پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران: امام چهارم شیعیان در حالی که در حادثه کربلا حدود 23 سال سن داشت « و اینکه بعضی سن آن جناب را 17یا 19سال نقل کرده اند، با این اتفاق مغایر است، مضافاً بر اینکه شاهدی بر قول خود ندارند. (زندگانی قمر بنی هاشم و علی اکبر، مقرم، ص 12) » و می توانست یکی از یاران پدر بزرگوارشان در صحرای کربلا باشد، مشیت الهی بر این قرار گرفت تا در کربلا به بیماری مبتلا شود که سلسله امامت بعد از این حادثه قطع نشود.

نام مبارک امام چهارم علی و مشهورترین القاب آن حضرت زین العابدین و سجاد و مشهورترین کنیه ایشان ابامحمد و ابوالحسن است. مدت عمر آن بزرگوار 57 سال است. ایشان پانزدهم جمادی الاول سال 38 هجری به دنیا آمد. تولد آن بزرگوار 2 سال قبل از شهادت امیرالمؤمنین (ع) است و تقریباً 23 سال با پدر بزرگوار زندگی کرد. پس مدت امامت آن بزرگوار 34 سال است. سرانجام پس از 57 سال عمر با برکت به دست ولید بن عبدالملک مسموم و به شهادت رسید.

حضرت سجاد (ع) پدری چون امام حسین (ع) دارد و مادرش دختر یزدگرد پادشاه ایران است که دست عنایت حق به طور خارق العاده این دختر را به امام حسین (ع) می رساند. شرافت این زن آن است که مادر 9 نفر از ائمه طاهرین می شود و چنانچه امام حسین (ع) «اب الائمه» است، شهربانو نیز «ام الائمه» است.

گرچه امام سجاد (ع) با اهل بیت (علیهم السلام) در همه فضایل وجه اشتراک دارند و هیچ فرقی میان آنان از نظر صفات و فضایل انسانی نیست، اما از نظر گفتار و کردار شباهت تامّی به جدشان امیرالمؤمنان علی (ع) دارند.

می دانیم زندگی حضرت علی (ع) پر تلاطم بود. در نهج البلاغه می فرماید: «صبرت و فی العین قذی و فی الحلق شجی؛ صبر نمودم در مصایب نظیر کسی که خاری در چشم و استخوانی در گلو داشته باشد.» ولی زندگی امام سجاد (ع) از زندگی امیرالمؤمنین علیه السلام بسیار پرتلاطم تر بود. آن حضرت در بحبوحه جنگ صفین به دنیا آمد و در زمان معاویه و آن جنایاتش پرورش پیدا کرد. معاویه را با کشتارهای دسته جمعی شیعیان، با اشاعه سبّ امیرالمؤمنین در خطبه ها و بعد از نمازها دیده است. بعد از آن نیز حماسه کربلا و اسارت، که هر روزی از آن چند بار مرگ است. مجلس ابن زیاد و مجلس یزید را با اهل بیت پدرش پشت سر نهاد.

او شاهد قضیه عبدالله بن زبیر است که همه بنی‌هاشم و من جمله محمد بن حنفیه را در شعب ابی طالب جمع نمود که بسوزاند و چون دشمن رسید موفق نشد. شاهد مروان بن حکم بود که دشمن سرسخت اهل‌بیت بود. شاهد حکومت عبدالملک مروان با فرماندارش حجاج بن یوسف ثقفی است. زندانی زندان حجاج بن یوسف است که در میان بیابانی، 50 هزار زندانی در آن زندان بود. شاهد کشتار بیشتر از صد هزار نفر بود به جرم دوستی با اهل بیت (علیهم السلام) بود. پنجاه و هفت سال در این دنیا زندگی کرد ولی هر روز از آن برای آن بزرگوار قتلگاهی بود.

اما سنگین ترین حوادثی که امام سجاد (ع) شاهد آن بود، حادثه کربلا است. در حادثه جانسوز کربلا، وجود نازنین امام چهارم(ع)، به شدت دچار بیماری گشت، و در اثر آن ضعف و سستی فراوانی بر بدن مبارک آن حضرت چیره شد، بگونه ای که حتی توانایی حمل شمشیر را نداشت. همین امر موجب شده که بسیاری از مردم از سر ناآگاهی، امام چهارم را به عنوان امام بیمار شناخته و همواره در صفحه ی ذهنشان این پندار غلط نقش بسته شده که امام سجاد(ع) شخصی بیمار و ناتوان و ضعیف بوده که چهره ای زرد و رنگ پریده داشته و دارای روحی افسرده و پژمرده بوده است و این بیماری مهلک از ابتدا عمر تا پایان عمر شریف حضرت، با ایشان همراه و عجین بوده است، در حالی که این پندار کاملاً غلط و به دور از واقعیّت است، زیرا امام چهارم تنها در حادثه کربلا به مدست کوتاهی بیمار شدند و بعد از آن بهبود یافته و در حدود 35 سال چون سایر پیشوایان معصوم (علیهم السلام) از سلامت کامل جسمی و روحی برخوردار بود.

شاید این سؤال مطرح شود که چرا امام سجاد(ع) در آن شرایط حساس و بحرانی، که امام حسین(ع) به شدت به یاری و همکاری او نیازمند بوده، دچار بیماری شده است؟! آیا این امر اتفاقی بوده است یا اینکه حکمت و رازی در آن نهفته است که امام چهارم در حدی بیمار شود که از حضور در معرکه نبرد معاف شود؟!

با دقت و تامل در اطراف این موضوع، پاسخ این پرسش به روشنی یافت می شود و آن اینکه این بیماری در حقیقت لطف و عنایتی از ناحیه خداوند بی همتا بوده است، تا بدین وسیله ایشان در جنگ شرکت نکند و جان مبارکش از خطر کشتار جانیان آن حادثه خونین در امان بماند و در سایه این حفاظت جانی، رشته پر فروغ امامت تداوم یافته و پر چشم امامت بر زمین نخوابد.

اگر حضرت بیمار نبود حتما در جنگ با یزیدیان شرکت می کرد و در نتیجه ایشان نیز چون پدر بزرگوارشان حسین بن علی (ع) و سایر شهدای عزیز کربلا، به شهادت می رسید و چراغ امامت برای همیشه خاموش می شد. اما همان طور که اشاره شد امام چهارم شیعیان در حادثه کربلا به یک بیماری مصلحتی مبتلا شد تا سلسله امامت ادامه داشته باشد.

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.