مرتضی الویری فعال سیاسی اصلاح‌طلب در روزنامه اعتماد نوشت:

به گزارش جماران، دیدار من با فیدل کاسترو به اوایل انقلاب بازمی‌گردد. مهر ماه سال ١٣٦٠ بود که با توجه به اینکه نماینده دور اول مجلس شورای اسلامی بودم، با تعدادی از نمایندگان مجلس در کنفرانس بین‌المجالس در هاوانا شرکت کردیم. یک هیات ١٥ نفره از مجلس شورای اسلامی، در آن کنفرانس شرکت کرده بودیم. از افراد سرشناس و معروفی که در آن کنفرانس حضور داشتند می‌توان از آقایان امامی کاشانی، سیدمحمد خاتمی، فخرالدین حجازی، علی‌اکبر ولایتی، علی‌اکبر ناطق‌نوری، محمد علی بشارتی، عطاالله مهاجرانی و آقای سیدمحمود دعایی به عنوان مسوول این هیات ١٥ نفره که در کنفرانس بین‌المجالس شرکت داشتند، نام برد.

در حاشیه آن کنفرانس دیداری با فیدل کاسترو داشتیم. این نخستین و آخرین دیداری بود که با او داشتم. در آنجا او را بسیار فرد گرم و با محبتی یافتیم. رفتار او بسیار خودمانی و دوستانه بود. در یک اتاق نسبتا بزرگ دایره‌وار نشستیم و او مقداری شوخی و مزاح کرد و با هم گپ زدیم.

در آنجا فیدل کاسترو از امام خمینی، بنیانگذار انقلاب به نیکی یاد کرد. او شخصیت امام را چهره‌ای برجسته و انقلابی و انقلاب ایران را گامی به پیش دانست. در این جلسه کوتاه فیدل کاسترو اشاره کرد که همه شما را افرادی انقلابی و وطن‌دوست می‌دانم؛ لیکن یکی از کارهای‌تان برایم قابل هضم نیست؛ برایم بسیار سوال‌برانگیز است و آن این است که چرا در امریکا موجب روی کار آمدن ریگان شدید.

طبیعتا این مساله‌ای که از سوی آقای کاسترو مطرح شد برای دوستان تعجب‌برانگیز بود. فیدل کاسترو آنجا این‌طور توضیح داد که اگر گروگان‌های امریکایی را زودتر آزاد کرده بودید، جمهوریخواهان در امریکا روی کار نمی‌آمدند. این کار شما به ضرر کشورهای جهان سوم و توسعه‌نیافته تمام شد. به خاطر دارم که چندین بار بر این مساله تاکید داشت. حتی یادم هست که عبای مرحوم سیدابوالفضل موسوی‌تبریزی را که پهلویش نشسته بود نگه داشت و گفت این چه کار عجیبی بود که انجام دادید؟

تا جایی که به خاطر دارم فیدل کاسترو به اصل گروگان‌گیری انتقاد نداشت و معتقد بود که زمان آزادی گروگان‌های امریکایی درست نبوده و ایران باید با تدبیر بیشتری در این راستا عمل می‌کرده است. فیدل کاسترو آنجا اشاره کرد که اگر به جای دی ماه که گروگان‌ها را آزاد کردید قبل از آبان ماه یعنی نوامبر آزاد می‌کردید معادلات اینگونه به نفع جمهوریخواهان تغییر نمی‌کرد. در این صورت مجددا کارتر رای می‌آورد و این برای کشور‌های جهان سومی همچون ما بهتر بود تا رای آوردن ریگان در امریکا. این شرح مختصری از تنها دیداری بود که با فیدل کاسترو، رهبر انقلاب کوبا داشتیم.

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.