قائم مقام دبیرکل حزب کارگزاران گفت: اگر در مذاکرات سریع به جمع بندی برسیم، این نگرانی برای هردو طرف پیش می آید که ممکن است همه موارد خوب دیده نشده باشد و این بعدا موجب می شود بر سر آن چالش به وجود آید ولی توافقی که بسیار دشوار امضا می شود، پایدارتر ازتوافقی است که فورا امضا می شود.

به گزارش جماران، لیلاز روز شنبه در گفت و گو با ایرنا در مورد روند کلی مذاکرات اخیر ژنو گفت: من با این نگاه که مذاکرات پیشرفت نداشت مخالف هستم. تیم مذاکره کننده هسته ای ایران در مذاکرات اخیر وظیفه اش را به خوبی انجام داده و طبیعی است که این کشمکش چند ساله ، ظرف دو تا سه ماه کاملا حل نشود.


وی ادامه داد: از آنجایی که ما درباره یک موضوع فوق العاده حساس صحبت می کنیم که اهمیت ژئوپولیتیک آن حتی از بحران اوکراین هم بیشتر است و شاید مهمترین مسئله ژئوپولیتیک جهان باشد، بنابراین اگر کسی فکر کند این راه بعد از چندین سال کشمکش ظرف دو یا سه ماه کاملا حل می شود ، ساده اندیشی است.

این کارشناس اقتصادی اضافه کرد: از آنجایی که کلمه به کلمه ای که در مورد توافق جامع ای که می خواهند صبحت کنند احتیاج به بررسی های کامل دارد؛ هم از جنبه امنیتی و سیاسی و هم حقوق بین الملل ، بنابراین دو طرف باید با پایتخت هایشان مذاکره و صحبت کنند چرا که در عرف سیاست بین الملل کمترین اختیار برای مذاکره کنندگان است و این هم فقط مختص ایران نیست و طرف آمریکایی هم همینطور است.

لیلاز در ادامه به صبحت سیدعباس عراقچی عضو ارشد تیم مذاکره کننده ایران اشاره کرد و گفت: وی به صراحت گفت همه معتقدند که بهتر است ما در دو ماه آینده تفاهم کنیم و معتقدند که این اتفاق خواهد افتاد ولی بعد از امضای تفاهم کامل و موافقت نامه جامع انتظار هم نباید داشت که مسایل کاملا حل شود چرا که ما حالا حالا درگیر موضوع هسته ای هستیم ولی مهم این است که مذاکرات شکست نخورد و به بن بست نرسد و به عقب برنگردیم.

وی یادآور شد: این که مسیر مذاکرات بسیار پر پیچ و خم است و راه بسیار سختی پیش رو است روشن است و اینکه ما دو گام به پیش و یک گام به عقب برگردیم برای من از روز اول روشن بود.

این تحلیلگر مسایل سیاسی و اقتصادی گفت: اسم این مذاکرات را گذاشته ام سیاست دو گام به پیش و یک گام به پشت و هر سال هم این اتفاق می افتد. مهم این است که ما سرحقوق مسلم ژئوپولیتیک خودمان کوتاه نیاییم.

لیلاز افزود: اگر در مذاکرات سریع به جمع بندی برسیم، این نگرانی برای هردو طرف پیش می آید که ممکن است همه موارد خوب دیده نشده باشد و این بعدا موجب می شود که بر سر آن چالش به وجود آید ولی توافقی که بسیار بسیار دشوار امضا می شود، پایدارتر از توافقی است که فورا امضا می شود .

وی یادآور شد: بنابراین از آن جایی که با یکی از موضوعات قرن بیست و یکم در سطح بین المللی رو به رو هستیم، نمی شود انتظار داشت سریع به جمع بندی برسیم.

این استاد دانشگاه گفت: به نظر من دوطرف در مذاکرات دور جدید در وین همه مواضع را به هم منتقل کردند و این دور به پایان رسید و به پایتخت های خود برگشتند تا مشورت های لازم را بکنند و با یک دستورالعمل جدید دور بعد را آغاز کنند.

وی در باره برخی اظهار نظرها مبنی برمتهم کردن تیم هسته ای به ضعیف عمل کردن ، گفت: منتقدین هرکدام با انگیزه های متفاوتی این کار را می کنند و من نه از منتقدین توافق ژنو در ایران بدم می آید نه در آمریکا، برای اینکه هردوی آنها برای نفع پیشبرد مذاکرات کار می کنند.

