به گزارش جماران، رضا امرالهی رئیس اسبق سازمان انرژی اتمی در یادداشتی نوشت:

دور تازه مذاکره هم تمام شد و می توان نظرات مختلفی را از روی آنچه منتشر شده ابراز کرد ولی به نظر اینجانب، آنچه به دست آمده دستاوردی قابل قبول است. چرا؟

1- آقای ظریف و همکاران نشان دادند دیپلماسی آشنا به کار می تواند در حد خود بسیار موفق عمل کند.

2- یادمان باشد طرف های مقابل ما تقریباً عمده دنیا یا همه بوق و سرنا و ... است که صدای شان خیلی رساتر از ماست.

حالا بیائیم سر اصل مطلب:

جناب آقای هاشمی رفسنجانی روزی دولت را تحویل داد که 5000 واحد سانتریفیوژ آماده نصب را از خود به جا گذاشت و بقیه کار را دولت‌های دیگر انجام دادند که جای سپاسگزاری دارد.

... کار زیبای دیپلماسی فعلی کشورمان این بود(هست) که نشان دهد ما غول نبوده و نیستیم و آنچه امضا شد نیز همین را به دنیا یادآوری می‌کند و جلو سوء استفاده کشورهای غیر دوست را می‌گیرد.

جتماً می‌دانیم هیچ کس به غنی سازی زیر 4/5 صدرصد (بر اساس معاهده NPT) نمی‌تواند خرده بگیرد و هر حرف و سختی غیر از این از سوی هر کسی که باشد پایه و اساس کارشناسی نداشته و ندارد به علاوه ما طرفدار تنوع منابع انرژی بوده و هستیم لاجرم نیروگاه اتمی نیز نمی تواند مورد تنازع قرار گیرد و در یک کلام آنچه به عنوان تفاهم سیاسی مشترک منتشر شد، نقشه راهی است که قطعاً در چند ماه آینده می‌توان به آن تکامل بخشید و به طور خلاصه می‌توان گفت:

الف: حرف های سناتورهای آمریکایی بی ربط است چرا که اگر تفاهم دولت فعلی آمریکا فقط برای همین دوره است پس باید گفت تمام تحریم های آمریکا بر علیه ایران نیز در دوره ریاست جمهوری قبلی آمریکا بوده است و بنابر این آنچه را که سال‌ها انجام داده اند خارج از قانون و عرف بوده است و محلی از اعراب ندارد.

ب- آقای ظریف و همکاران‌شان بسیار ماهرانه نوشته اند معاهده جامع برای مدتی محدود و داوطلبانه اجرا می‌شود، چرا که برای اجرای دائمی آن نیاز به تصویب مجلس شورای اسلامی است که تا تاریخ تصویب می‌توان آن را به صورت موقت اجرا نمود و منع قانونی هم ندارد.

ج- به دنیا ثابت کردیم که دنبال بمب اتمی نبوده و نیستیم زیرا تنها کشوری که هنوز هم نتوانسته است لکه ننگ استفاده از بمب اتمی درهیروشیما و ناکازاکی(ژاپن) را از چهره خود بزداید و همه به عنوان «جنایتکار جنگی» از او یاد می کنند آمریکاست و جمهوری اسلامی ایران به هیچ وجه پای خود را جای پای خود نخواهد گذاشت.

د- در یک کلام، بگذاریم دیپلماسی در ماه‌های آینده حرکت خود را ادامه داده، کمک کنیم بهترین دستاورد را داشته باشیم.

ه - همه متوجه شدیم که باید آستین ها را بیشتر بالا زد و فقط دنبال گداخت یعنی ساخت خورشیدی با «توکامک» روی زمین بود و به آینده نگاه کرد و امیدوار بود و بجاست یادآوری شود انرژی گداخت به سوخت هسته ای نیاز ندارد. زباله ندارد، سوخت آن آب (ئیدروژن) است و خوشبختانه دانش آن در کشور تا حدی بومی شده است و تنها منبع لایزال و پاک و بدون آلاینده است.

پیش به سوی آن روز باز هم خسته نباشید.


منبع: روزنامه جمهوری اسلامی

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.