کشورهای خاورمیانه نخبه ها و مسئولان تصمیم گیر آمریکایی را در زرادخانه های خود ندارند و به جای آن مجبور شده اند به ارتش هایی از مسئولان سابق برای رسیدن به اهداف خود تکیه کنند.در بسیاری موارد در خاورمیانه،این اهداف شامل حفظ وضع موجود یا تلاش برای راه اندازی جنجال است به جای آن که برای هر گونه تحول مثبت تلاش کنند.

نفوذ لابی صهیونیستی در واشنگتن همچنان موضوع بررسی های گسترده در ایالات متحده است اما در حالی که حالت بی یقینی در مناطق زیادی از خاورمیانه رشد می کند و جنگ سرد ژئو سیاسی و اقتصادی میان دو طرف بزرگ منطقه ای رو به رشد است ،حاکمان در کشورهای مختلف منطقه به شکل روزافزونی بر سر جلب توجه مسئولان منتخب آمریکایی رقابت می کنند.

به گزارش پایگاه اینترنتی جماران،پایگاه اینترنتی رییل کلیر ورلد در گزارشی که به شکل گفت و گو با «جولیان بکت»خبرنگار روزنامه «المانیتور»در کنگره آمریکا انجام داد درباره لابی عرب ها واشنگتن پرداخت.

بکت در این گفت و گو نشانه های لابی عربی در ایالات متحده آمریکا و پول هایی که کشورهای عربی برای بهبود چهره خود در آمریکا هزینه می کنند و به نوعی بر تصمیم گیران آمریکایی برای رسیدن به اهداف مختلف خود فشار می آورند را ارائه کرده است.

در پایین مهمترین پرسش هایی که این پایگاه اینترنتی مطرح کرد و بکت به آنها پاسخ داد را از نظر می گذرانیم:

لابی هوادار اسرائیل طی سال های اخیر روزنامه نگاران و سیاستمداران را به شدت به خود جلب کرده است،اما همین را نمی توان درباره تلاش های کشورهای خاورمیانه گفت.آیا ممکن است مختصری درباره لابی خاورمیانه در واشنگتن برای ما ارائه کنید؟

لابی هوادار اسرائیل در واشنگتن ریشه دار است این باعث می شود گروه هایی مانند کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل(آیپک)نفوذ گسترده ای داشته باشد اما ممکن است از طریق مجبور کردن بررسی توافق در مواضع دو حزب جمهوریخواه و دموکرات به ویژه پس از امضای توافقنامه هسته ای با ایران،مسائل را پیچیده کند.

اما کشورهای خاورمیانه نخبه ها و مسئولان تصمیم گیر را در زرادخانه های خود ندارند.به جای آن مجبور شده اند به ارتش هایی از مسئولان سابق برای رسیدن به اهداف خود تکیه کنند.در بسیاری موارد در خاورمیانه،این اهداف شامل حفظ وضع موجود یا تلاش برای راه اندازی جنجال است به جای آن که برای هر گونه تحول مثبت تلاش کنند.

این لابی را اکنون می توان درباره حمله گسترده عربستان سعودی دید که قیمتش به 9 میلیون دلار در سال رسید تا از تصویب لایحه هایی که به خانواده های قربانیان حادثه یازدهم ستامبر 2001 امکان دادگاهی کردن مسئولان عربستانی را بدهد،جلوگیری کند.

همین مساله در باره مصر نیز انطباق دارد.از اواخر سال 2013 قاهره با گروه«جلوفر» فعالیت می کند تا از حالت انزوا پس از سرنگونی «محمد مرسی»رئیس جمهوری اسبق مصر و از بین بردن همه محدودیت های باقی مانده در مسیر کمک های نظامی و اقتصادی رهایی پیدا کند.

لبنانی ها به نوبه خود به دنبال حمایت از صنعت بانکی خود از اعمال تحریم های جدید علیه حزب الله هستند.این در حالی است که امارات متحده عربی به شدت به دنبال رایزنی درباره قانون تفویض دوباره بانک صادرات و واردات است که این کشور در سطح گسترده ای از این بانک برای کمک به ایجاد صنعت هواپیمایی اش کمک گرفت؛ صنعتی که جهانی شده است.