لیلاز ادامه داد: فشارهای داخلی را ، چه بازی باشد چه واقعی ؛ به نفع مذاکرات می دانم چنان که این اتفاق در مورد آمریکایی ها هم می افتد و فشارهای کنگره آمریکا به دولت شان برای آن است که ایران منزوی بشود و این، به نفع سیاست خودشان است، پس چرا ما این کار را در ایران نکنیم .

وی اضافه کرد: این بازی بازها و کبوترها در همه روابط بین الملل تا الان کار کرده است. این است که من مخالف نقد نیستم و خواستار خفه کردن صداهای مخالف توافق ژنو و مذاکرات ژنو نیستم. این مخالف خوانی ها صرف نظر از انگیزه هایی که دارد به مذاکره کنندگان ما کمک می کند.

این تحلیلگر افزود: از اول هم معتقد بودم منتقدین باید حرف هایشان را بزنند و به حرف های آنها هم توجه شود چرا که این مسئله هسته ای خون جگر یک ملت در طول 70 سال گذشته است و ربطی به جمهوری اسلامی هم ندارد و از دوران گذشته این پروژه شروع شده و به آینده ایران ارتباط دارد؛ بنابراین باید با احتیاط کامل جلو رفت.

وی افزود: چیزی که مهم است همزمان باید پایه های اقتصاد ایران را آن قدر تقویت و محکم کنیم که در آینده هم بتوانیم توازن را بر مبنای اقتدار جلو ببریم چرا که هیچ توافقی در سطح بین المللی اگر متکی بر اقتدارهای داخلی و توازن واقعی نباشد پایدار نمی ماند.

لیلاز یادآور شد: به هر صورت نقدهای دلواپسین در مورد ضعیف عمل کردن تیم هسته ای درست نیست زیرا این وضعیتی که به لحاظ اقتصادی و سیاسی چه در زمینه داخلی و چه در زمینه بین المللی ایجاد شده و پایه های ما را برای مذاکرات تضعیف کرده است، در دوره حکومت همین منتقدان محترم اتفاق افتاده است و دولت روحانی الان آمده تا این افتضاح دولت سابق را جمع کند.

وی گفت: اگر آقای روحانی به قدرت نرسیده بود یا دیرتر به قدرت رسیده بود، یک ذلت بزرگ اتفاق افتاده بود و الان هم هر توافقی انجام بگیرد این توافق اعتباری ندارد مگر اینکه بر مبنای پایه های قدرت واقعی یک تمدن باشد.

لیلاز یادآورشد: قوانین و حقوق چه داخلی و چه بین المللی بازتاب مناسبات قدرت هستند؛ بنابراین اگر ما بعد از امضای این توافق یا در هنگام امضای آن، ضعیف باشیم هیچ امضایی نمی تواند ما را از باختن نجات دهد و اگر قوی باشیم هیچ مصالحه و امضایی نمی تواند ما را از بردن، محروم کند.

وی با بیان این که گام اساسی در ژنو اتفاق نمی افتد یادآور شد: چیزی که منتقدین نمی فهمند یا منافعشان ایجاب می کند که نفهمند این است که اتفاق واقعی در ژنو نمی افتد بلکه در قعر مناسبات داخلی ایران و آمریکا می افتد؛ اگر روند حرکت اقتصادی ایران به سمت ضعیف شدن باشد در برابر جامعه جهانی و غرب ما در آینده خواهیم باخت و اگر انسجام داخلی را حفظ ، اقتصاد را تقویت و پایه های خودکفایی واقعی را برقرار کنیم می توانیم در صحنه بین المللی حرفی برای گفتن داشته باشیم.

این کارشناس اقتصادی اضافه کرد: اگر وابستگی یک جانبه را تبدیل به وابستگی دو جانبه کنیم، می توانیم حرف برای گفتن داشته باشیم ؛ بنابراین ، گروه دلواپسان اگر راست می گفتند، آن موقعی که آقای احمدی نژاد میزان واردات کشور را 4 برابر کرد در ظرف چند سال و خاک زیر گربه و سنگ قبر از چین وارد می کرد باید اعتراض می کردند و باید می گفتند مبانی قدرت و پایه های قدرت ایران را نابود می کنید.

وی تاکید کرد: این دولت الان آمده است که این افتضاح را اصلاح کند.

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.