با نگاهی به تعداد سالن‌های سینما در کشور و مقایسه آن با وسعت و جمعیت موجود، فقط 5 درصد شهرهای کشور سینما دارند و 95 درصد شهرهای ایران فاقد سینما هستند. به جز این واقعیت تاسف بار فرهنگی، باید به عدم تجهیز و وضع نامناسب مجموعه‌های نمایشی و فیلم‌هایی که جذابیت‌ها و مولفه‌های لازم را برای فروش ندارند هم به عنوان مشکلات و معضلات اصلی اکران سینمای ایران اشاره کرد.

به گزارش جماران به نقل از جام جم، فروش مقطعی برخی فیلم ها هر از گاهی خبر از بهبود وضع اقتصادی سینمای ایران می دهد و اهالی سینما بخصوص سینماداران و صاحبان آثار را خشنود می کند، اما واقعیت امر نشان می دهد نمی توان به این آمار و اعداد ظاهری دلخوش بود و حقیقت ماجرا چیز دیگری است. چندی پیش صحبت از انتشار آمار جعلی فروش فیلم ها مطرح شد و این که برخی دفاتر پخش فیلم، رقم فروش فیلم های خود را گاهی بالاتر از آن چیزی که هست، اعلام می کنند، ولی بحران سینمای ایران فراتر از اعلام چند صفر بیشتر یا کمتر است.

ایران به لحاظ مساحت، هجدهمین کشور جهان و دومین کشور خاورمیانه محسوب می شود و از نظر تعداد نفرات هم، بالغ بر 80 میلیون نفر جمعیت دارد، اما طبق بانک اطلاعات سالن های سینمای فعال کشور مندرج در وبسایت رسمی انجمن سینماداران ایران، فقط 273 سالن سینما در ایران وجود دارد.

تازه اگر با ارفاق و به گفته رئیس انجمن سینماداران، برخی فرهنگسراهای کشور را هم - به دلیل این که یکی دو سئانس یا بیشتر در روز یا هفته فیلم های روز اکران را نمایش می دهند، جزو سالن های نمایشی به حساب آوریم، حدود 330 سالن سینما در ایران وجود دارد که در مقایسه با فراوانی جمعیت و پهناوری وسعت کشور، عدد بسیار کم و ناچیزی است.

به عبارت دیگر از 31 استان موجود کشور و 402 شهرستان و 1167 شهر ایران (براساس آخرین تقسیمات کشوری در خرداد 1391 مندرج در درگاه ملی آمار ایران)، فقط 72 شهر سالن سینما دارند که عدد تاسف بار و البته شگفت انگیزی است.

با وجود شدت گرفتن تلاش های بارزی در این سال ها و اقدام برای ساخت پردیس ها و مجموعه های سینمایی، تعداد سالن های سینمایی نسبت به گذشته کاهش یافته است و بسیاری از سینماهای قدیمی و خاطره انگیز هم به دلیل بی اعتنایی و عدم حمایت و رسیدگی نهادهای متولی تعطیل می شوند.

از 31 استان کشور، دو استان کهگیلویه و بویراحمد و سیستان و بلوچستان اصلا سالن سینما ندارند و اندک سینماهای موجود در آنها تعطیل شده است؛ ضمن این که 29 استانی هم که سالن سینما دارند، در بیشتر شهرهایشان فاقد سینما هستند و فقط مراکز استان و بعضی شهرهای بزرگ تر و شناخته شده تر، از سالن نمایش فیلم برخوردارند.

هرچند وضع بسیاری از سینماهای شهرهای بزرگ هم چندان مطلوب نیست و نمی توان با رضایت کامل از حال و روز سینماها سخن گفت.

نکته مهم دیگر این که با تکیه بر آمار، حدود یک سوم سالن های سینماهای کشور در تهران است و انبوه شهرستان ها و شهرهای دیگر، باید به تقسیم ناعادلانه و غیرکافی سالن های سینما میان خود اکتفا کنند. در مجموع اگر بخواهیم درصدی به ماجرا نگاه کنیم، فقط 5 درصد شهرهای ایران سینما دارند و 95 درصد شهرهای کشور، فاقد سالن سینما هستند.

واقعیتی که برای کشوری با این پیشینه غنی فرهنگی و هنری و این همه اهل و علاقه مند به هنر بخصوص سینما، جای تاسف دارد و به هیچ وجه پاسخگوی نیازهای مردم نیست. درچنین وضعیتی و در فقدان امکانات فرهنگی و تفریحی همچون سینماست که مردم و بویژه جوان ها و نوجوان های علاقه مند، ناچارند به موارد دیگری که برخی از آنها بار و تبعات منفی هم دارد، رو بیاورند.

اما آیا مشکل سینمای ایران، فقط کمبود سالن های سینماست؟ یعنی به فرض و با برطرف کردن این معضل، استقبال تماشاگران از فیلم های سینمایی افزایش می یابد؟ برای رسیدن به پاسخ این پرسش سراغ رئیس انجمن سینماداران ایران، به عنوان مهم ترین و موثق ترین منبع رفتیم و درباره تعداد کم سالن های سینما، بی فروغی سالن های سینمای کشور - با چشم پوشی از فروش های مقطعی و میلیاردی چند فیلم ـ و راهکارهای مقابله با این وضع سخن گفتیم.

