الهه کولایی

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران- همانند همه دوره‌های برگزاری انتخابات در کشور، حسن روحانی هم با رای تعیین‌کننده و سرنوشت ساز زنان ایرانی که حدود نیمی از رای‌دهندگان را تشکیل داده‌اند، زمام امور اجرایی را در اختیار گرفته‌اند. ایشان به عنوان یک حقوقدان که آشنا و آگاه به حقوق و ظرفیت‌های قانونی کشور در قبال زنان این مرز و بوم بوده است، در شعارهای انتخاباتی خود از مطالبات و خواسته‌های این قشر از جامعه، به گونه‌ای صحبت کرده و این مباحث را مطرح ساختند که به‌طور طبیعی، انتظار زیادی را در زنان جامعه ما به وجود آورد. ایشان در شعارهای انتخاباتی خود، از ضرورت ایجاد فرصت‌های برابر، برای زنان و مردان در کشور سخن گفتند و در واقع این انتظار را به وجود آوردند که دست کم در دستگاه‌های اجرایی این فرصت برابر برای هر دو قشر از جامعه فراهم آید. اما همه زنان نیز به خوبی از میراث تاریخی نگرش زن‌ستیز و نگاهی که زنان را در سطح شهروندان درجه دوم مورد توجه قرار داده آگاه هستند. بنابراین آنان انتظار معجزه‌ای در این دوره نداشته‌اند، اما این توقع را داشتند که در عرصه دستگاه‌های اجرایی توانمندی‌ها و شایستگی‌های‌شان دیده و به کار گرفته شود و به سطح مدیریت‌ها و تصمیم‌گیری‌ها ارتقا یابند و در بخش‌های مختلف دستگاه اجرایی آنجا که به اراده صاحبان قدرت وابسته است امکان رشد پیدا کرده و در عرصه‌های مختلف تصمیم‌گیری در بخش‌های مختلف دستگاه‌های اجرایی راه پیدا کنند.

اما آنچه با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید و در طول سه سال گذشته انجام شده، پاسخ مناسبی به آن تقاضا‌ها را به نمایش نگذاشته است؛ به ویژه در بخش‌هایی از دستگاه‌های اجرایی که زنان می‌توانستند تاثیرگذاری مناسبی را در آن داشته باشند. حوزه آموزش عالی، تحقیقات و بهداشت و درمان حوزه‌هایی بودند که زنان می‌توانستند حضور موثرتری را تجربه کنند. حتی در دستگاه دیپلماسی ما، انتظار این بود از صرف به نمایش گذاشتن توانمندی‌ یک زن در عرصه سخنگویی یا یک سفارت مجال مناسب‌تری برای ایفای وظایف قانونی زنان فراهم شود که متاسفانه امکان تحقق را پیدا نکرد. حتی در حمایت از معاونت امور زنان ریاست‌جمهوری، ما شاهد نبودیم که حمایت لازم از شخص معاون رییس‌جمهور در ایفای وظایف خود در برآورده کردن خواسته‌ها و مطالبات زنان رای‌دهنده انجام بگیرد. با این توصیفات، در سومین سال ریاست‌جمهوری همین قدر که آزمون استخدامی با دستور شخص حسن روحانی به تعویق افتاد تا حدود سیصد زن مجال ورود به عرصه رقابت استخدامی را پیدا کنند، فی‌نفسه گام مثبتی بوده است. البته همگان به خوبی از آثار سیاست‌های سال‌های پیش از دولت اعتدال برای خانه‌نشین کردن زنان که هنوز هم آثار آن در اشکال گوناگون ادامه پیدا کرده است، آگاهی دارند.

اما به هرحال توانمندی‌ها و شایستگی‌های زنان ایرانی به‌طور طبیعی این انتظار را برجسته می‌سازد که بتوانند در فرآیند توسعه یک کشور نقشی تاثیرگذارتر پیدا کنند. اما ما همچنان شاهد مردانه بودن فضای شوراهایی که با انتخاب روسا و مدیران عالیرتبه اجرایی شکل می‌گیرد یا در نمایندگی‌های مختلف کشور در نهادهای داخلی و بین‌المللی هستیم و همچنان فضای مردانه، سرنوشت سیاست در کشور ما را رقم می‌زند. و البته لازم به ذکر است که این فضا همچنان تنها در پای صندوق‌های رای است که برای حضور زنان در ستادهای انتخاباتی و برای جمع‌آوری رای آنان از سطح جامعه و در واقع ایفای نقش توده‌ای آنها گشوده می‌شود. در واقع سهم زنان از قدرت همچنان بسیار ناچیز است و این واقعیتی است که با توانمندی‌ها، ظرفیت‌ها و شایستگی‌های زنان ایرانی تناسب ندارد و در کنار آن، میراث انقلاب اسلامی و آموزه‌های اسلامی رهبری انقلاب به درستی مورد بهره‌برداری قرار نگرفته است که امید می‌رود ظرف یک سال باقیمانده از عمر دولت یازدهم، شاهد تحرک جدی‌تری در دیدن و به کار گرفتن توانمندی‌ها و استعدادهای انسانی زنان فراتر از کلیشه‌های جنسیتی، در مسیر رشد و توسعه همه‌جانبه کشور به ویژه تحقق یافتن چارچوب‌ها و موازین اقتصاد مقاومتی باشیم. چرا که رشد اقتصادی در چارچوب توانمندی‌های داخلی و ظرفیت‌های انسانی است که نیمی از آن به زنان تعلق دارد و تاکنون به درستی مورد توجه و بهره‌برداری مناسب قرار نگرفته است.

با همه این کاستی‌ها حضور خانم‌ها دکتر معصومه ابتکار و شهیندخت مولاوردی، در معاونت محیط زیست و زنان، توانسته‌ به خوبی تلاش چشمگیر این دو بانو را از استفاده از ظرفیت‌های قانونی حوزه خود محقق سازد.

هر دو معاونت توانسته‌اند سابقه و عملکرد قابل دفاعی از خود را به جامعه ارایه دهند تا سوء‌برداشت‌های تاریخی در مورد ضعف‌ها و ناتوانی‌های زنان به چالش کشیده شود. این دو به‌خوبی نشان دادند که زنان ایرانی شایستگی و توانمندی آن را دارند که استعدادهای خود را جهت بهبود شرایط عمومی کشور به درستی به‌کار بگیرند و اگر گزینش مناسب و درخوری با توانمندی‌ها و شایستگی‌های آنها صورت بگیرد، می‌توانند پا به پای مردان و همراه آنان، در رفع آثار عقب‌ماندگی و توسعه نیافتگی کشور تاثیرگذار باشند. این دو بانو توانسته‌اند چنین عملکردی را با تمام محدودیت‌ها و مشکلاتی که هم در حوزه محیط زیست و هم در حوزه زنان، کشور ما با آن روبه رو است، به نمایش بگذارند.

هرچند مانند همه حوزه‌ها می‌توان اشتباهات یا در واقع نارسایی‌هایی را هم در این زمینه‌ها به شمار آورد اما در مجموع به نظر می‌رسد این دو گزینه از بهترین حوزه‌های مورد گزینش ریاست‌جمهوری در به‌کار گرفتن نیروها و توانمندی‌های انسانی بودند. اکنون جامعه زنان ایرانی انتظار دارد از این تجربه موفق در حوزه‌های گوناگون کشور برای تحقق رشد و توسعه بهره مناسب گرفته شود.


منبع: روزنامه اعتماد


آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.