life

واقعیت هایی پنهان در مزّه‏ دلچسب،

چای (سبز و سیاه) گیاهی دارویی با طبع سرد و خشک است که در کشور چین حدود پنج هزار سال قدمت دارد، در ابتدا چای برای بیماری‌ های خاص با طبع گرم به کار می‌ رفت ولی به تدریج به عنوان یک دم جوش تفننی استفاده شد.

جی پلاس؛ بوته چای از معدود گیاهانی است که به دلیل وجود سموم فراوان در بافت آن، هیچ آفت جدی بجز انسان ندارد! مزارع این گیاه نیاز به سمپاشی ندارد و هیچ چرنده، پرنده، حشره و … به آن نزدیک نمی‌ شود. اگر در بین علوفه چهارپایان (هر نوع که باشند) حتی کمی برگ چای باشد، حیوان به محض جویدن آنها را از دهانش بیرون می‌ ریزد. در بسیاری از مناطق کشاورزی، برای آنکه احشام و سایر حیوانات به مزارع و کشتزارهای مختلف نزدیک نشوند و زراعت را خراب نکنند، اطراف زمین بوته چای می‌ کارند. حیوانات با مشاهده بوته چای به مزرعه نزدیک نمی‌ شوند. اولین وارد‌کننده تخم این گیاه به ایران در اوایل دوره قاجار، انگلیسی‌ ها بودند که با همکاری عناصر خود فروخته‌ ای در دربار قاجار، کشت این گیاه و نوشیدن دم کرده آن را در ایران رواج دادند. واکنش علما و حکمای آن دوران در برابر این حرکت پلید استعماری شدید بود. واقعیت آن است که حکمای ایران زمین از چند هزار سال قبل با این گیاه آشنایی داشته و به خوبی می‌دانستند که نه تنها این گیاه ارزش غذایی ندارد، بلکه مصرف غیر دارویی آن مضر نیز هست. موادی که در اصطلاح علم شیمی ساختار مولکولی حلقوی دارند (مواد آروماتیک) سرطان‌زا هستند. «پلی فنول» یکی از مواد آروماتیک است که چای هم این ماده را دارد. فنول چیست؟ فنول یک ماده دارای ترکیبات حلقوی است که بر روی پوست، کبد و سیستم گوارش اثرات نامطلوبی می گذارد. جالب اینجاست که قریب به اتفاق مواد معطر شیمیایی که در کارخانجات به چای اضافه می‌ کنند هم جزء مواد آروماتیک و سرطان زا هستند! مصرف چای (به خصوص پس از غذا که سال‌ هاست عادت بسیاری از ایرانیان شده است) جلوی جذب آهن معدنی موجود در غذاها به وسیله بدن را می‌ گیرد که در نتیجه منجر به بروز بیماری کم خونی مزمن در مصرف‌کنندگان می‌ شود. چای دارای ترکیباتی به ‌نام تانن است که مزه‌ تلخ آن را ایجاد می‌ کند. تانن‌ ها با آهن، ایجاد رسوب می‌‌ کند و این رسوب به دلیل درشتی ملکول و سنگینی، در بدن قابل جذب نیست. لذا در صورتی که غذای مصرفی دارای آهن بوده و بلافاصله بعد از آن چای مصرف شود، از جذب آهن آن جلوگیری می‌ کند. فراموش نکنید که عارضه کم خونی خود باعث ده ها بیماری دیگر در بدن می‌ شود. تانن بسیار مدر است و به همین خاطر مایعات بدن را دفع کرده و پلاسمای خون غلیط می‌ شود. آنزیم‌ ها در پلاسمای غلیظ نمی‌ توانند فعالیت کنند و به همین خاطر مواد زائد در بدن انبار شده و موجب بیماری‌ های گوناگون می‌ شود. در ضمن این ماده موجب فعالیت بیش از حد سلول‌ های اپیتلیال کلیه شده و کلیه را به مرور از کار می‌ اندازد! گیاه چای دارای ماده‌ ای به نام اگزالیک اسید است که مسموم‌ کننده است و اختلال های متابولیسمی ایجاد می‌ کند. این ماده در کلیه رسوب کرده و سنگ‌ های کلیوی اگزالیک را موجب می‌ شود. مصرف زیاد چای دندان‌ ها را لک دار و سیاه می‌ کند. چای ترشح اسید معده را تحریک می‌ کند و همچنین به دلیل ماهیت اسیدی خود، در بروز زخم معده مؤثر است. در هر فنجان چای بین ۶۰ تا ۷۵ میلی‌ گرم «کافئین» وجود دارد که LDL خون را افزایش می‌ دهد و عاملی برای انفارکتوس‌ های قلبی و مغزی می‌ شود، ولی آرام بخش است و در دراز مدت اعتیاد ایجاد می‌ کند! وجود مقدار زیادی کافئین در چای، براى عده‌ اى باعث تحریک اعصاب یا تپش قلب می‌ شود؛ همچنین نوشیدن چاى پررنگ براى خانم‌ ها احتمال ابتلا به سرطان سینه را