیت های اختیار انسان، ارائه ی معیار کلی برای ارزش گذاری و ارزیابی تمامی رفتارهای انسانی و تعیین رابطه ی واقعی آن ها با نتایج مطلوب و نامطلوبشان اشاره کرد.
تحقق عملی این چنین نظام اخلاقی ای در قالب یک حکومت فراگیر جزدر دوره کوتاهی از صدر اسلام و بدست پیام آور راست و رحمت که هدف بعثت الهی
خویش را تکمیل فضایل اخلاقی و تحقق ارزش های والای انسانی می دانست، برای بشر محقق نگردید.
زیبایی حاکمیت ارزش های انسانی و سجایای اخلاقی بر تمامی مناسبات انسانی، عصر خاتم پیامبران (ص) را نمونه ی کامل حاکمیت دین و تحقق مدینه فاضله در جهان زوال پذیر قرار داد و این تصویر واقعی از حیات طیبه انسانی، بسیار از مصلحان خداجو و حق طلب را برآن داشت تا در دوره های پس از عصر حاکمیت اسلام راستین-دوره های غفلت و انحرافتدریجی امت اسلامی از تعالیم ناب قرآن، سنت و عترت، فرورفتن کاروان بشری در تاریکی و ظلم بر مناسبات انسانی- به امید احیا و شکوفایی مجدد تعالیم اسلامی و برپایی دوباره حاکمیت الهی بر قوانین بشری، دست به برپایی نهضت های احیاگرایانه و جنبش های عدالتجویانه برای مقابله با مظاهر ظلم و بی اخلاقی ها، بار دیگر آرامش مدینه فاضله اسلامی را به جهان بحران زده عرضه نماید. انقلاب دین مدارانه و عدالتجویانه امام خمینی (س) نیز در راستای تحقق این هدف اخلاق مدارانه و احیاگرایانه بشمار می رود . بازگشت به عصر تفوق ارزش های الهی و اخلاقی و برپایی حکومت اسلامی همچون نمونه اولیه آن در عصر بعثت پیامبر گرامی اسلام (ص)، در عین پاسخگویی به نیازهای معاصر بشر امروزی از اهداف اصلی بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران و پیروان راستین ایشان بوده است. اولین توجیه اخلاقی امام(س) با تاسی از کلام وحی، حرکت همه جانبه برای خدا بوده است (قل انما اعظکم بواحده ان تقوموا لله مثنی و فرادی )؛ حرکت در حوزه فردی برای رسیدن به معرفت خداوند و متخلق به اخلاق خدا اما در حوزه ی اجتماعی به جهت نیل به مقاصد الهی حاکمیه قوانین الهی. قیام در راه خداوند از منظر امام (س) برای خروج از تکبر و خود محوری در بعد فردی و خروج از تبعیت از حکومت های ظالمانه در بعد اجتماعی است.
بااین تعبیر جایگاه حقیقی نظام اخلاقی-دینی حضرت امام (س) در برپایی حکومت عادلانه و الهی و نسبت آن با دین و جهان بینی اسلامی به خوبی هویدا می گردد. از منظر ایشان، ابعاد اخلاقی، دینی و اسلامی حاکمیت حضور پایدار وموثر در عرصه های حیات انسانی- با ارائه شیوه درست زندگی سعادتمندانه- در هر دو وجه فردی و اجتماعی به اثبات می رسند.
حرکت به سوی خداوند در حوزه فردی، متضمن پیراستن نفس از پستی هاست، که قدم اول سلوک در مراحل اخلاق اسلامی به شمار می رود و مرحله ی بعد مزین نمودن نفس به صفات حمیده و اخلاق حسنه.اما حرکت در حوزه اجتماعی متضمن رفع بت پرستی و قوانین غیر انسانی است که ترویج دهنده ی ظلم، بی عدالتی و انحرافات است. فراخوان ملت های جهان برای مقابله با ظالمان و ستمگران در تعابیر امام (س) ناظر به همین مرحله ی بعد از سلوک عملی جوامع انسانی در راستای تحقق مدینه فاضله اسلامی است.
پس از مرحله پیراستن حیات اجتماعی بشر از مظاهر شیطانی و مناسبات غیر الهی نوبت به طلوع خورشید فضائل اخلاقی و صفات کمالیه الهی در اجتماع بشری می رسد.
تاسیس حکومت اسلامی و اقامه احکام و شعائر الهی و برقراری نظام عادلانه در جوامع بشری محصول نظام اخلاقی اسلام است که در رسیدن از اولین قدم تزکیه نفس فردی انسان تا آخرین مرحله تحقق صفات کمالیه الهی در بعد جمعی حیات انسانی، وصول به سعادت فردی و جمعی، دنیوی و اخروی انسان ها و نیل به آخرین منزل قرب الهی، کاملترین مراقب هستی را، غایت و هدف نهایی خویش قرار داده است.
اتمام سیر از اولین منزل سلوک اخلاقی تا آخرین مرتبه کمال آن، همان تسمیه مکارم اخلاق در میان جوامع انسانی است که سرانجام به تحقق مدینه فاضله الهی در منزلگاه آدم ابوالبشر منتهی خواهد شد.»