کمبود سینما بهانه است

محمد قاصد اشرفی در گفت وگو با جام جم، ابتدا به کمبود سالن های سینما در کشور اذعان می کند و می گوید: ما اکنون با احتساب فرهنگسراها، حدود 330 سالن سینما و نمایش فیلم در کشور داریم که به نظر من و در نگاهی منصفانه بسیار رقم پایینی است و کفاف جمعیت موجود را نمی دهد. در این چند وقت هم بسیاری از کارشناسان فقط درباره همین معضل صحبت می کنند، اما مشکل اصلی کمبود سالن های سینما نیست و باید علل این مساله را ریشه یابی و بررسی کرد.

رئیس انجمن سینماداران ادامه می دهد: به جای طرح این پرسش که چرا کشور فقط این تعداد سالن سینما دارد، باید پرسید چرا همین سالن های موجود هم مشتری ندارند؟ به نظرم ارائه آمار غلط درباره فروش چند میلیاردی برخی فیلم ها باعث گمراهی می شود. آن چیزی که اهمیت دارد، آمار تماشاگران در سالن های سینماست. اگر از فروش درست برخی فیلم ها که به صورت مقطعی هستند، بگذریم، بسیاری از سالن های سینما تماشاگر کافی نداشته و بیشتر فیلم ها فروش مناسب و بالایی ندارند.

قاصد اشرفی می افزاید: افت تماشاگران سینما مختص این یکی دو سال نیست، بلکه در نگاهی کلی نسبت به گذشته، مخاطبان سینما سال به سال ریزش پیدا کرده است. همان طور که آدم، خوراک خوب می خواهد، سینما هم برای بقا به فیلم خوب نیاز دارد. متاسفانه بجز معدودی آثار، قصه گویی فیلم های ما ضعیف است. فیلم های ما تنوع موضوعی ندارند و بیشتر، فضای مشخص و مشابه و از پیش تعریف شده ای دارند. بنابراین ما باید قدرت و سرمایه را صرف ساخت فیلم های خوب کنیم. ما بیش از ساخت سالن های جدید باید سالن های خاطره انگیز و قدیمی موجود را مجهز کنیم. بسیاری از سالن های کشور نیاز به احیا، مرمت و بازسازی دارد.

مدیر سینما ماندانا - یکی از سرگروه های سینمایی کشور ـ ادامه می دهد: وقتی فیلم های خوب و متنوع ساخته و تماشاگر جذب همین سالن های موجود شود، ساخت سالن های سینمایی دیگر باید در دستور کار قرار گیرد. آن وقت و با فروش خوب فیلم ها و رونق سینماهاست که رغبت و اطمینان سرمایه گذاری فرهنگی در بخش خصوصی هم ایجاد می شود. البته خوشبختانه در این سال ها شاهد اقدامات خوبی همچون ساخت پردیس های سینمایی هستیم که امکان دیدن چند فیلم مختلف را در اختیار مردم قرار می دهد، اما باز هم کافی نیست و باید درصورت ساخت فیلم های خوب و پرفروش و احساس نیاز، همچنان به ساخت چنین مجموعه هایی اهتمام ورزید؛ ضمن این که بشدت معتقدم ارشاد، شهرداری، استانداری و فرمانداری و دیگر نهادهای ذی ربط مناطقی از کشور که اصلا سالن سینما ندارند، باید در زمینه ساخت مجموعه های سینمایی اقدامات جدی انجام داده و به این ضرورت فرهنگی توجه ویژه نشان دهند.

سینماهای موجود را دریابید

مدیر سینما جهان نمای چالوس هم در گفت وگو با جام جم بیش از کمیت سینما بر لزوم کیفیت سالن های سینمایی موجود تاکید می کند و می گوید: اعتقاد دارم که سراسر کشور باید دارای سالن سینما باشد، اما از سوی دیگر فایده ای ندارد ما سالن سینمای زیاد داشته باشیم، ولی هیچ کدام از کیفیت بویی نبرده باشند.

رضا سلطان، کیفیت سینما جهان نما را که جزو فقط 11 سینمای استان پهناور و هنردوست مازندران است، به لحاظ فنی و امکانات بسیار پایین ارزیابی می کند و می افزاید: ما به لحاظ امکانات با مشکلات زیادی روبه رو هستیم. به طوری که حتی در این فصل بسیار گرم و هوای شرجی شمال، کولر به اندازه کافی نداریم. هم کارکنان سینما در وضع بدی عرق ریزان کار می کنند و هم تماشاگران در وضع نامناسبی فیلم می بینند. من از رئیس سازمان سینمایی و مدیرعامل موسسه سینماشهر، دعوت می کنم سری به سینمای ما بزنند تا وضع را از نزدیک ببینند. اگر آنها توانستند ده دقیقه در سینما دوام بیاورند، به آنها جایزه می دهم!

مدیر سینما جهان نما در پایان می گوید: این تازه وضع سینمای ماست که چندی پیش اقداماتی هم برای بهبود شرایط آن انجام داده ایم، اما برخی دیگر از اندک سالن های سینمای استان مازندران و دیگر مناطق کشور، وضع به مراتب نابسامان تری هم دارند. من هم به افزایش سالن های سینما معتقدم، اما به شرطی که ابتدا سینماهای موجود را دریابیم. اگر سینمای بی کیفیت و نامطلوبی داشته باشید، دیدن بهترین و جذاب ترین فیلم هم لطفی نخواهد داشت.

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.