افزایش مى‌ دهد. ماده آرام بخش دیگری در چای وجود دارد به نام «تئین» که محرک سیستم اعصاب سمپاتیک است و موجب افزایش ترشح آدرنالین و کاهش مقدار منیزیم داخل سلول‌ ها می‌ شود. منیزیم ماده‌ ای است که در سلول قرار دارد تا با انواع سرطان‌ ها مبارزه کند و با نوشیدن چای این ماده مفید از بدن خارج می‌ شود. چرا اغلب افراد چایخور جدی، هنگامی که تصمیم به ترک چای می‌ گیرند با علائمی مشابه با علائم معتادان مواد مخدر در هنگام ترک مواد مذکور (همچون سردرد، بی‌خوابی، بی‌حوصلگی، آشفتگی روحی و …) مواجه می‌ شوند؟! قریب به اتفاق مواد سمی در طبیعت طعم تلخ دارند. شاید پروردگار مهربان با این گونه خلقت خواسته است به موجودات هشدار دهد که چه موادی خوراکی نیستند و باید از آنها پرهیز کنند. چای یکی از تلخ‌ ترین گیاهان موجود در طبیعت است که البته با روش‌ های مختلف سعی در کاهش این تلخی و صد البته عادت دادن ذائقه مردم به آن دارند. همه اینها که گفته شد برای چای سبز که خشک شده سریع برگ سبز چای است نیز صادق است. چای سیاه که دم کرده مضرتری از چای سبز است با انبار کردن برگ سبز چای در مکان‌ های گرم، پوسیده شدن و تخمیر این برگ‌ ها، تغییر رنگ آنها به قهوه‌ ای و سیاه (مشابه عملی که باغبانان در وسط باغ با بر روی هم تلنبار کردن برگ‌ های درختان انجام می‌ دهند تا پوسیده شده و تبدیل به کود گردند)، سپس خشک کردن این برگ‌ های پوسیده به دست می‌آید! بدتر از چای سبز و چای سیاه، چای‌ های جدید طعم داری هستند که دارای اسانس‌ های شیمیایی مختلف بوده و تمامی مضرات دو نوع چای قبلی را دارند به علاوه مضرات مواد شیمیایی عطری و طعم دهنده‌ های مصنوعی! یکی از موارد مرسوم در جامعه ما (خصوصا در مراسم، جشن ها، سمینارها و …) مصرف بسیاری از نوشیدنی‌ ها در لیوان‌های یک بار مصرف پلاستیکی است. این ظروف به خصوص در مجاورت با نوشیدنی‌ های داغ به سرعت مواد فوق‌العاده سمی و خطرناک نفتی را آزاد می‌ کنند. برای امتحان می‌ توانید در یکی از این لیوان‌ ها چای داغ بریزید و چند دقیقه‌ای کنار بگذارید تا سرد شود. خواهید دید که پرده‌ای از مواد نفتی روی آن می‌ بندد! در انواع چای‌ های بسته‌ ای (معروف به Tea fix یا Lipton)، ته مانده‌های چای که قابل ارائه به شکل عادی نیستند در بسته‌ های کاغذی که برای جلوگیری از وارفتن آنها در آب جوش، پروسه‌ های شیمیایی مختلفی روی آنها انجام شده و آغشته به انواع مواد مضر هستند قرار می‌ گیرند. پاره‌ ای از مواد شیمیایی موجود در کاغذ مذکور در آب جوش حل شده و وارد بدن مصرف‌ کننده می‌ شوند! می‌ دانیم که دین اسلام کامل‌ترین دین است و حتی در مورد جزئی‌ ترین موارد زندگی شخصی و اجتماعی ده‌ ها و صدها حدیث و روایت در کتاب های دینی ما نقل شده است. حال با فرض اینکه ادعاهای تبلیغ‌ کنندگان مصرف چای صحیح باشد و مصرف این گیاه باعث آن همه منافع ادعایی آنها باشد، آیا به نظر شما عجیب نیست با وجود آن که گیاه چای از پنج هزار سال قبل شناخته شده بوده است حتی یک مورد هم از معصومین و بزرگان دینی درباره خواص چای و توصیه به مصرف آن مطلبی در هیچ کتاب معتبری به ما نرسیده است؟! برعکس، همان گونه که در بالا هم اشاره شد، علما و حکمای هوشیار ما اولین قشرهایی بودند که در مورد ورود چای به کشور عکس العمل منفی نشان داده و به مخالفت برخاستند. ابو‌علی سینا (نابغه طب اسلامی) در طب سنتی از چای به عنوان ماده پست غذایی نام می‌ برد و از آن فقط برای مصرف های درمانی در شرایط خاص استفاده می‌ کرده است. ممکن است بر خلاف خواندن موارد بالا به دلیل تبلیغات زیادی که در قالب مقاله ها و اخبار مختلف شبه علمی به خورد جامعه داده می‌ شود، هنوز باور نکرده باشید که مصرف این نوشیدنی همه جا تا این حد مضر است. بسیاری می‌ پرسند که اگر واقعاً چای مضر است پس چرا این قدر در رسانه‌ ها از آن تعریف شده و در همه جا مصرف می‌ شود؟ پاسخ آن است که اولاً ما نفی نمی‌کنیم که چای فواید اندکی نیز دارد، اما این فواید قابل مقایسه با مضرات فراوان آن نیس٫ مانند شراب و قمار که خداوند متعال در قرآن کریم در مورد آنها می‌ فرماید: «از تو در مورد شراب و قمار می‌ پرسند، بگو در آنها منافعی هست، اما ضررهای آنها بسیار بیشتر است». دوم آنکه فراموش نکنید که تجارت چای گردش مالی میلیاردی در سراسر جهان دارد. به نظر شما مافیاها و کارتل‌های تجاری بزرگی که از این راه منافع و سود سرشاری می‌ برند به این راحتی اجازه می‌ دهند که حقایق برای مردم آشکار شوند؟! فراموش نکنید که در اوایل قرن بیستم شرکت‌ های سازنده سیگار و دخانیات به پاره‌ ای از دانشمندان بی‌ انصاف مخفیانه پول می‌ دادند تا مقالات به ظاهر علمی در رد خطرات دخانیات و حتی طرح فواید استفاده از آن نوشته و در مجله های معروف علمی آن زمان چاپ کنند. اسناد این تبانی‌ های بزرگ و کثیف در اواخر قرن بیستم منتشر شد، یعنی زمانی که همه ذی نفعان ماجرا مرده بودند و مضرات بلای خانمانسوز دخانیات بر همه آشکار شده بود! دور از واقعیت نیست که گفته شود مشابه چنین اتفاقاتی در زمانه ما هم برای چای، موبایل، نوشابه، سوسیس، کالباس و سایر موارد مشابه رخ می‌ دهد و این ما هستیم که باید عقلمان را قاضی کرده و سلامتی خود و اطرافیان مان را فدای مطامع مادی عده‌ ای از خدا بی خبر نکنیم. بعضی می‌پرسند اگر مصرف چای این قدر مضر است چرا خداوند آن را آفریده است؟! پاسخ ساده است: خداوند حکیم هیچ موجودی را در عالم بدون دلیل و حکمت خلق نکرده است، اما این به معنی آن نیست که هرچه آفریده شده خوردنی و دارای ارزش غذایی است!! بوته چای یکی از بهترین گیاهانی است که می‌ تواند هوا را از انواع آلودگی‌ ها پاک کرده و حجم زیادی اکسیژن تولید کند. دلیل آنکه هوای مزارع چای بسیار مطبوع است نیز همین واقعیت است. در حقیقت بشر امروز اگر عاقلانه فکر کند باید به جای خوردن برگ‌ های چای، بوته آن را به عنوان یک تصفیه کننده عالی هوا در سرتاسر معابر شهرها بکارد. شاید یک دلیل دیگر برای آنکه مصرف خوراکی چای مضر است همین باشد که این گیاه سموم موجود در هوا را به خود جذب می‌ کند! همچنین به دلیل اینکه گیاه چای اسیدی است، ماده ضد عفونی کننده خوبی است؛ لذا برای شستشوی چشم‌ های عفونی و لثه های عفونی مفید است. در طب سنتی برای درمان چشم عفونی شده نوزادان در عوض انواع و اقسام داروهای شیمیایی و آنتی بیوتیک‌ هایی که اثرات جانبی فراوان دارند، با استفاده از آب جوشانده چای چشم نوزاد را طی چند نوبت شستشو می‌ دهند. اگر می‌ پرسید که چه باید کرد، عرض می‌ شود: اولاً اطلاع رسانی وسیع در بین همه آنها که دوستشان داریم. ثانیاً رواج ده‌ ها دم کرده طبیعی خوش طعم، مفید و باصرفه که جانشینان بسیار مطلوبی برای چای مضر هستند در سطح جامعه (برای شروع از خانه خود و نزدیکان تان شروع کنید). به عنوان مثال می‌توانید به تناوب از جوشانده بادرنج بویه (گیاه مورد علاقه زنبور عسل که جوشانده آن مورد استفاده حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام نیز بوده است)، دم کرده برگ گیاه به لیمو (گیاهی با برگ‌های شبیه نعنا، با شربت به لیمو اشتباه نکنید)، دم کرده میوه نسترن، دم کرده گل گاوزبان، دم کرده بابونه، جوشانده تخم گشنیز (به صورت آسیا شده)، دم کرده پونه، دم کرده زنجبیل، دم کرده زیرفون، دم کرده برگ تیول و … ده‌ ها جوشانده و دم کرده طبیعی و مفید دیگر استفاده کنید. منبع: سایت رسمی دکتر حسین روازاده

کدخبر: 476643
ارسال نظر

موضوعات داغ