عملیات تل آویو برای اسرائیل روشن کرد که تصمیم به ادامه مقاومت ربطی به الویت ها و منافع و دستورات نظام های رسمی عربی ندارد؛نظام هایی که صلح با اسرائیل را مدخلی برای ائتلاف با دشمن می بینند بدون آنکه ارتباطی با بازپس گیری حقوق ملت فلسطین داشته باشند.این عملیات همین پیام را به این نظام ها داد که می گوید ملت فلسطین تصمیم خود را گرفت و گزینه اش را برای مقاومت به رقم تلاش ها برای خفه کردن این مقاومت با تمام ابزارها،در پیش گرفته است.

درست است که عملیات استشهادی تل آویو اولین و آخرین عملیاتی نیست که مبارزان فلسطینی در عمق سرزمین های اشغالی انجام می دهند اما سبک آن و فضایی که در آن انجام می شود باعث شده است که نتایج دردناکی داشته باشد و بسیار سر و صدا راه بیندازد به ویژه آن که نخستین چالش پس از تعیین «آویگدور لیبرمن»به عنوان وزیر جنگ، رخ می دهد و نیز پس از آن به وقوع پیوست که دولت اسرائیل سلسله تسهیلاتی را به فلسطینی ها ارائه کرد که تصمیم به توقف آنها گرفت.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،روزنامه الاخبار نوشت:موفقیت مقاومان فلسطین در عملیات دو روز پیش تل آویو در عبور از همه تدابیر امنیتی اسرائیل، ضربه دردناکش محدود به تلفات سنگین آن نمی شود بلکه شامل پیام هایی است که این عملیات دارد زیرا این عملیات داخل فلسطین اشغالی و در عمق اسرائیل یعنی تل آویو و به طور مشخص در نزدیکی وزارت جنگ و مقر فرماندهی ستاد کل ارتش این رژیم انجام شد؛جایی که انتظار می رود تدابیر امنیتی استثنائی شاهد باشد،با علم به اینکه دو جوان فلسطینی که عملیات را انجام دادند از مناطق تحت کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین (شهر الخلیل) حرکت خود را آغاز کردند.

بار دیگر ملت فلسطین رهبران سیاسی و امنیتی اسرائیلی را شگفت زده می کند و ضربه دردناک و مهلکی به عمق اسرائیل می زند آن هم پس از سلسله گزارش هایی که حکایت از آن داشت که اسرائیل در حال لمس کردن نشانه های برای موفقیت دستگاه اطلاعاتی و مزدوری گری اش داخل ارتش این رژیم در بازیابی امنیت شخصی برای اسرائیلی ها از طریق سرکوب انتفاضه قدس است، عملیات تل آویو رخ می دهد تا همه این ارزیابی ها را از بین برد.

در سطح تصمیم گیران سیاسی این عملیات تاثیر خشنی گذاشت به ویژه روی دو شخصیت اساسی: اولی«بنیامین نتانیاهو»نخست وزیر و و دومی آویگدور لیبرمن وزیر جنگ.نتانیاهو با وجود آن از بیم سورپرایز یک مقاوم فلسطینی در زمینه جشن گرفتن برای موفقیت دستگاه اطلاعاتی محتاط بود اما به گونه ای وانمود می کرد که توانست از ایستگاه انتفاضه بدون بهای سیاسی بزرگ عبور کند.اما پس از عملیات تل آویو همه طرف ها و رهبران اسرائیلی به طور کامل نسبت به آرامش حاکم بر عرصه امنیتی احتیاط پیشه می کنند و با آن به گونه ای تعامل می کنند که آرامش قبل از توفان سنگین است.

اما درباره لیبرمن باید بگوییم که این عملیات استقبال خونینی بود که مقاومت ملت فلسطین برای استقبال از وی آماده کرده بود به ویژه آن که این عملیات در چند متری محل کارش در وزارت جنگ رخ داد.این عملیات چالشی در مقابل چالش و پیام وی بود که پس از تعیینش به این مقام اعلام کرده بود،تعیینی که از آن چند روز نمی گذرد.