تلاش های دیگری نیز توسط طرف های مختلف مانند کردهای عراق برای خودمختاری بیشتر و معارضان سوریه برای به دست آوردن تایید علیه دولت سوریه (با کمک لابی سعودی)صورت می گیرد.

از جمله دیگر مسائل این است که روزنامه المانیتور لابی خاورمیانه در مقر کنگره آمریکا(کاپیتال هیل)را پیگیری می کند.کدام یک از کشورهای خاورمیانه، ناظر آمریکایی را با نفوذ زیاد در واشنگتن شگفت زده می کند؟

مراکش یکی از مواردی است که توجه ها را بیشتر به خود جلب می کند.این کشور بیش از سه میلیون دلار در سال به بیش از نیمی از شرکت های فشار و روابط عمومی -جدای از کمک به موسسه کلینتون-هزینه می کند تا چهره ای دوستانه از خود نشان دهد.

برای آگاهی این را باید گفت که مراکش کشوری نسبتا فقیر است و همچنان سزاوار دستیابی به کمک «موسسه چالش هزاره»است.

مراکش این همه فشار را وارد می کند تا به یک هدف اصلی برسد:دستیابی به موافقت آمریکا-یا حداقل قبول ضمنی آمریکا-برای استفاده از این کشور در مساله صحرای غربی مورد مناقشه است زیرا فعالان در صحرای غربی از مدت ها پیش خواستار همه پرسی برای استقلال آن هستند.

بازیگر پرتاثیر دیگر اردن است.ملک«عبدالله دوم»به موضع استراتژیک و محبوبیت شخصی اش نزد کنگره و قوه مجریه برای دستیابی به بسته کمک ها به ارزش یک میلیارد و ربع دلار در سال جاری تکیه دارد.

به ناتوانی مصر درباره ارائه گزارش های لازم درباره کمک های آمریکایی که دریافت می کند، اشاره کردید.این مساله در چه وضعیتی است؟آیا کنگره احساس نارضایتی روزافزون از قاهره می کند؟

مهم این است که به یاد داشته باشیم گزارشی که درباره آن سخن می گوییم اشتباه دولت اوباما را نشان داد و نه قاهره را.مسئولان آمریکایی خودشان باید به قواعد کنگره در زمانی که کمک ها را می دهند پایبند باشند.شکست در این مساله توسط قانونگذاران در زمانی ملاحظه شد که برای پرده برداشتن از قبض های هزینه های کمک های خارجی برای سال مالی که اوایل ماه اکتبر اینده آغاز می شود،آماده می شوند.

اما درباره تاثیری که ممکن است در پی داشته باشد باید بگویم که این مساله دیگری است.بحث و جدل ها بیشتر درباره حقوق بشر است.دوست دارم در اینجا به «قانون لیهی» اشاره کنم و منظورم در اینجا«پاتریک لیهی»عضو کنگره از ایالت ورمونت است.لیهی رهبر دموکرات ها در کمیته کمک های خارجی کنگره است و پیش از این حمله ای را برای توقف کمک های آمریکا به مصر رهبری کرد اما توسط سه تن از همقطارانش در مجلس نمایندگان و کنگره شکست خورد این سه نماینده قدرت وزارت خارجه را برای ارائه کمک های نظامی حتی در سایه غیبت پیشرف در دموکراسی و حقوق بشر در ماه دسامبر سال 2014 به آن بازپس دادند.

به طور کلی کنگره آمریکا از بهبود اوضاع دموکراسی در آینده نزدیک در مصر ناامید شده است.به جای آن،کمک های امنیتی سالیانه که به 1.3مییارد دلار می رسد، به دنبال کمک به قاهره برای رویارویی با گروه داعش و جلوگیری از شرکای دیگر مانند روسیه در پر خلأ است.

