با برگزاری انتخابات نیویورک، بسیاری گمانه زنی کرده اند که پیروزی کلینتون در کنوانسیون ملی دموکرات ها که قرار است در تاریخ 25 تا 27 ژوئیه (4 تا 6 مرداد 95) نامزد نهایی دموکرات ها را تعیین کند، حتمی است.

نیویورک را می توان آخرین عرصه برای کلینتون و حزب دموکرات برای حرکت به سمت انتخابات سراسری دانست.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه گاردین در گزارشی نوشت: در ادامه مبارزات انتخابات درون حزبی نامزدهای انتخابات 2016، این بار انتخابات دموکرات ‌ها و جمهوری خواهان در ایالت «نیویورک» برگزار شد.نتایج انتخابات درون حزبی ایالت نیویورک در میان نامزدهای دموکرات حاکی از پیروزی «هیلاری کلینتون» بر برنی ساندرس است.

ستاد تبلیغاتی «برنی ساندرس» دیگر وجود ندارد. فعالیت اش متوقف شده و فرایند متابولیکی آن اکنون به تاریخ پیوسته است.

از «سه شنبه بزرگ» انتخابات آمریکا که ساندرس سخت به پیروزی نیاز داشت و بار دیگر از «هیلاری کلینتون» رقیب دموکرات خود عقب ماند، وی تبلیغاتی نداشت.

شب گذشته در نیویورک نیز همین شکست تکرار شد و با توجه به نظر سنجی ها در دیگر ایالت ها: «مریلند»، «پنسیلوانیا»، «کالیفرنیا» و «نیوجرسی» نیز اتفاق مشابهی خواهد افتاد.

کلینتون قطعا پیشتاز دموکرات ها خواهد بود. بر این اساس، ساندرس به هیچ وجه نمی تواند استدلال کند که هیئت های ویژه باید رای مردم را نادیده بگیرند و او را انتخاب کنند.

به هواداران ساندرس که در حال حاضر نظرات خود را در توییتر و با ارسال ایمیل ارائه کرده اند، اعداد، حقایق، نمایندگان، قوانین کنوانسیون، منطق، دلیل، آراء واقعی و وحدت حزب هیچ یک مهم نیست.

در واقع برنده شدن هرگز برای ساندرس مهم نیست. اعمال قدرت هرگز برای وی مهم نبوده است؛ حتی اگر یک انحراف خود فریبی در طول مسیر باشد.

آنچه که اهمیت دارد خلوص ایدئولوژیک است. ساندرس مانند همه سوسیالیست های خوب دوران جنگ بیش از آنکه علاقه مند به ورود به سیستم اجرایی باشد، علاقه مند به انتقاد از آن است. همیشه داشتن احساس اخلاقی برتر آسان تر از برنده شدن و مدیریت یک ائتلاف است.

اما کلینتون ها (بیل و هیلاری) تمایل غیر طبیعی دارند که به شما احساس برتر بودن را بدهند. هیلاری کلینتون به نظر می رسد بین سخنرانی های پولی و ایمیل های خصوصی خود مصمم است تا زندگی را برای خود و مبارزات انتخاباتی اش دشوار سازد.

فرصت خوب او این است که او در نهایت با یک سوسیالیست پارسا-نما مقایسه نخواهد شد و در عوض با سوسیالیست مقتدر مقایسه خواهد شد.

ممکن است شکلی از زندگی بر روی زمین باشد که نتواند به «دونالد ترامپ» نامزد پیشتاز جمهوری خواهان احساس اخلاقی برتر داشته باشد، اما این سیاره در حال حاضر احتمالا بیش از حد تکامل یافته است.

ترامپ یکی از گونه های سیاسی منحصر به فرد است که با هر پیروزی، بیش از پیش نام حزبش را لکه دار می کند.

در جبهه دموکرات، ساندرس در روزهای اخیر ادعا کرده است که در انتخابات مقدماتی در نیویورک - که در آن تنها دموکرات ها می توانند رای بیاورند - نوعی تضعیف دموکراسی است. این اظهار نظری است که اگر شما عضو حزب دموکرات نباشید باید آن را به زبان بیاورید.

ساندرس به طور سنتی خود را به عنوان یک نامزد مستقل، با ترازی نزدیک به حزب دموکرات معرفی کرده است. این اظهارنظر به مزاج کسانی که می گویند برای تامین منافع حزبی ساندرس باید کمی لحن خود را آرام تر کند، خوش نیامد.

در مقابل، کلینتون پس از پیروزی در انتخابات نیویورک رای دهندگان به حریف خود را مخاطب سخنرانی خود قرار داد. او گفت: « تمام افرادی که به سناتور ساندرس رای داده اند باید بدانند که به اعتقاد من این اقام بیش از آنکه ما را متحد کند میان ما تفرقه می اندازد.»

اما این هیلاری کلینتون است و احساس خشم وی در برابر ساندرس در سطح شخصی بسیار عمیق است.

او در آغاز سخنرانی خود گفت: «از شمال به جنوب و از شرق به غرب، در این کمپین، ما در هر منطقه از کشور پیروزی هایی به دست آورده ایم. در چراغ های روشن نیویورک، ما دریافتیم تنها تشخیص مشکلات کافی نیست بلکه شما باید راه حل ها را نیز ارائه کنید.»

برنی نمی خواهد روند تشخیص مشکلات که توسط خود کلینتون ها آغاز شده است را متوقف کند.

اما این آخرین عرصه برای کلینتون و حزب دموکرات برای حرکت به سمت انتخابات سراسری است. آنها یک فرصت غیر منتظره و تاریخی برای پیروزی دارند تا به نوبه خود نه تنها وارد کاخ سفید شوند بلکه سنا و تا حد امکان مجلس نمایندگان را به سمت حزب خود متمایل سازند.

آنها می توانند در دو ماه آینده سازماندهی اولیه و زودهنگام را برای ماه نوامبر آغاز کنند. یا آنها می توانند به بحث درباره نکات ظریف مقررات بانکی و معاملات تجارت آزاد ادامه دهند.

اکنون زمان توقف حسرت خوردن برای گذشته و آغاز تحرکات برای مقابله با حزبی است که ترامپ آن را ساخته است.

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.