با وجود ابعاد متعدد تعیین وی به این پست ،معنای نخست آن پیام نتانیاهو-لیبرمن به ملت فلسطین بود که در برابر نخستین امتحان قرار داده شد و با توجه به پیشینه نژادپرستی و کینه توزانه اش این ملت را تحریک کرد و لیبرمن به دنبال امتحان رویکرد هجومی خود بود که برای آن تبلیغ می کرد.لیبرمن در تلاش برای پاسخ به این چالش در زمان بازدیدش از محل عملیات تاکید کرد که وی قصد ندارد فقط در حرف واکنش نشان دهد.

با وجود این، چالش مهم وزیر جنگ اسرائیل سیاست امنیتی است که اسرائیل تا زمان منصوب شدن لیبرمن در پیش گرفته بود و بر ضرورت انتخاب نکردن گزینه واکنشی تکیه کرده بود که منجر به مجازات دسته جمعی فراگیر شود.

دلیل چنین رویکردی نیز به این بر می گردد که در ارزیابی دستگاه اطلاعاتی اسرائیلی آمده است که گزینه هایی از این نوع، بازدارندگی مد نظر را محقق نمی کند بلکه منجر به گسترش دامنه انتفاضه می شود به جای آن که آن را خاموش کند.

در مقابل،لیبرمن باید موضع واضح و صریح اتخاذ کند:آیا با این سیاست سازگاری پیدا می کند از این خاستگاه که آن چه را از این کرسی می بیند با آن چه به عنوان مخالف می دید فرق می کند یا آن که تلاش می کند اگر بتواند، اهداف امنیتی متفاوتی را بر نتانیاهو تحمیل کند؟همه نشانه ها و ارزیابی ها تا کنون حکایت از آن دارد که سناریوی نخست عملی می شود.

در گزارش های رسانه های عبری آمده است که دو جوان فلسطینی که عملیات را انجام دادند به لحاظ تشکیلاتی وابسته به هیچ گروه مقاومت نیستند و این امر باعث می شود که ترس رهبران امنیتی و سیاسی اسرائیل درباره این ویژگی و پیامدهای آن که مربوط به هشدار اطلاعاتی و محدودیت گزینه های مزدوری گری می شود، تقویت شود.از یک طرف،ویژگی غیرتشکیلاتی کسانی که عملیات را انجام دادند تاکیدی بر این است که گزینه انتفاضه محدود به اعضای گروه های فلسطینی نیست بلکه اقشار مختلف ملت فلسطین را شامل می شود اقشاری که دغدغه آنها مساله فلسطین است و از طرف دیگر،این عملیات این ارزیابی را تقویت کرد که به رغم تلاش ها و اقدامات برای منحرف کردن جهت نما و تحمیل اولویت های مغایر در منطقه اما پختگی بسیاری از فلسطینی ها برای مصون کردن مساله فلسطین و حفظ آن در صدر اولویت ها که خودش را بر واقعیت اسرائیلی و منطقه ای و حتی بین المللی تحمیل می کند،کفایت می کند.به ویژه آن که این پختگی محدود به موضع گیری و حرف زدن نمی شود بلکه با خون و قربانی دادن نشان داده می شود.

این واقعیت تا کنون سوپاپ اطمینانی اساسی برای قدرت ادامه انتفاضه تشکیل داده است زیرا توان اسرائیل برای هشدار اطلاعاتی که در قبال گروه های مقاومت به دلیل هماهنگی امنیتی با دستگاه امنیتی تشکیلات خودگردان فلسطین از آن برخوردار است،سلب کرد.در سطح مزدوری گری نیز ویژگی غیرتشکیلاتی عملیات در بررسی های گزینه های در اختیار مسئولان سیاسی و نظامی تاثیر می گذارد ، زیرا دشمن نمی تواند هیچ فشاری بر گروه های فلسطینی بیاورد به عبارتی بهتر فشارها تاثیر محدودی برای بازدارندگی جوانان فلسطینی دارد زیرا طرفی که مورد هدف قرار می گیرد طرفی نیست که دستورات را داده باشد و ابزارهای لازم برای اجرای عملیات را تهیه کرده است و نه تصمیم کسانی که عملیات را انجام می دهند با تصمیم های فلان یا بهمان گروه مرتبط است.از این زاویه این ویژگی عنصر قدرت انتفاضه به شمار می رود کما اینکه عمل گروهی دارای عناصر قوت خاص خود است.