با وجود این، احساس روزافزونی وجود دارد مبنی بر این که کشورهای دیگری در منطقه هستند که برای حمایت مالیات دهندگان آمریکایی «سزاوارتر»هستند.این می تواند بر برنامه های آینده دولت اوباما برای دادن 150 میلیون دلار به مصر به عنوان کمک های اقتصادی تاثیر بگذارد.در این بین تونس بیش از دیگر کشورها به عنوان کاندیدای بهتر برای برخی حداقل برای دریافت این کمک ها مطرح می شود.

آیا منتقدان توافق هسته ای با ایران در کنگره در حالت انتظار برای رسیدن دولت آینده هستند،یا آنکه طرح هجومی به جمهوری اسلامی ایران دارند؟

رهبران حزب جمهوریخواه در مجلس نمایندگان و کنگره تلاش می کنند که درباره ایران موضع گیری هایی را اتخاذ کنند.واقعیت این است که مجلس نمایندگان و کنگره اخیرا حداقل سه جلسه درباره این توافق و اجرای آن برگزار کردند.

بارزترین جمهوریخواهان و دموکرات ها در کمیته خارجی و روابط خارجی در مجلس چندین ماه است که با هم برای تصویب لایحه ای برای اعمال تحریم های جدید علیه ایران به دلیل آزمایش موشک های بالستیک فعالیت می کنند.همچنین توافقی بر سر تمدید صلاحیت قانون تحریم ها علیه ایران وجود دارد که می تواند به آمریکا اجازه دهد اعمال تحریم ها به بخش حیاتی انرژی را در صورت نقض توافق توسط تهران بار دیگر «بازگرداند».

کنگره در تدوین سیاست های مربوط به سوریه می خواهد نقش بازی کند.«اشتون کارتر» وزیر دفاع آمریکا اخیرا کنگره را متهم به دخالت در جزئیات اداری تلاش وزارت دفاع در سوریه متهم کرد،این اتهام ها تا چه حد درست است؟

نقش کنگره اکنون واکنش صرف است.تلاش های پیشگیرانه برای وادار کردن دولت آمریکا به منظور ایجاد منطقه پرواز ممنوع یا ایجاد پناهگاه امن برای مسیحی ها و دیگر اقلیت هاست است.

با وجود این،بسیاری از نمایندگان کنگره از دادن چک سفید به دولت نگران هستند به ویژه پس از آن که وزارت دفاع آمریکا در انجام ماموریتش برای آموزش گروه های مسلح سوری و مجهز کردن آنها شکست فاحشی خورد. این همان دلیلی است که آنها تمایل دارند که بر حجم پول هایی که برای برنامه آموزش افراد مسلح در سوریه اختصاص یافته نظارت کنند.

سی و چهار کرسی کنگره در کنار همه کرسی های مجلس نمایندگان که تعدادشان 435 کرسی است، پاییر امسال شاهد رقابت می شوند،کدام مسائل خاورمیانه ای در این موسم انتخاباتی برای رأی دهندگان نقش مهمی را بازی می کند؟

رای دهندگان آمریکایی اهمیت اندکی به جزئیات سیاست خارجی می دهند.بی تردید «دونالد ترامپ»در استفاده از نارضایتی آمریکایی ها که تصور می کنند«نخبگان»در واشنگتن به شکلی عمل نکرده اند که با منافع مردم در عرصه جهانی همخوانی داشته باشد،موفق شد.

توافق هسته ای با ایران چه بسا تنها مساله مشخص در خاورمیانه است که می تواند بر رقابت های انتخاباتی در سراسر آمریکا تاثیر بگذارد.

حمله به کنسولگری آمریکا در شهر«بنغازی»لیبی در سال 2012 نیز حضور خواهد داشت اما فقط به شکل فرعی و به عنوان تلاشی برای توصیف «هیلاری کلینتون»که در زمان حادثه وزیر خارجه بود به اینکه وی فرد شایسته ای نیست و غیرقابل اعتماد است.

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.