دختران ویتنامی به چین قاچاق می شوند و به عنوان عروس های کم سن به فروش می رسند.

عکس: دختران ویتنامی که به عنوان نو عروس به چین قاچاق می شوند.

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «لن» گفت: وقتی که بیدار شدم نمی دانستم در چین هستم؟!
لن شبی که کل زندگی اش را تغییر داد به یاد می آورد. زمانی که وی برای ورود به دانشگاه خود را آماده می کرد، دوستی با او تماس گرفت و به ضیافت شام دست جمعی
دعوتش کرد.
پس از اتمام مهمانی، زمانی که احساس خستگی می کرد، دوستانش اصرار کردند که بماند و استراحت کند. در آن زمان به وی مقداری مشروبات الکلی خوراندند.
تنها نکته ای که پس از آن به یاد دارد این است که از مرز به صورت قاچاقی به چین برده شده بود.
او گفت: همان لحظه می خواستم آنجا را ترک کنم و بازگردم. دختران دیگری در آن ماشین بودند و افرادی هم که به عنوان محافظ بودند به شدت از ما مواظبت می کردند.
روستاهایی که در امتداد مرز ویتنام- چین قرار دارند، شکارگاهی برای قاچاقیان انسان هستند. دخترانی که حدود ۱۳ سال دارند، می گویند که به آنان مواد مخدر با مشروبات الکی داده اند و سپس آنها را با قایق، موتور سیکلت و یا ماشین به سوی دیگر مرز برده اند.
دختران کم سن و سال در کشور چین که سیاست تک فرزندی در آن برقرار است و برای مدت ها اولویت با پسران بود، بسیار ارزشمند هستند. به بیانی دیگر مردان چینی به شدت خواستار عروس های ویتنامی هستند.
«ها تی دن کانح» نماینده پروژه مبارزه با قاچاق سازمان ملل در ویتنام گفت: ازدواج یک مرد چینی از طبقه متوسط با یک زن چینی بسیار پر هزینه است.
وی افزود: مردان چینی بنا به سنت علاقه‌مند هستند با دختران چینی زندگی و ازدواج کنند اما این دختران انتظار دارند ضیافت عروسی مفصلی برایشان تدارک دیده شود و پس از آن در خانه ای که خریده شده است، زندگی خود را آغاز کنند.
نماینده ویژه سازمان ملل اظهار کرد: به همین منظور، قاچاق زنان از کشورهای همسایه از جمله ویتنام به صورت گسترده ای انجام می شود.

«دیپ وونگ» برای بنیادی که مبارزه با قاچاق انسان در ویتنام می کند، کار می کند.
او گفت: یک دختر ویتنامی به مبلغ سه هزار دلار به فروش می رسد که با توجه به شباهت های فرهنگی که با چینی ها دارند این امر برای مردان بسیار مطلوب است.
«نگوین» تنها ۱۶ سال داشت که به چین برده شد. او تلاش به مقاوت در برابر ازدواج اجباری کرد. به مدت سه ماه با وجود آنکه مورد ضرب و شتم آنانی که او را قاچاق کرده بودند، قرار می گرفت و تهدید به مرگ می شد، باز هم ممانعت کرد.
اما نهایتا مجبور به ازدواج شد. او بیان کرد که همسرش با او مهربان بود اما این دلیل نمی شد که او دلتنگ خانواده اش در ویتنام نشود.
او گفت: میل بازگشت به وطنم وصف ناپذیر بود. درست است که قبول کرده بودم با آن مرد ازدواج کنم اما این به آن معنی نیست که در کنار غریبه ای که هیچ حسی ندارم، زندگی کنم.

زمانی که مادر شوهر او متوجه شد که این دختر به هیچ عنوان زیر بار این زندگی مشترک نمی رود تصمیم گرفت او را به قاچاقچیان بازگرداند و پولشان را باز پس گیرد اما پس از آن نگوین مجبور به ازدواج مجدد شد.
بنیادی که دپ در آن فعالیت می کند، پناهگاهی برای این قبیل قربانیان فراهم کرده است.
این قربانیان دو یا سه سال در آنجا می مانند و تحصیل می کنند. عده ای هم آمورش های هنری از قبیل آشپزی و خیاطی می بینند. این بنیاد به آنان کمک می کند تا بر روی پایشان دوباره بایستند و شغلی مناسب بیابند تا بتوانند خودشان را تامین کنند.

برخی اوقات پلیس ویتنام با کمک مقامات چینی موفق به نجات این دختران پس از آنکه از مرز گذرانده شده‌اند، می شوند.
«نگوین تویونگ لونگ» معاون اجتماعی دولت در بخش پیشگیری در استان «لائو کای» ویتنام اظهار کرد که سال گذشته آنان ۱۰۹ دختر ویتنامی را از دست قاچاقچیان نجات داده اند.
وی افزود: با وجود همکاری پلیس چین و ویتنام ما باندهای تبهکاری را پیدا کرده ایم و به زودی زنجیره قاچاق انسان را از بین خواهیم برد.
همچنین برخی از این زنان به دلیل آنکه نمی دانستند دقیقا کجا هستند نمی توانسته اند از پلیس کمک بگیردند.
لن و نگوین پس از آنکه موفق به فرار شدند به پلیس مراجعه کرده بودند. آنان اظهار کردند که تمام مدت هراس داشتند که خانواده شوهرانشان آنان را پیدا کنند.
این دو قربانی با کمک پلیس چین به ویتنام بازگشتند. اما بهای زیادی را پرداخت کردند زیرا آنان مجبور شدند که کودکانشان را در چین رها کنند.
لن که دختر خود را در چین ترک کرده است، گفت: از دخترم به خاطر ترک کردنش عذر خواهی می کنم و امیدوارم زندگی خوبی در آنجا در پیش رو داشته باشد.
لن و نگوین هر دو اشاره کردند زمانی که در مدرسه با آنان درباره این قاچاق ها صحبت می کردند، اصلا باور نمی کردند که روزی این اتفاق برای خودشان بیافتند.
عکس: سی ان ان
مترجم: گلناز سادات غفاری

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.