با این وجود،این ویژگی فرصتی برای مسئولان سیاسی اسرائیلی برای شانه خالی کردن از زیر بار گزینه های واکنش به وجود می آورد و این مسئولان در شرایط کنونی به آن توجهی ندارند. بنابراین بعید نیست که عرصه سیاسی مصون بمان زیرا به نظر مسئولان اسرائیلی کسانی که عملیات را انجام دادند با تصمیم شخصی خود این کار کردند و هیچ گروهی به آنها دستور نداده است . و این گونه مسئولان سیاسی اجتناب از واکنش دراماتیکی که منجر به کشاندن اوضاع به رویارویی هایی که در این مرحله هر کسی بنابر دلایل خودش،آن را نمی خواهد، توجیه می شود.

در سطح سیاسی عمومی این عملیات پر سر و صدا در مقابل زیاد شدن حرف و حدیث درباره طرح هایی برای عملیات صلح رخ داد؛ چه در سطح تحرکات بین المللی که شامل طرح فرانسه و کنفرانس پاریس می شود یا طرح عربی و کنفرانس منطقه ای(مصر) اما این عملیات واکنشی به این گزینه های طرح شده است که همه آنها تسلیم شدن به واقعیت هایی است که دشمن تحمیل کرد و هدف شان تلاش برای مشروعیت بخشی به اشغال فلسطین و تبدیل رژیم اسرائیل به بخش مشروع از نظام منطقه ای است و همه اینها به ضرر ملت فلسطین صورت می گیرد.

از مهم ترین پیام هایی که این عملیات در این زمینه دارد این است که برای دشمن روشن کرد که تصمیم به ادامه مقاومت ربطی به الویت ها و منافع و دستورات نظام های رسمی عربی ندارد؛نظام هایی که صلح با اسرائیل را مدخلی برای ائتلاف با دشمن می بینند بدون آنکه ارتباطی با بازپس گیری حقوق ملت فلسطین داشته باشند.این عملیات همین پیام را به این نظام ها داد که می گوید ملت فلسطین تصمیم خود را گرفت و گزینه اش را برای مقاومت به رقم تلاش ها برای خفه کردن این مقاومت با تمام ابزارها،در پیش گرفته است.

در هر حال،شورای کوچک وزیران سلسله تصمیم هایی را اتخاذ کرد که بازتاب دهنده این واقعیت است که رهبران سیاسی و امنیتی برای در پیش گرفتن رویکرد و شیوه دراماتیکی در واکنش به عملیات انتفاضه تعجیل نکردند اما واکنش آنها شامل مجازات دسته جمعی علیه شهروندان فلسطینی در شهرک«یطا»در استان«الخلیل»در جنوب کرانه باختری اشغالی و لغو مجوزهایی است که اجازه می دهد طی ماه مبارک رمضان وارد سرزمین های اشغالی شوند.وزرا همچنین به اعضای کنیست(پارلمان رژیم صهیونیستی)اطلاع دادند که بودجه ای برای پر کردن شکاف ها در دیوار امنیتی در منطقه «ترقومیا»- شهرک یهودی نشین «میتار»اختصاص یافته و کار در هیجدهم ماه جاری آغاز می شود و تا زمان آغاز این کارها تقویت نیروهای نظامی مستقر در این بخش ادامه پیدا می کند.علاوه بر آن نیروهای امنیتی اسرائیل در مکان هایی که کارگران فلسطینی در تل آویو هستند و مجوز کار و مجوز ورود ندارند نیز یورش برده و برخی از این کارگران بازداشت شدند.

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.