در سال ۲۰۱۴ دولت بنگلادش درصدد بر آمد تا به ازدواج در سنین کم خاتمه دهد. «شیخ حسینه» نخست وزیر بنگلادش در «نسشت دختران» نیز خواهان پایان دادن به ازدواج زیر سن ۱۵ سال تا سال ۲۰۲۱ و زیر ۱۸ سال تا سال ۲۰۴۱ شد.

عکس: «روژینا» که در ۱۳ و یا ۱۴ سالگی ازدواج کرده بود، پس از آنکه همسرش او را ترک کرد، مجبور شد، به منطقه زاغه نشین «دواری پارا» داکا نقل مکان کند.

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، در حومه شمالی «داکا» پایتخت بنگلادش «دواری پارا» منطقه زاغه نشینی که بیش از ۴۰ هزار تن در آن زندگی می کنند، واقع شده است. زندگی در این منطقه برای دختران نوجوان بسیار دشوار است.
بنگلادش بیشترین میزان ازدواج کودکان را دارد، در حالی که بیش از نیمی از دختران این کشور پیش از آنکه پا به سنین بزرگسالی بگذارند مجبور به ازدواج می شوند. زمانی که مشغول تهیه برنامه مسندی در این باره بودم با عروسان نوجوانی ملاقات کردم که پیش از آنکه ۱۶ ساله شوند ازدواج و جدا شده و یا توسط همسرانشان ترک شده بودند.
مانند بسیاری از مردمان ساکن زاغه دواری پارا، «روژینا» دختر ۱۵ ساله برای یافتن شغلی به داکا نقل مکان کرده بود. وی ماه گذشته به همراه پدر، برادر و خواهرش در حالی که مادر و سایر خواهر و برادرانش را ۱۵ مایل دورتر در «سیلهت» جایی که او با مردی ۱۲ سال بزرگترش از خودش ازدواج کرده و توسط وی رها شده بود، به این شهر آمده بودند.
او گفت: ۱۳ و یا ۱۴ ساله بودم که ازدواج کردم. آن موقع هنوز به مدرسه می رفتم. اوضاعم خیلی بهتر بود اگر آن موقع با آن ازدواج مخالفت می کردم. از فردای روز عروسی همسرم مرا مورد آزار و اذیت قرار داد. من که کودکی بیش نبودم شروع به داد و فریاد کردم او تنها به من گفت تو دیگر بچه نیستی و هر آنچه را که به تو می گویم از این پس باید گوش کنی. درست سه ماه بعد از آن او مرا ترک کرد.
ازدواج و پول در بنگلادش دست به دست می شود. بسیاری از دخترها در این کشور به امید آنکه کسی از آنها مراقبت کند و چون خانواده شان قادر به تامین آنها نیستند، تن به ازدواج می دهند. بعضی وقتها این مردان جهزیه ای از خانواده عروس طلب می کنند که خانواده قادر به تهیه آن نیست.
«شرمینا» در سن ۱۴ سالگی ازدواج کرد. خیلی قبلتر همسرش درخواست جهزیه ۳۰ هزار تاکا معادل ۲۷۰ پوند کرده بود.
شارمینا که ۴ ماهه باردار است و همسرش وی را ترک کرده، گفت: پس از ازدواجمان او با من ۹ ماه زندگی کرد پس از آن شروع به گفتن آنکه باید پول بیاوری و کسب و کاری را آغاز کنی کرد.
عکس: «شرمینا» شارمینا که ۱۴ سالگی ازدواج کرده بود حال ۴ ماهه باردار است و همسرش او را ترک کرده است.

زنان مجردی که به تنهایی در خیابان های بنگلادش قدم می زنند مورد آزار و اذیت قرار می گیرند. این کشور دارای یکی از بیشترین میزان های ازدواج قبل از رسیدن به ۱۸ سال است. بنا به گزارش یونیسف در سال ۲۰۱۵ میلادی ۵۲ درصد از دختران در بنگلادش در سنین کودکی و پیش از ۱۸ سال ازدواج می کنند. از هر پنج مورد یکی کمتر از ۱۵ سال دارد.
البته عواقب آن نیز کم نیست. بسیاری از این دختران مورد آزار و اذیت و سوء استفاده شریک زندگیشان قرار می گیرند. بنا به گزارشی در سال ۲۰۱۴ که توسط دفتر آمار بنگلادش منتشر شده است، حدود ۸۷ درصد از زنان متاهل سوء استفاده جسمی و روحی توسط شریک زندگی خود را تجربه کرده اند.
ترک شدن توسط همسر امری غیر متداول برای این عروسان جوان نیست. تا وقتی که آنان شغلی پیدا کنند با مشکلات مالی مواجه هستند.
روژینا پس از ورودش به داکا شغلی در یک کارخانه نساجی پیدا کرد، اما او مصمم است که شغلی در یک تولیدی پوشاک برای خود دست و پا کند. کاری هایی این قبیل بسیار کم در آمد هستند.
شارمینا نیز در صدد است پیش از تولد فرزندش شغلی پیدا کند. پدر وی یک کارگر مزرعه است و قاعدتا دستمزد وی از تولیدی لباس کمک خرج خانواده می شود.

عکس: نمایی از منطقه زاغه نشین دواری پارا در داکا بنگلادش.

در سال ۲۰۱۴ دولت بنگلادش درصدد بر آمد تا به ازدواج در سنین کم خاتمه دهد. «شیخ حسینه» نخست وزیر بنگلادش در «نسشت دختران» نیز خواهان پایان دادن به ازدواج زیر سن ۱۵ سال تا سال ۲۰۲۱ و زیر ۱۸ سال تا سال ۲۰۴۱ شد.
شرمینا گفت: عالی می شد اگر پسر بودم. مادر نمی شدم و یا اینکه همسرم من را رها نمی کرد. مجبور نبودم اینقدر زود ازدواج کنم. پسر ها هر وقت دلشان بخواهد ازدواج می کنند. آنان هر هر کاری که می خواهند انجام می دهند.
تا شرایط تغییر کند و نگاه به دختران در این کشور متفاوت شود، سخت است این دختران به آنچه که می خواهند دست یابند. این آن چیزی است که دختران به آن اعتقاد دارند.
عکس ها: گاردین
مترجم: گلناز سادات غفاری

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.