آمریکا و ترکیه از به اصطلاح فاز جدیدی از جنگ خود علیه داعش به عنوان سرپوشی بر جنگ افروزی تازه خود در منطقه، پس از شکست در تغییر نظام سوریه، استفاده می کنند.

به گزارش پایگاه خبری و اطلاع‌رسانی جماران، «اریک درایتسر» کارشناس مسائل سیاسی از نیویورک در یادداشتی در پایگاه تحلیلی «نیو ایسترن اوت لوک» نوشت: در اواخر ماه گذشته میلادی رسانه ها مملو از اخباری مبنی بر این بود که ترکیه به جنگنده های آمریکایی اجازه خواهد داد تا از پایگاه های ترکیه برای بمباران مواضع داعش در سوریه استفاده کند. بحث های زیادی در مورد چگونگی انجام این کار آغاز شده است، اما آنچه ساختگی به نظر می رسد، جنگ آمریکا علیه داعش است: سازمان تروریستی که خود آژانس اطلاعاتی آمریکا در سال 2012 از آن به عنوان یک تحول مثبت در ادامه تلاش خود را برای تغییر نظام سوریه استقبال کرد.

آنچه رسانه ها به آن هیچ اشاره ای نداشتند این واقعیت است که ترکیه همچنان یک بازیگر اصلی در جنگ سوریه است و در نتیجه همچنان داعش را برای اهداف خود حفظ می کند. بنابراین، در حالی که واشنگتن در خصوص توصیف مبارزه خود با این گروه تروریستی از عبارات فریب دهنده استفاده می کند و از همکاری با آنکارا در این خصوص سخن می گوید، واقعیتی که به سختی پنهان شده این است که ترکیه خود به این جنگ دامن زده است.

آنچه در حال حاضر اهمیت دارد، این واقعیت ساده است که «جنگ علیه داعش» صرفا بهانه ای برای درگیری نظامی ترکیه در سوریه و در سراسر منطقه است. «اردوغان» رئیس جمهور انتقامجوی ترکیه نه تنها می خواهد برای تغییر نظام در سوریه قدرت نظامی خود را به رخ بکشد، بلکه می خواهد از حوادث ناگوار اخیر به عنوان پوشش سیاسی و دیپلماتیکی برای به راه انداختن یک جنگ تهاجمی جدید علیه کردها در منطقه، به خصوص دشمن قدیمی خود یعنی «پ ک ک» بهره گیرد.

فاز جدیدی از همان جنگ قدیمی

توجیه فوری برای راه اندازی موج جدیدی از حملات هوایی مجدد ترکیه و آمریکا، گسترش جنگ علیه داعش است. در پی حادثه تروریستی در سوروچ که طی آن، 32 فعال جوان کشته شدند، دولت ترکیه مواضع کردها و پ ک ک را هدف می گیرد. به نظر می رسد مرحله جدیدی از این جنگ آغاز شده باشد.

در حالی که آنکارا قصد دارد به جهان اینگونه وانمود کند که دست هایش آلوده نیست و خودش قربانی تروریسم بین المللی است، واقعیت این است که ترکیه از همان ابتدا به دنبال پرورش و رشد داعش بوده است. بنابراین دولت ترکیه باید در فاجعه سوروچ بیشتر مسئول شناخته شود.

از سال 2012، ترکیه مجرای اصلی برای انتقال سلاح ها به سوریه بوده است. در ژوئن همان سال، «نیویورک تایمز» تایید کرد که سازمان سیا از طریق مرز ترکیه و با استفاده از عواملی از اخوان المسلمین سوریه، اسلحه به نیروهای ضد اسد قاچاق می کرده است. همچنین در سال 2012، رویترز فاش کرد که ترکیه با متحدان خود از عربستان سعودی و قطر یک پایگاه مخفی نظامی راه اندازی کرده و به معارضان سوریه در یکی از شهرهای نزدیک مرز، کمک های اطلاعاتی می رساند ... یک منبع در دوحه گفت: ترکیه هماهنگ کننده اصلی این کار است. در اینجا مثلثی با راس ترکیه و عربستان سعودی و قطر در اضلاع وجود دارد.

در حال حاضر اسناد و مدارکی وجود دارد که نشان می دهد دستگاه اطلاعاتی ترکیه (MIT) است یک بازیگر فعال در مجهز کردن گروه های تروریستی مانند جبهه النصره و دیگر گروه های این چنینی بوده است. شواهد این واقعیت با انتشار فیلمی به همراه اسنادی توسط روزنامه جمهوریت ترکیه ارائه شد. بسیاری از تروریست هایی که توسط دولت ترکیه مسلح و پشتیبانی شده بودند، امروز به عنوان دشمنان ترکیه شناخته می شوند.

