روزی که رسول خدا (ص) در واپسین لحظات بازگشت حاجیان در دو راهی محله جحفه (غدیر خم) آنجا که راه مردم مصر و عراق و حجاز از هم جدا می‌شد در میان حدود یکصد هزار نفر دست و بازوی علی(ع) را سخت فشرد و بالا برد و فرمود: من کنت مولاه فهذا علی مولاه، نشانه اعتلای پرچم عدالت و آزادی و آزادگی بود. شاید کسانی که پس از فتح مکه برای حفظ منافع خود اسلام را پذیرا شدند و اجبارا سر تسلیم فرود آوردند؛ این اعتلا را نشانه فرو افتادن آرزوهای خود دانستند؛ چرا که فرهنگ اسلام از آن پس در تداوم راه علی علیه‌السلام تجسم و تجسد می‌یابد و اگر در اینجا ولایت را از معنای عرفانی و باطنی عبور دهیم و به معنای سیاسی و سرپرستی جامعه بگیریم، که ظاهرا چنین است، باید داستان غدیر خم را همانند شب‌های قدر مربوط به همه سال‌ها و همه بشریت بدانیم. عید غدیر خم شادمانی یک سالگرد نیست، چنانکه از آل‌بویه به این سو به آن پرداخته می‌شود. غدیر یعنی باز‌سازی اندیشه ناب اسلامی و احیای عدالت اجتماعی و شرافت آدمی. باید دید در جوامعی که غدیر را گرامی می‌دارند تا چه میزان به آرمان‌های امام علی علیه‌السلام پای بندند. آزادی، آزادفکری و حریت اعتقادی تا چه میزان پاس داشته می‌شود؟ حقوق آدمیان، به ویژه غیرمسلمانان در بلاد اسلامی، چگونه تعریف می‌شود؟ عهدنامه مالک اشتر تا چه حد به عنوان مرامنامه سیاسی و اجرایی دولتمردان و حکومتگران است؟ نامه حضرت علی به عثمان بن‌حنیف تا چه مقدار فراروی حاکمان است؟ شعار «اما اخ‌لک فی‌الدین و اما نظیر لک فی‌الخلق» تا چه میزان عمل می‌شود؟ حساسیت و بی‌تحملی مسوولان تا چه میزان در حق‌کشی‌ها بالاست به‌گونه‌ای که اگر نسبت به یک زن یهودی جفا شد، مرگ برای آنان زیبنده‌تر از زندگی باشد؟ و اگر مسوولی نسبت به بیت‌المال مسلمین دست‌اندازی کرد، آتش چراغ عذاب برای انگشتانش افروخته شود و اگر خواسته شخصی خود را در پرتو اموال عمومی مطرح کند چراغ بیت‌المال در حضورش خاموش شود. اینها و هزاران گفته دیگر شعار غدیر است. چراغ غدیر با خواندن چند شعر و کف زدن و مداحی کردن، جامعه دینی را تابان نمی‌کند. بزرگ‌ترین گناه نزد امام علی علیه‌السلام عهد‌شکنی و دروغ‌گویی بود. «ولا تقوین سلطانک بسفک دم حرام» خطاب به مالک: یکی از خون‌هایی که در اسلام بیجا ریخته شد سال هشتم بعد از هجرت بود، نقش امام علی در پیگیری آن در آنجا نمایان شد. داستان از این قرار بود، رسول خدا صلی‌الله علیه و آله که در سال هشتم هجرت مکه را گشود و قبایل مختلف، مهم‌تر از آن دو قبیله قریش و ثقیف اجبارا یا اختیارا اسلام را پذیرفتند، رسول خدا خالد‌بن ولید را که از نامیان شجاع مکه بود به سر وقت بنی‌حذیفه فرستاد، خالد به آنان گفت سلاح‌ها را بیفکنید که مردم مسلمان شده‌اند. یکی از کسان گفت: اگر سلاح بیفکنیم ما را اسیر کرده سپس گردن می‌زنند. کسان قبیله او گفتند سلاح را زمین بگذار همه سلاح خود را زمین گذاشتند، خالد دستور داد تا دست و پای برخی را بستند و عده‌ای از آنان را بکشت. خبر به رسول خدا رسید حضرت اندوهگین شد و فرمود: خدایا از آنچه خالد، پسر ولید کرد بیزارم. آنگاه علی را خواند و فرمود: به سوی بنی‌حذیفه بازگرد و از آنان تفقد کن و کسان کشتگان را خون‌بها بده. غرامت‌ها را بپرداز. امام علی چنین کرده و از مردم دلجویی نمود، به سوی رسول خدا بازگشت، پیامبر فرمود: نیکو کردی و کاری بحق نمودی.
