سید رضا اکرمی

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران به نقل از روزنامه جمهوری اسلامی، ماه شعبان فرا رسید که ماه پیامبر اعظم نامگذاری شده «و هذا شهر نبیک، شعبان الذی حففته منک بالرحمه و الرضوان» است و منادی رسول خدا در شهر مدینه، ‌اعلام می‌داشت که ماه شعبان ماه رسول خاتم می‌باشد.

این ماه قمری با انتساب به آخرین رسول اعظم الهی، جایگاه ویژه دارد و رحمت سراسر آن را فراگرفته و پیامبر آن ماه را روزه می‌داشت و با شب زنده‌داری ویژه آن را تکریم «یداب فی صیامه و قیامه، نجوعا لک فی اکرامه و اعظامه» می‌نمود و بدین جهت گفته‌اند «شعبان المعظم» آن‌گونه که ماه رجب را «رجب المرجب» و رمضان را «رمضان المبارک» عنوان داده‌اند.
2. این ماه شعبان با خود ولادت معصومان و معصوم‌زادگان چون «امام حسین، امام علی بن الحسین و امام عصر ارواحنافداه و ابوالفضل العباس و علی‌اکبر» را با خود دارد که این مولودان مبارک برای تاریخ اسلام چهره‌های برجسته و برگزیده می‌باشند و الگوهای چگونه‌زیستن و چگونه‌شدن بوده‌اند و هر یک قهرمان آزادگی و نیایش و صفا و ایثار و فداکاری و موعود منتظر جهانیان معرفی شده‌اند. خطبه شعبانیه رسول خدا در پایان ماه، در رابطه با روزه ماه مبارک، منشوری جاویدان و گران جایگاه و مناجات شعبانیه در بین ادعیه ماثوره، زیارت نامه‌ای در خور دقت و ظرافت می‌باشد.

3. در این "ماه پیامبرخدا"، روزه‌گرفتن، تلاوت قرآن، استغفار و آمرزش خواستن، احسان و انفاق و برات خواستن برای این کار نیک، امری مقبول و مطلوب می‌باشد، چرا که پیامبر اعظم با روزه‌گرفتن در ماه شعبان، آن را به روزه ماه رمضان وصل می‌نمود. راستی خداوند حکیم و کریم در هر زمان فرصت زیادی برای خداپرستان پدید می‌آورد تا همگان فرصت بهره‌گیری «ان لربکم فی ایام دهرکم نفحات، الا فتعرضوا لها» بیایند و بویژه اینکه در این ماه رحمت، خود را طاهر و مطهر و خالص و صافی نموده و برای میهمانی بزرگ ماه رمضان آماده سازند.
4. موالید ویژه این ماه، یکی سرور آزادگان است که مسلمانان وی را می‌شناسند و او را «سید شباب اهل الجنة» می‌دانند و از رسول خدا شنیده‌اند «حسین منی و انا من حسین» که امام حسین از رسول خدا و رسول خدا از امام حسین علیه‌السلام می‌باشد و همگان شنیده‌ایم «الاسلام نبوی الحدوث و حسینی البقاء» اسلام ناب محمدی توسط رسول اعظم بوجود آمد و با شهادت امام حسین، ماندگار شد و بیمه خون پاکان و نیکان گشت. امام حسین سالار شهیدان است و سرور آزادگان و درسهای شهادت وی در عاشورا و اسارت بازماندگان وی در کوفه و شام و مدینه، عزت نفس و آزادگی و عظمت روح را برای هر انسانی، تابلو برجسته نمود. ولادت امام چهارم که معمار «نیایش» بود و با فرهنگ نیایش، انسان را از نومیدی و انزوا و انفعال و خودزنی، دور ساخت و بخدا نزدیک نمود که هیچگاه انسان تنها نخواهد بود. دعا سلاح است آنهم همیشگی و صلاح است برای خودسازی و مردم‌سازی. صحیفه سجادیه امام چهارم چون «نهج‌الفصاحه و نهج‌البلاغه و نهج‌الخطابه» منشوری اعتقادی و اخلاقی و اجتماعی و سیاسی میباشد. ولادت عباس بن علی، پرچمدار کربلا و سقای عاشورای حسینی، جایگاه رفیع دارد او که شهید راه امام حسین و دیانت شد و به انسان‌ها پیام داد که حضرتش را الگوی دین‌داری خود قرار دهند. و النهایه ولادت «منجی موعود و مصلح جهانی» امام عصر علیه‌السلام در نیمه این ماه، پیام والا دارد که این حجت الهی زنده است و در انتظار به سرمی‌برد، باید آماده باشیم و آگاه شویم و حضرت را پذیرا گردیم.

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.