بنابراین، با درک غیر قابل اجتناب اینکه دولت ترکیه حامی اصلی گروه های تروریستی در سوریه است، توجیه این جنگ با موضوع حمله به داعش به هیچ وجه پذیرفتنی نیست. اما اگر آنکارا به جنگ با تروریسم نمی اندیشد، پس دقیقا هدف آنکارا چیست؟ این کشور چه می خواهد؟

استفاده از داعش به عنوان بهانه ای برای تغییر نظام در سوریه - اقدامی که چهار سال است با شکست مواجه شده است - در اولویت دستور کار «اردوغان» قرار دارد. نیروهای نیابتی ترکیه با وجود آموزش، دریافت سلاح و پول نقد، از ارتش سوریه، حزب الله و نیروهای دفاع مردمی شکست خورده اند. به این ترتیب، اردوغان در حال حاضر نیاز به تقویت نظامی خود دارد. این به معنای پشتیبانی هوایی و ایجاد منطقه پرواز ممنوع در امتداد مرز ترکیه و سوریه است که به ظاهر قرار است برای جنگ با داعش مورد استفاده قرار گیرد، اما در واقعیت وسیله ای برای تأمین پایگاه برای تروریست ها است. این کار عملا مداخله نظامی در سوریه است. این کار اعلام یک جنگ علنی و یک جنایت جنگی روشن است.

در مرحله دوم، جنگ علیه داعش یک پوشش مصلحتی سیاسی برای اردوغان است تا یک جنگ تمام عیار علیه کردها و به طور خاص علیه پ ک ک به راه بیاندازد. در عرض چند ساعت از زمان اعلام مرحله جدیدی از جنگ، نیروهای ترکیه اهداف کردها در سوریه و عراق را بمباران کردند، و در نقض آشکار قوانین بین المللی به طور موثر علیه هر دو کشور اعلام جنگ کردند. در واقع، اردوغان موضع خود را کاملا روشن کرد زمانی که اظهار داشت: «ممکن است نتوانیم با کسانی که وحدت ملی و برادری ما را تهدید می کنند، در صلح باشیم.» اساسا، اردوغان جنگ علیه همه کردها در منطقه را اعلام کرده است.

شاید مهم ترین چیزی که تقریبا هرگز در غرب مورد بحث قرار نگرفته است، این واقعیت ساده باشد که ترکیه قصد دارد با استراتژی ایجاد «مناطق حایل» در امتداد مرزها به معارضان به اصطلاح میانه رو و تروریست های موسوم به «ارتش آزاد سوریه» کمک کند. با این حال، واقعیتی که ناگفته باقی می ماند این است که واقعا چیزی به عنوان «میانه رو» وجود ندارد، و این تروریست ها همان هایی هستند که بعدها به تروریست های القاعده و داعش می پیوندند. بنابراین، با بیان چنین طرحی، اردوغان ناخواسته اعتراف می کند که ترکیه بازوی نظامی داعش و القاعده در سوریه و در حال حاضر در عراق است.

آشکار ساختن جنگ مخفی

ناتو هنوز به جنگ ترکیه در سوریه و همچنین با کردها واکنشی نشان نداده است؛ هر چند آنکارا تحت ماده 4 معاهده ناتو خواستار تشکیل جلسه مشاوره شده است. با این حال، صرف نظر از اینکه این جلسه چگونه برگزار شود، ترکیه حمایت آشکار آمریکا را که در واقع همان سخنگوی ناتو است، در اختیار دارد.

اگر چه آمریکا تظاهر به ابراز نگرانی برای کردها می کند، واشنگتن در واقع سیاست ترکیه را تایید می کند. «آلیستر باسکی»، سخنگوی کاخ سفید با تکرار این واقعیت که ترکیه متحد مهم ایالات متحده و ناتو است، حملات اخیر پ ک ک را به شدت محکوم کرد. «بن رودز» به عنوان مشاور نزدیک اوباما در بخش امنیت ملی گفت: «آمریکا، البته، پ ک ک را به طور خاص به عنوان یک سازمان تروریستی به رسمیت می شناسد پس حق ترکیه برای حمله به اهداف تروریستی را محفوظ نگاه می دارد.

این اقدامات واشنگتن صرفا ظاهرسازی است. در واقع، موسسه بروکینگز در ماه گذشته در مقاله ای اهداف پنهان آمریکا در سوریه برای حمله و اشغال این کشور و در نهایت تجزیه آن را افشا کرده بود.

موسسه بروکینگز تایید کرده بود که هدف از ایجاد«مناطق پرواز ممنوع» حمایت از تروریست های مرتبط با القاعده به منظور تشدید حملات در خاک سوریه است. در این بازی در نهایت آمریکا می خواسته سوریه را تجزیه کند تا بتواند بعدا آن را به رژیم تحت نفوذ خود تبدیل کند.

سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که آیا سوریه می تواند از این حملات نجات یابد؟ پاسخ این سوال بستگی به عزم و اراده ارتش سوریه و متحدان آن دارد.

منبع: پایگاه تحلیلی «نیو ایسترن اوت لوک»

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.