روز غدیر که به همراه طلوع تیغه آفتاب خورشید ولایت درخشید، تداوم عدالت و احسان و توحید و آزادی و رستگاری را خبر می‌داد و اینها روح و جوهر اسلام بود که پیامبر از سوی خداوند برای بشر ستمکش تاریخ نوید داده بود، اما چرا و چگونه مسلمانان، خط آفتاب غدیر را باعث اختلاف و تفرقه و توهین کردند و شیعه و سنی را در تاریخ در برابر هم قرار دادند به گونه‌ای که سلطان محمود غزنوی دستور می‌داد بکش که شیعه است و سلطان حسین صفوی فرمان می‌داد بکش که سنی است و این تاریخ تلخ را برای ما آفریدند که باید عالمان دین- شیعه و سنی- داستان غدیر را بازخوانی کنند و این رویداد انسانی را از این تحریف و تفرقه درآورند. بازگو کردن بعضی از تاریخ‌های صدراسلام که در صحت آنها تردید است و کسانی جعل کرده‌اند تا تفرقه بیندازند و حکومت کنند، به صلاح جامعه مسلمین نیست و امروز شاهدیم که بعضی رسانه‌ها و شبکه‌های ماهواره‌ای به عنوان دفاع از تشیع یا تسنن چه مطالب موهنی را بازگو می‌کنند و می‌پندارند که خدمت می‌کنند و کدامین دستگاه و ایستگاه ضد اسلام آنان را تقویت می‌کند که باید روشن شود؟ داستان غدیر، داستان کاهش رنج انسان است و این غدیر است که تجاوز به حقوق یک زن یهودی را که در پناه اسلام است تحمل نمی‌کند و جریان غدیر در حکومت امام علی(ع) که خود را نشان می‌دهد، دست‌اندازان به بیت‌المال را پس از فروپاشی حکومت خلیفه سوم تحمل نمی‌کند و فرمان برمی‌آورد که غاصبان حقوق مردم دست‌کم باید از ریاست کنار روند و ثروت‌های غصب شده به بیت‌المال بازگردد، هر چند در کابین زنان رفته باشد. اصولا چرا باید بگوییم که پیام غدیر در 18ذی‌الحجه‌الحرام سال دهم شروع شد، باید گفت پیام غدیر در همان دره‌ها و کوه‌های مکه که پیامبر اسلام فریاد آورد به خدای واحد روی آورید و از طاغوت‌های انسانی یا دست‌ساخته انسانی دست بشویید، آغاز شد. پیام غدیر روزی آغاز شد که پیامبر اکرم آل هاشم را گرد آورد و فرمود: کدام‌یک از شما‌ها در نشر این پیام مرا کمک می‌کند تا بعد از من وارث و وصی من باشد. در آن جمع، یا به دلیل ترس یا به دلیل تردید کسی درخواست او را لبیک نگفت جز علی‌علیه‌السلام و پیامبر فرمود: این وارث و خلیفه من است؛ لذا علی(ع) پهلو به پهلوی پیامبر در شداید و ناهمواری‌ها همه جا با او بود و لحظه‌ای در این نصرت و مصاحبت تردید به خود روا نداشت. سزاوار است که در ایام غدیر، مفسران و تحلیلگران تاریخ، گذشته و حال مسلمین را به نقد گذارند و سزاوارتر اینکه در این کشور شیعی داستان مبعث، غدیر و عاشورا را از لایه‌های تحریف و خرافات به درآوریم و بنگریم که تا چه میزان حقیقت بعثت، غدیر و عاشورا جامعه ما را به عدالت و انسانیت به جلو برده است؟

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.